ID-on't renounce my freedom

Επτά είναι οι απειλητικοί παράγοντες για το σπέρμα ... (και ο πρώτος ποιός είναι; Μα φυσικά η απουσία της ...ΦΟΡΟΚΑΡΤΑΣ !!!)

2012-02-28T08:46:00.002+02:00

σχόλιο ID-ont: Ε όχι ρε παιδιά! Δεν λέτε που δεν λέτε όλη την αλήθεια για την "Κάρτα Αποδείξεων" (διαβάστε: Λέω ΝΑΙ στις ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ, λέω ΟΧΙ στην "ΚΑΡΤΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΩΝ".) Τουλάχιστον μην λέτε και μπαρούφες απο πάνω... Άκου χαλάνε το σπέρμα οι αποδείξεις και γι'αυτό "Η άμεση λύση για αυτό είναι οι ηλεκτρονικές αποδείξεις." Σε λίγο καιρό θα μας πείτε ότι η λύση είναι και το εμφυτεύσιμο τσιπάκι!!! ΈΛΕΟΣ πια!!!

Οι δολοφόνοι του σπέρματος πραγματικά μπορεί να βρίσκονται παντού, από το γρήγορο και πρόχειρο φαγητό που καταναλώνει κανείς, μέχρι το χαλαρωτικό ντους που απολαμβάνει. Χωρίς να έχει ιδιαίτερη σημασία το σημείο εισόδου τους στον οργανισμό, διάφορες χημικές ουσίες με τις οποίες ερχόμαστε σε επαφή καθημερινά μπορεί να βλάψουν το σπέρμα.

Οι ουσίες αυτές μπορεί να έχουν επίπτωση στην ποσότητα του σπέρματος, στην κινητικότητα των σπερματοζωαρίων καθώς και στο DNA των κυττάρων.

Είναι ήδη γνωστές οι μελέτες που ανέδειξαν τη σχέση των στενών σελών στα ποδήλατα με τη στυτική δυσλειτουργία, καθώς και αυτή των αντικαταθλιπτικών με την αλλοίωση του σπερματικού DNA. Υπάρχουν όμως και απλές καθημερινές συνήθειες που «κρύβουν» χημικές ουσίες επιβλαβείς για την αναπαραγωγική υγεία του άνδρα. Εύκολα κανείς μπορεί να συνδυάσει την ελεύθερη διακίνηση αυτών των ουσιών στην αγορά με την αυξημένη ζήτηση των υπηρεσιών για την αντιμετώπιση υπογονιμότητας σύμφωνα με το dete.gr.

Τα καλά νέα είναι σύμφωνα με τους ειδικούς, ότι αν κάποιος γνωρίζει που κρύβονται οι ουσίες αυτές, μπορεί εύκολα να τις αποφύγει. Πιο κάτω αναφέρονται οι 7 πιο απρόσμενοι παράγοντες που θέτουν σε κίνδυνο την αναπαραγωγική υγεία των ανδρών.

1. Ταμειακές αποδείξεις
Αν σκεφτεί κανείς πόσες φορές την ημέρα παίρνει στο χέρι του μια ταμειακή απόδειξη, μπορεί να χάσει το λογαριασμό. Το πρόβλημα είναι πως το 40% των αποδείξεων σήμερα εμπεριέχουν τη βισφενόλη Α, μια χημική ουσία που διαταράσσει το ενδοκρινικό σύστημα κι έχει συνδεθεί με καρδιαγγειακά νοσήματα και υπογονιμότητα. Μια πρόσφατη μελέτη μάλιστα βρήκε πως οι άνδρες που είχαν στα ούρα τους υψηλότερη συγκέντρωση αυτής της ουσίας είχαν μειωμένη ποιότητα και ποσότητα σπέρματος σε σύγκριση με αυτούς που είχαν χαμηλότερη.

Η άμεση λύση για αυτό είναι οι ηλεκτρονικές αποδείξεις. Μέχρι όμως να εξαλειφθούν οι ταμειακές, καλό είναι να φυλάσσονται σε ένα φάκελο και όχι στην τσέπη όπου μπορεί κανείς να έρθει πολλές φορές σε επαφή με το περιεχόμενο. Επίσης καλό είναι να μην ανακυκλώνονται ώστε να μη μολυνθούν το νερό και τα προϊόντα που κατασκευάζονται από ανακυκλωμένο χαρτί.

2. Κονσερβοποιημένο φαγητό
Οι ερευνητές πιστεύουν πως η μεγαλύτερη πηγή βισφενόλης Α είναι οι συσκευασίες τροφίμων και ιδιαίτερα οι αλουμινένιες. Είναι προτιμότερα λοιπόν τα φρέσκα και τα καταψυγμένα τρόφιμα, ενώ είναι καλύτερο να καταναλώνονται οι συσκευασμένες σάλτσες σε γυάλινα δοχεία και όχι αλουμινένια.

3. Ερωτικά βοηθήματα (sex toys)
Επικίνδυνες είναι όλες οι «συσκευές ευχαρίστησης» που έχουν κατασκευαστεί από βινύλιο. Το βινύλιο απελευθερώνει τις φθαλάτες, χημικές ουσίες που έχουν συνδεθεί με αλλεργίες, καρκίνο, συγγενείς ανωμαλίες και υπογονιμότητα. Προτιμότερα είναι τα προϊόντα που φτιάχνονται από σιλικόνη υψηλής ποιότητας.

4. Το τοξικό ντους
Οι φθαλάτες βρίσκονται επίσης κυριολεκτικά μέσα στο ντους. Βρίσκονται στα αρωματισμένα σαπούνια, τα σαμπουάν, τα καθαριστικά, ακόμα και στις πλαστικές κουρτίνες. Παράλληλα όταν η θερμοκρασία ανεβαίνει μετά από ένα ζεστό μπάνιο, οι χημικές ουσίες απελευθερώνονται πιο εύκολα.

Η επιλογή ενός φυτικού σαπουνιού και σαμπουάν όπως είναι τα παιδικά μπορεί να λύσουν το πρόβλημα. Σε γενικές γραμμές θα πρέπει να αποφεύγονται τα προϊόντα προσωπικής χρήσης που έχουν άρωμα ή μυρωδιά. Τέλος είναι προτιμότερο να επενδύσει κάποιος σε μια ανθεκτική κουρτίνα από φυτικές ίνες, παρά να αγοράζει πλαστικές κάθε δυο μήνες, βάζοντας μάλιστα σε κίνδυνο την αναπαραγωγική του υγεία.

5. Ραντισμένα προϊόντα
Τα παρασιτοκτόνα με τα οποία ραντίζονται φρούτα και λαχανικά έχουν σχεδιαστεί για να σκοτώνουν τα παράσιτα. Δυστυχώς όμως μαζί με τα παράσιτα σκοτώνουν και το σπέρμα.

Το καλό πλύσιμο των προϊόντων, σίγουρα βοηθάει, αλλά πολλές φορές τα παρασιτοκτόνα δεν είναι μόνο πάνω αλλά και μέσα στην τροφή. Γι αυτό προτιμότερη είναι η κατανάλωση οργανικών-βιολογικών προϊόντων. Η καλύτερη μάλιστα η λύση είναι ο σχεδιασμός του προσωπικού οργανικού κήπου, όταν αυτό είναι δυνατό.

6. Θερμαινόμενα καθίσματα αυτοκινήτου
Τα θερμαινόμενα καθίσματα αυτοκινήτου είναι σίγουρα μια αξιοζήλευτη πολυτέλεια, αλλά έχουν το σημαντικό κόστος της μείωσης της ποιότητας του σπέρματος. Οτιδήποτε μάλιστα μπορεί να αυξήσει τη θερμοκρασία στους όρχεις, ακόμα κι αν αυτό είναι ένα παρατεταμένο ζεστό μπάνιο, μπορεί να είναι αρκετό ώστε να μειωθεί η ποσότητα του σπέρματος.

Το πρόβλημα είναι η άμεση επαφή με την πηγή θερμότητας. Η αύξηση θερμοκρασίας του αυτοκινήτου με τη βοήθεια του κλιματισμού δε δημιουργεί προβλήματα στη γονιμότητα.

7. Μολυσμένα ψάρια
Τα PCBs είναι μια ομάδα συνδυασμένων τοξινών που χρησιμοποιούνταν κατά κόρον στην βιομηχανία ηλεκτροδότησης. Πλέον έχουν απαγορευτεί, αλλά όσα έχουν χρησιμοποιηθεί θα παραμείνουν στο περιβάλλον με αποτέλεσμα να καταναλώνονται και από τα ψάρια. Αυτό σημαίνει πως οι ψαράδες θα πρέπει να αναζητούν καθαρά νερά και όποιος επιθυμεί ψάρι να ακολουθεί τις οδηγίες κατανάλωσης και να ενημερώνεται από τα αρμόδια τοπικά συμβούλια.

http://www.tsantiri.gr/iatrika/epta-ine-i-apilitiki-paragontes-gia-to-sperma.html

Σημείωση: Η επισήμανση στο κείμενο ανωτέρω είναι δική μας.

Η ιδιωτικότητα «καίει» το Facebook

2012-02-27T12:55:00.002+02:00

Δικηγόροι καταθέτουν αγωγή κατά του social network

Αγωγή η οποία δυνητικά θα μπορούσε να αφορά κάθε χρήστη του Facebook εντός των ΗΠΑ κατέθεσε δικηγορικό γραφείο στη Βαλτιμόρη. Η αγωγή στρέφεται εναντίον του Facebook για την πρακτική του να παρακολουθεί και να καταγράφει τις κινήσεις των χρηστών του ακόμη και όταν αυτοί είχαν αποσυνδεθεί από την υπηρεσία και επισκέπτονταν τρίτα site ανεξάρτητα και μη συνδεόμενα με το Facebook.

Αν και αρχικά η υπηρεσία είχε αποφύγει να επιβεβαιώσει ότι ακολουθεί τέτοια πρακτική, μετά από πιέσεις το παραδέχτηκε και τελικά έπαψε να την εφαρμόζει. Δεδομένου όμως ότι οι ενέργειες της δεν ήταν σύννομες, δεν ήταν λίγοι εκείνοι που στράφηκαν δικαστικά εναντίον της.

Αν και μάλλον η εταιρεία θα πετύχει μέσω διαπραγματεύσεων κάποιον συμβιβασμό με τους ενάγοντες, είναι βέβαιο ότι επειδή οι ενέργειες της αφορούσαν δεκάδες εκατομμύρια άτομα, τα ποσά που θα χρειαστεί να πληρώσει θα είναι τεράστια.

http://www.newsbeast.gr/technology/arthro/309433/i-idiotikotita-kaiei-to-facebook/

Εταιρείες διαβάζουν μηνύματα στα κινητά μας μέσω εφαρμογών!

2012-02-26T14:20:00.004+02:00

σχόλιο ID-ont: Σύγχρονα, εξελιγμένα κινητά τηλέφωνα-σουρωτήρια με τεχνολογία "μπάτε σκύλοι αλέστε". Μάλλον έχουμε αρχίσει να ξεπερνάμε την κόκκινη γραμμή όπου η τεχνολογία είναι υπηρέτης μας και οδηγούμαστε σε τεχνολογία στην οποία γινόμαστε δούλοι και κατ'επέκταση γινόμαστε δούλοι στους διαχειριστές αυτής της τεχνολογίας... Νέες μορφές δικτατορίας, νέες, σύγχρονες, τεχνολογικά προηγμένες μορφές υποδούλωσης. Για να μην λέτε ότι η οικονομική υποδούλωση είναι η χειρότερη μορφή δουλείας...

Πολλές φορές καλό είναι, προτού κάνετε ''Αποδοχή'' στους όρους χρήσης μιας εφαρμογής, να διαβάσετε προσεκτικά τα ψιλά γράμματα που μπορεί να την συνοδεύουν...

Σύμφωνα με τα δημοσιεύματα πολλοί χρήστες, εν πλήρη άγνοια, δίνουν το δικαίωμα σε εταιρείες να έχουν πρόσβαση στα προσωπικά τους δεδομένα...

Όπως τονίζει η Daily Mail, σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις, οι χρήστες δίνουν το δικαίωμα σε εφαρμογές να συλλέξουν ακόμα και εικόνες από την κάμερά τους, ή και την τοποθεσία τους!

Ήδη τα Facebook, Yahoo!, Flickr και Badoo έχουν παραδεχθεί, σύμφωνα με την εφημερίδα Sunday Times, ότι διαβάζουν μηνύματα από κινητά Android, χάρη στο δικαίωμα που αποκτούν από τους ''κρυφούς'' όρους κάποιας εφαρμογής...

Στις περισσότερες μάλιστα περιπτώσεις πρόκειται για δωρεάν εφαρμογές, λιγότερο δημοφιλείς...

Οι όροι χρήσης για παράδειγμα εφαρμογών στο Αpp Store της Apple, ξεπερνούν τις 17,000 λέξεις, οπότε ελάχιστοι χρήστες μπαίνουν στον κόπο να τους διαβάσουν...

Έτσι τώρα οι αποκαλύψεις που έρχονται σιγά σιγά στο φως της δημοσιότητας δείχνουν ότι οι εταιρείες αντλούν πληροφορίες για εμάς μέσα από τα smartphones μας και τις εκμεταλλεύονται συνήθως για διαφημιστικούς σκοπούς...

Ο Chris Brauer, διευθυντής του Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης και Κοινωνικής Τεχνολογίας στο Goldsmiths του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, τόνισε ότι τα smartphones έχουν γίνει ''μια απίστευτη πηγή πληροφόρηση για τις ζωές των ανθρώπων''.

http://www.mediagate.gr/Technologia/item/17073-Etaireies-diavazoyn-minymata-sta-kinita-mas-meso-efarmogon

Τουρκική Κάρτα του Πολίτη.

2012-02-25T21:59:00.001+02:00

σχόλιο ID-ont: Μέχρι το τέλος του 2012, όλοι οι Τούρκοι θα έχουν ηλεκτρονική ταυτότητα. Με αυτή θα μπορούν να κάνουν πλήθος συναλλαγών, συμπεριλαμβανομένης και της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης. Από ότι φαίνεται δεν πρόκειται να αφήσουν καμιά χώρα εκτός, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, πολιτιστικών καταβολών, οικονομικής ευρωστίας κλπ. Το δέλεαρ τελικά της "παρακολούθησης των φυσικών κινήσεων όλων των πολιτών καθώς και της ηλεκτρονική τους δραστηριότητας σε καθημερινή βάση" είναι πολύ σημαντικό για να το αγνοήσει η οποιαδήποτε κυβέρνηση.

High-tech γυαλιά από την Google, με ολίγη διαρροή ... προσωπικών δεδομένων

2012-02-25T21:31:00.005+02:00

Γυαλιά βγαλμένα από ταινία φαντασίας φαίνεται πως ετοιμάζει η Google.

Σύμφωνα με πληροφορίες η Google ετοιμάζει στα εργαστήρια της γυαλιά επαυξημένης πραγματικότητα τα οποία θα διαθέτουν φωτογραφική μηχανή καθώς και πληροφορίες από τις υπηρεσίες της εταιρίας ενώ το λειτουργικό τους θα είναι φυσικά Android.

Η βασική ιδέα της εταιρίας είναι οι χρήστες να φορούν τα γυαλιά και να βλέπουν τον κόσμο με μία πιο τεχνολογική ματιά όπως για παράδειγμα απεικονίζεται μέσα από ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Συγκεκριμένα, τα νέα γυαλιά της Google θα διαθέτουν μία ενσωματωμένη κάμερα χαμηλής ανάλυσης, η οποία θα καταγράφει οτι βλέπει ο χρήστης και στη συνέχεια θα του παρέχει πληροφορίες σχετικά με το περιβάλλον που βρίσκεται αλλά και για το αν βρίσκονται κοντά του φίλοι του.

Η εταιρία από την πλευρά της θέλει να βεβαιωθεί ότι οι χρήστες θα είναι ενήμεροι για τις επιπτώσεις που θα έχει αυτό στην ιδιωτική τους ζωή.

Δημιουργός των νέων γυαλιών της Google είναι ο Steve Lee, ο οποίος δημιούργησε την υπηρεσία Google Latitude, η οποία δεν ενεργοποιήθηκε ποτέ και η οποία επιτρέπει στους χρήστες του Google να ενημερώνουν για τις τοποθεσίες που βρίσκονται και φυσικά να παρακολουθούν και τα μέρη που βρίσκονται οι φίλοι τους.

Τέλος τα νέα γυαλιά της Google αναμένεται να κυκλοφορήσουν στο τέλος του 2012 και η τιμή τους σύμφωνα με την Google θα είναι όσο ενός smartphone.

http://www.newsit.gr/default.php?pname=Article&art_id=123680&catid=14

Σημείωση: Η ανωτέρω επισήμανση στο άρθρο είναι δική μας.

Ινδική Κάρτα του Πολίτη.

2012-02-24T22:12:00.000+02:00

σχόλιο ID-ont: Οι διακρίσεις που υφίστανται μεταξύ των καστών θα αρθούν με την Ινδική Κάρτα του Πολίτη; Όχι βέβαια. Στις Ινδίες, ο φτωχός θα μείνει φτωχός, όσες κάρτες κι αν του δώσουν. Αντίθετα με φτηνά επιχειρήματα περί πάταξης της διαφθοράς (βλ. στην Ελλάδα πάταξη της γραφειοκρατίας) στρώνουν το έδαφος για την Ινδική Κάρτα του Πολίτη ...

Συμφωνία διαδικτυακών γιγάντων για τις ρυθμίσεις προσωπικών δεδομένων

2012-02-23T23:33:00.004+02:00

H νέα συμφωνία δεσμεύει την Amazon, την Αpple, την Google, την Microsoft καθώς και την κατασκευάστρια εταιρεία BlackBerry, την Hewlett Packard και τους προγραμματιστές που δημιουργούν εφαρμογές στις πλατφόρμες τους.

Έξι από τις κορυφαίες τεχνολογικές εταιρείες -συμπεριλαμβανομένων των Apple, Google και Microsoft- συμφώνησαν στο ότι οι εφαρμογές θα παρέχουν μεγαλύτερη προστασία της ιδιωτικότητας των ατόμων πριν οι χρήστες τις κατεβάσουν online.

H κίνηση αυτή έρχεται την ώρα που πληθαίνουν οι ανησυχίες για «αρπαγές δεδομένων» από έναν αριθμό εφαρμογών τρίτων που δεν παρουσιάζουν ξεκάθαρες οδηγίες για το ποια και πόσα δεδομένα αποθηκεύονται στους servers τους.

Είναι πρόσφατη η περίπτωση της Google που δέχτηκε σκληρή κριτική όταν ανακοίνωσε νωρίτερα τον Φεβρουάριο ότι θα εξορθολόγιζε την πολιτική προσωπικών δεδομένων της. Ακόμη και μέχρι σήμερα το αμερικανικό Κογκρέσο ασκεί πιέσεις την Google για καταστρατήγηση των ρυθμίσεων ασφαλείας στους browsers της, μέσω των οποίων μπορεί να εντοπίζει εκατομμύρια χρήστες των υπηρεσιών της στο iPhone και το iPad καθώς και χρήστες σε explorer.

H νέα συμφωνία δεσμεύει την Amazon, την Αpple, την Google, την Microsoft καθώς και την κατασκευάστρια εταιρεία BlackBerry, την Hewlett Packard και τους προγραμματιστές που δημιουργούν εφαρμογές στις πλατφόρμες τους· τις δεσμεύει να ανακοινώσουν τον τρόπο με τον οποίο θα χρησιμοποιήσουν τα προσωπικά δεδομένα πριν «κατέβει» μια εφαρμογή. «Το κόστος εφαρμογής μιας εφαρμογής σε κινητή συσκευή δεν πρέπει να είναι τα προσωπικά δεδομένα», σχολιάζει η γενική εισαγγελέας Kamala Harris.

«22 από τις 30 πιο δημοφιλείς εφαρμογές δεν περιλαμβάνουν τις σχετικές προειδοποιήσεις. Ορισμένες από αυτές ‘ανεβάζουν’ μερικές ή όλες τις επαφές ενός χρήστη σε σέρβερες – συμπεριλαμβανομένου και του κοινωνικού δικτύου Path αλλά και του ‘κολοσσού’ που λέγεται Twitter.

H σημασία να ρυθμιστούν αυτά τα ζητήματα είναι κρίσιμη και επείγουσα: υπάρχουν γύρω στις 600.000 εφαρμογές στο μαγαζί της Apple και 400.000 στο Android Μarket. «Oι χρήστες έχουν κατεβάσει περισσότερα από 35 δισεκατομμύρια φορές», συμπληρώνει η Harris λέγοντας πως υπάρχουν πιο πολλοί από 50.000 μεμονωμένοι προγραμματιστές που ασχολούνται με τη δημιουργία εφαρμογών.

Όσο για την εκτίμηση μεγέθους της αγοράς; Τα στοιχεία κάνουν λόγο για μια αγορά περίπου 6,9 δισεκατομμυρίων δολαρίων η οποία αναμένεται, εντός τεσσάρων ετών, να φτάσει τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια.

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_23/02/2012_429480

Πολυεθνικά Super Market και Ψυχολογικές Στρατηγικές Marketing

2012-02-22T20:37:00.001+02:00

Yπάρχουν αρκετοί τρόποι να καταλάβεις τις προσπάθειες χειραγώγησής σου.

Ο βασικότερος είναι να καταλάβεις πως λειτουργεί ο εαυτός σου.

Ας αρχίζουμε λοιπόν με μια απλή βασική αντικατασκοπευτική εργασία.

Δε θα ξαναδείτε ποτέ πια τα σουπερμάρκετ ή τα μεγάλα εμπορικά καταστήματα με το ίδιο μάτι μετά από αυτό...

Η είσοδος είναι στα δεξιά, εντούτοις εσείς περπατάτε αριστεράΣε όλα τα σύγχρονα σουπερμάρκετ ο σκλάβος ΠΡΕΠΕΙ να ακολουθήσει μια αριστερόστροφη φορά (αντίθετη από τους δείκτες του ρολογιού). Το 95% του κόσμου έχει μια ελαφριά ατελή ισορροπία: κλείνει προς τα αριστερά. Εάν αφήστε κάποιον μόνον του στην έρημο (μην το κάνετε), θα αρχίσει να στρέφεται τριγύρω κατά την αριστερόστροφη φορά. Αυτός είναι ο λόγος που ΟΛΑ τα σύγχρονα σουπερμάρκετ έχουν μια «αριστερόστροφη» διαρρύθμιση η οποία, παρεμπιπτόντως, έχει άλλες συνέπειες και κρυφές σημασίες όπως θα δείτε παρακάτω.

Γιατί ξεκινούν πάντα με φρέσκα φρούτα;

Ο πρώτος λόγος: είναι ότι οι άνθρωποι που μπαίνουν μέσα σε ένα σουπερμάρκετ έχουν τη τάση να διατηρήσουν την ταχύτητα που είχαν στο δρόμο και θα προσπερνούσαν έτσι χωρίς να παρατηρήσουν τα πρώτα εμπορεύματα, αν δεν τους σταματούσατε με μια έκρηξη χρωμάτων και μυρωδιών που μόνο τα φρέσκα φρούτα μπορούν να προσφέρουν. Ένας δεύτερος λόγος είναι να νιώσει αμέσως ο πελάτης τη σιγουριά ότι βρίσκεται σε ένα μαγαζί με «φρέσκα» και «καλά» πράγματα και όχι σε ένα οποιοδήποτε κατάστημα με αμφισβητήσιμης ποιότητας προϊόντα.

Σημειώστε ότι η διάταξη των φρούτων και των λαχανικών δεν είναι τυχαία. Ολόκληρο το ζήτημα στις τεχνικές υποδούλωσης που χρησιμοποιούν τα σουπερμάρκετ είναι ότι τα πολύ λίγα πράγματα που είναι πραγματικά χρήσιμα και πρέπει να αγοραστούν, κατακλύζονται από μια πληθώρα άλλων εντελώς άχρηστων προϊόντων σε πολύ πιο δαπανηρές ποικιλίες και ιδιότητες, εξαιτίας των τεράστιων κερδών που αφήνουν και των μικρότερων κερδών που αφήνουν τα βασικά προϊόντα.

Επιμελημένος Φωτισμός και Μουσική

Πορτοκάλια και μήλα με πολλούς καθρέφτες, μπανάνες και αχλάδια σε ένα πράσινο περιβάλλον, σαλάτες και πατάτες με καθαρό φως. Κόκκινο για το κρέας (διότι το άσπρο φως θα το έκανε γκρίζο) κ.λ.π. Ρίξτε μια ματιά στα κόλπα του φωτισμού που χρησιμοποιούν την επόμενη φορά που θα πάτε στο σουπερμάρκετ. Σημειώστε επίσης ότι είναι απαραίτητη η απαλή μουσική, γιατί διαφορετικά το σουπερμάρκετ θα φαινόταν «νεκρό» χωρίς αυτήν. Αυτή δεν πρέπει να είναι εντούτοις πολύ δυνατή και θα πρέπει να αλλάζει ανάλογα με την ώρα. Βλέπετε ξέρουν πότε πάνε οι μικρότεροι και πότε οι μεγαλύτεροι σκλάβοι για να καταναλώσουν και διαμορφώνουν ανάλογα τη μουσική τους.

Το ακριβό είναι το εύκολο και το φτηνό το δύσκολο. Τα προϊόντα τοποθετούνται με τέτοιο τρόπο, ώστε τα ακριβά να είναι πάντα προς την κατεύθυνση της πορείας του σκλάβου και στο καλύτερο ύψος για να πιαστούν. Αντίθετα, οι φτηνότερες ποικιλίες των ίδιων προϊόντων είναι πάντα «από πίσω» και λίγο χαμηλότερα ή λίγο ψηλότερα.

Σταματήστε τώρα και κοιτάξτε τις ποικιλίες ενός δοσμένου είδους προϊόντος, ας πούμε ενός απορρυπαντικού για πλυντήρια. Οι Ευρωπαίοι και οι Αμερικανοί έχουν τη συνήθεια να κοιτάνε από τα αριστερά προς τα δεξιά, όπως ακριβώς διαβάζουν, έτσι οι φτηνότερες ποικιλίες ενός προϊόντος τοποθετούνται στ’ αριστερά και οι ακριβότερες στα δεξιά, εκεί ακριβώς που τελειώνει το σκανάρισμα με τα μάτια σας, με την ελπίδα ότι τα χέρια σας θα είναι γρηγορότερα από το μυαλό σας και θα ακολουθήσουν όχι την αρχική και ξεχασμένη πια, αλλά την πιο πρόσφατη, τελική οπτική εντύπωσή σας..

Θα έχετε παρατηρήσει ότι όλα τα ψυγεία ανοίγουν με ένα παράξενο τρόπο. Οι πόρτες τους είναι έτσι φτιαγμένες ώστε να αναγκάσουν τον σκλάβο να δει άλλα προϊόντα αμέσως μόλις κλείσει μία. Παρατηρήστε επίσης τη διάταξη των προϊόντων στο δάπεδο, δεν είναι τυχαία, όπως μπορείτε να δείτε. Παρατηρείτε πόσο μακριά είναι εκείνα τα προϊόντα και πόσο εύκολο είναι να πιάσετε αυτά εδώ; Για δείτε τις τιμές τους για να καταλάβετε τη διαφορά..

Μπορώ να μην σας εξυπηρετήσω; – Οι απόμακροι υπάλληλοι

Ποτέ δε θα ακούσετε έναν υπάλληλο του σουπερμάρκετ να σας ρωτά, όπως σε άλλα καταστήματα, το γνωστό «μπορώ να σας εξυπηρετήσω, παρακαλώ;» εκτός και αν θέλετε πραγματικά τη βοήθειά του και τον κυνηγήσετε για να σας τη δώσει, αν βρείτε κανέναν καμιά φορά μπροστά σας, γιατί συνήθως είναι άφαντοι! Ο λόγος που σας αποφεύγουν και δεν σας μιλούν είναι μαγεία της ύπνωσής σας και περιορίσουν έτσι την πιθανότητα να αγοράσετε ένα σωρό άχρηστα αντικείμενα που δεν τα χρειάζεστε ή, το χειρότερο για τα αφεντικά τους, ξαφνικά να «ξυπνήστε» και να αρχίστε να αδειάζετε ένα μεγάλο μέρος από το εξευτελιστικά γεμάτο καροτσάκι σας.

Οι υπάλληλοι είναι επίσης απασχολημένοι με το να τοποθετούν τα διάφορα προϊόντα στη «σωστή» θέση τους. Πρέπει αυτά να βρίσκονται σε μια προκαθορισμένη απόσταση.. πάρα πολλοί άνθρωποι βλέπετε σε ένα στενό χώρο και μερικοί σκλάβοι θα βάλουν ξανά στο ράφι το προϊόν που είχαν στα χέρια τους, αντί για το καροτσάκι τους.. Αλήθεια ξέρετε ότι το 35% των προϊόντων που αγοράζετε για το ψυγείο σας θα πάνε κατευθείαν από αυτό στο σκουπιδοτενεκέ σας; Αυτό ακριβώς είναι το ποσοστό του κάθε προϊόντος που πετιέται!

Οι Πάγκοι των Προσφορών

Οι περισσότεροι σκλάβοι έρχονται στο σουπερμάρκετ τουλάχιστον δυο φορές την εβδομάδα και δε θέλουν να βλέπουν πάντα τα ίδια πράγματα στις ίδιες θέσεις, πράγμα που θα μπορούσε επίσης να τους οδηγήσει στο σωστό συμπέρασμα ότι εκπαιδεύονται να αγοράζουν (ακόμα και όταν θέλουν να βρίσκουν εύκολα ένα πράγμα που ζητούν και να ξέρουν τη συνηθισμένη θέση του). Πρέπει λοιπόν ένα μέρος των προϊόντων να μένει στη θέση του και ένα άλλο να μετακινείται. Αυτό το ρόλο παίζουν οι πάγκοι των προσφορών.. Σαμπουάν σήμερα, απορρυπαντικό αύριο.

Κλάψε Μπέμπη Κλάψε…

Το τελευταίο ψάρεμα των βαλαντίων του σκλάβου γίνεται στους πάγκους, μπροστά από τα ταμεία, όπου είναι αναγκασμένος να σταματήσει περιμένοντας στην ουρά. Ξέρουν ότι μια και πάει στο ταμείο να πληρώσει είναι αποφασισμένος να μην αγοράσει τίποτε άλλο, αλλά αυτοί οι πάγκοι δεν απευθύνονται στη μαμά ή στο μπαμπά, αλλά στο μικρό παιδί τους. Δείτε τι ακριβώς περιέχουν: τσίχλες, καραμέλες, μέντες κ.λπ., κάτι που δεν ενδιαφέρουν συνήθως τους μεγάλους παρά μόνο τα μικρά παιδιά. Δείτε και τις τιμές τους, αν υπάρχουν. Αυτές είναι σαφώς μεγαλύτερες από τις τιμές των ίδιων προϊόντων σε άλλα μέρη του μαγαζιού, όπου δεν τα παρατηρείτε συνήθως ποτέ, γιατί δεν προτίθεσθε να τα αγοράσετε. Τι γίνεται λοιπόν εδώ στους πάγκους, μπροστά από τα ταμεία, καθώς περιμένετε στην ουρά; Το μικρό παιδί σας λιμπίζεται τη σοκολάτα ή το κουτί με τις τσίχλες που υπάρχει εκεί και το παίρνει και το βάζει και αυτό στο καροτσάκι σας. Και εάν τυχόν το βάλετε ξανά πίσω στο πάγκο, λέγοντάς του ότι δεν το χρειαζόσαστε αυτό το πράγμα, αρχίζει τα κλάματα και τη φασαρία, ενοχλώντας το κόσμο γύρω του, μέχρι να αναγκαστείτε να του το πάρετε για να σωπάσει..

Πώς να αντιμετωπίσετε αυτή τη κατάσταση;

Εκπαιδεύστε απλά από πριν το παιδί σας να κάνει κάποια σκανδαλιά στο πάγκο, όπως το να ανακατέψει τα επιμελώς φτιαγμένα εκεί πράγματα. Η ελευθερία στη σκανδαλιά είναι πολύ πιο ελκυστική γι’ αυτό από τη γεύση της σοκολάτας. Ή χαλάστε οι ίδιοι την όμορφη διακόσμηση αυτού του πάγκου, εγκαταλείποντας για παράδειγμα εκεί άγαρμπα ένα από τα πράγματα που έχετε πάρει στο καροτσάκι σας και το οποίο δε χρειάζεστε ιδιαίτερα. Αν μάλιστα διαλέξτε να αφήσετε επίτηδες ένα αναποδογυρισμένο κουτί παγωτό, τότε θα έχετε πάρει καλύτερα την εκδίκησή σας για όσες σοκολάτες και τσίχλες αναγκαστήκατε να ακριβοπληρώσετε τη τελευταία στιγμή μπροστά στο ταμείο μέχρι τώρα..

Εσείς Έχετε Πάρει Κερδοκάρτα;

Όχι ευχαριστώ, δε θέλω! Αυτό είναι ένα βρώμικο και φτηνό κόλπο για να μαζέψουν ένα μεγάλο πλήθος προσωπικών δεδομένων σας, χωρίς να κουραστούν στο ελάχιστο από μέρους τους. Στο εξής θα ξέρουν αναλύοντας τα προϊόντα που αγοράζετε κάθε φορά πότε τρώτε, πότε πίνετε, πότε πάτε στην τουαλέτα, πότε πλένεστε, εντελώς τσάμπα και θα γεμίσουν τις βάσεις δεδομένων τους με πολύτιμες πληροφορίες για τις καταναλωτικές σας συνήθειες. Άλλωστε δεν κερδίζετε και τίποτα σπουδαίο με τις σχεδόν μηδαμινές «εκπτώσεις» τους μπροστά στις πολύτιμες πληροφορίες που παίρνουν κρυφά και τσάμπα από σας.

http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/02/super-market-marketing.html

Έμεινε έγκυος και το έμαθαν πρώτα οι εταιρείες προσωπικών δεδομένων!

2012-02-21T18:40:00.011+02:00

Μετά από πολύμηνη έρευνα, οι NY Times δημοσιεύουν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον άρθρο, γύρω από το πως οι εταιρείες μελετώντας τις καταναλωτικές μας συνήθειες, μπορούν να γνωρίζουν σχεδόν τα πάντα γύρω από την προσωπική μας ζωή , ακόμα τα πιο μεγάλα μας ''μυστικά'', πριν ακόμα τα ανακοινώσουμε στους ανθρώπους του περιβάλλοντός μας.

Έτσι το ηλεκτρονικό πολυκατάστημα Target στην Αμερική, γνώριζε για την εγκυμοσύνη μιας έφηβης πριν από τον πατέρα της!

Ένας πατέρας διαπίστωσε έκπληκτος πως ανάμεσα στην αλληλογραφία της έφηβης κόρης του υπήρχε μια προσφορά για μωρουδιακά ρούχα και προϊόντα. Αμέσως διαμαρτυρήθηκε στο κατάστημα, αναρωτούμενος αν οι υπεύθυνοι παροτρύνουν την κόρη του να μείνει έγκυος...

Ο υπεύθυνος του καταστήματος απολογήθηκε, ωστόσο λίγο αργότερα όταν επικοινώνησε ξανά με τον πατέρα, αυτός του είπε ότι είχε μια συζήτηση με την κόρη του η οποία του αποκάλυψε την εγκυμοσύνη της!

Πως συνέβη αυτό;

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, εταιρείες συλλογής προσωπικών δεδομένων και μεγάλες αλυσίδες λιανικής, προχωρούν με διάφορες τεχνικές, χάρη κυρίως στη συγκέντρωση στατιστικών στοιχείων και την καταγραφή της συμπεριφοράς μας στο διαδίκτυο, στην άντληση πληροφοριών γύρω από τα ενδιαφέροντά μας και τις καταναλωτικές συνήθειές μας.

Και έτσι μπορούν πια στοχευμένα να αποστείλουν διάφορες προσφορές, βασισμένες πάνω στα ενδιαφέροντά μας αυτά. Για παράδειγμα αν επισκεπτόμαστε σελίδες με τεχνολογικά προϊόντα, στέλνουν ανάλογες προσφορές...

Το δημοσίευμα των NY Times, αναδημοσίευσε και το Forbes, το οποίο αλλάζοντας μάλιστα τον τίτλο από ''Πως οι εταιρείες ξέρουν τα μυστικά σας'' σε ''Πως το Target έμαθε ότι μια έφηβη κοπέλα ήταν έγκυος πριν από τον πατέρα της'', γνώρισε μεγάλη επιτυχία...

http://www.mediagate.gr/World-News/item/16586-Emeine-egkyos-kai-to-emathan-prota-oi-etaireies-prosopikon-dedomenon

How Companies Learn Your Secrets

Andrew Pole had just started working as a statistician for Target in 2002, when two colleagues from the marketing department stopped by his desk to ask an odd question: “If we wanted to figure out if a customer is pregnant, even if she didn’t want us to know, can you do that? ”

Pole has a master’s degree in statistics and another in economics, and has been obsessed with the intersection of data and human behavior most of his life. His parents were teachers in North Dakota, and while other kids were going to 4-H, Pole was doing algebra and writing computer programs. “The stereotype of a math nerd is true,” he told me when I spoke with him last year. “I kind of like going out and evangelizing analytics.”

As the marketers explained to Pole — and as Pole later explained to me, back when we were still speaking and before Target told him to stop — new parents are a retailer’s holy grail. Most shoppers don’t buy everything they need at one store. Instead, they buy groceries at the grocery store and toys at the toy store, and they visit Target only when they need certain items they associate with Target — cleaning supplies, say, or new socks or a six-month supply of toilet paper. But Target sells everything from milk to stuffed animals to lawn furniture to electronics, so one of the company’s primary goals is convincing customers that the only store they need is Target. But it’s a tough message to get across, even with the most ingenious ad campaigns, because once consumers’ shopping habits are ingrained, it’s incredibly difficult to change them.

There are, however, some brief periods in a person’s life when old routines fall apart and buying habits are suddenly in flux. One of those moments — the moment, really — is right around the birth of a child, when parents are exhausted and overwhelmed and their shopping patterns and brand loyalties are up for grabs. But as Target’s marketers explained to Pole, timing is everything. Because birth records are usually public, the moment a couple have a new baby, they are almost instantaneously barraged with offers and incentives and advertisements from all sorts of companies. Which means that the key is to reach them earlier, before any other retailers know a baby is on the way. Specifically, the marketers said they wanted to send specially designed ads to women in their second trimester, which is when most expectant mothers begin buying all sorts of new things, like prenatal vitamins and maternity clothing. “Can you give us a list?” the marketers asked.

“We knew that if we could identify them in their second trimester, there’s a good chance we could capture them for years,” Pole told me. “As soon as we get them buying diapers from us, they’re going to start buying everything else too. If you’re rushing through the store, looking for bottles, and you pass orange juice, you’ll grab a carton. Oh, and there’s that new DVD I want. Soon, you’ll be buying cereal and paper towels from us, and keep coming back.”

The desire to collect information on customers is not new for Target or any other large retailer, of course. For decades, Target has collected vast amounts of data on every person who regularly walks into one of its stores. Whenever possible, Target assigns each shopper a unique code — known internally as the Guest ID number — that keeps tabs on everything they buy. “If you use a credit card or a coupon, or ﬁll out a survey, or mail in a refund, or call the customer help line, or open an e-mail we’ve sent you or visit our Web site, we’ll record it and link it to your Guest ID,” Pole said. “We want to know everything we can.”

Also linked to your Guest ID is demographic information like your age, whether you are married and have kids, which part of town you live in, how long it takes you to drive to the store, your estimated salary, whether you’ve moved recently, what credit cards you carry in your wallet and what Web sites you visit. Target can buy data about your ethnicity, job history, the magazines you read, if you’ve ever declared bankruptcy or got divorced, the year you bought (or lost) your house, where you went to college, what kinds of topics you talk about online, whether you prefer certain brands of coffee, paper towels, cereal or applesauce, your political leanings, reading habits, charitable giving and the number of cars you own. (In a statement, Target declined to identify what demographic information it collects or purchases.) All that information is meaningless, however, without someone to analyze and make sense of it. That’s where Andrew Pole and the dozens of other members of Target’s Guest Marketing Analytics department come in.

Almost every major retailer, from grocery chains to investment banks to the U.S. Postal Service, has a “predictive analytics” department devoted to understanding not just consumers’ shopping habits but also their personal habits, so as to more efficiently market to them. “But Target has always been one of the smartest at this,” says Eric Siegel, a consultant and the chairman of a conference called Predictive Analytics World. “We’re living through a golden age of behavioral research. It’s amazing how much we can figure out about how people think now.”

The reason Target can snoop on our shopping habits is that, over the past two decades, the science of habit formation has become a major field of research in neurology and psychology departments at hundreds of major medical centers and universities, as well as inside extremely well financed corporate labs. “It’s like an arms race to hire statisticians nowadays,” said Andreas Weigend, the former chief scientist at Amazon.com. “Mathematicians are suddenly sexy.” As the ability to analyze data has grown more and more fine-grained, the push to understand how daily habits influence our decisions has become one of the most exciting topics in clinical research, even though most of us are hardly aware those patterns exist. One study from Duke University estimated that habits, rather than conscious decision-making, shape 45 percent of the choices we make every day, and recent discoveries have begun to change everything from the way we think about dieting to how doctors conceive treatments for anxiety, depression and addictions.

This research is also transforming our understanding of how habits function across organizations and societies. A football coach named Tony Dungy propelled one of the worst teams in the N.F.L. to the Super Bowl by focusing on how his players habitually reacted to on-field cues. Before he became Treasury secretary, Paul O’Neill overhauled a stumbling conglomerate, Alcoa, and turned it into a top performer in the Dow Jones by relentlessly attacking one habit — a specific approach to worker safety — which in turn caused a companywide transformation. The Obama campaign has hired a habit specialist as its “chief scientist” to figure out how to trigger new voting patterns among different constituencies.

Researchers have figured out how to stop people from habitually overeating and biting their nails. They can explain why some of us automatically go for a jog every morning and are more productive at work, while others oversleep and procrastinate. There is a calculus, it turns out, for mastering our subconscious urges. For companies like Target, the exhaustive rendering of our conscious and unconscious patterns into data sets and algorithms has revolutionized what they know about us and, therefore, how precisely they can sell.

Inside the brain-and-cognitive-sciences department of the Massachusetts Institute of Technology are what, to the casual observer, look like dollhouse versions of surgical theaters. There are rooms with tiny scalpels, small drills and miniature saws. Even the operating tables are petite, as if prepared for 7-year-old surgeons. Inside those shrunken O.R.’s, neurologists cut into the skulls of anesthetized rats, implanting tiny sensors that record the smallest changes in the activity of their brains.

An M.I.T. neuroscientist named Ann Graybiel told me that she and her colleagues began exploring habits more than a decade ago by putting their wired rats into a T-shaped maze with chocolate at one end. The maze was structured so that each animal was positioned behind a barrier that opened after a loud click. The first time a rat was placed in the maze, it would usually wander slowly up and down the center aisle after the barrier slid away, snifﬁng in corners and scratching at walls. It appeared to smell the chocolate but couldn’t ﬁgure out how to ﬁnd it. There was no discernible pattern in the rat’s meanderings and no indication it was working hard to find the treat.

The probes in the rats’ heads, however, told a different story. While each animal wandered through the maze, its brain was working furiously. Every time a rat sniffed the air or scratched a wall, the neurosensors inside the animal’s head exploded with activity. As the scientists repeated the experiment, again and again, the rats eventually stopped snifﬁng corners and making wrong turns and began to zip through the maze with more and more speed. And within their brains, something unexpected occurred: as each rat learned how to complete the maze more quickly, its mental activity decreased. As the path became more and more automatic — as it became a habit — the rats started thinking less and less.

This process, in which the brain converts a sequence of actions into an automatic routine, is called “chunking.” There are dozens, if not hundreds, of behavioral chunks we rely on every day. Some are simple: you automatically put toothpaste on your toothbrush before sticking it in your mouth. Some, like making the kids’ lunch, are a little more complex. Still others are so complicated that it’s remarkable to realize that a habit could have emerged at all.

Take backing your car out of the driveway. When you ﬁrst learned to drive, that act required a major dose of concentration, and for good reason: it involves peering into the rearview and side mirrors and checking for obstacles, putting your foot on the brake, moving the gearshift into reverse, removing your foot from the brake, estimating the distance between the garage and the street while keeping the wheels aligned, calculating how images in the mirrors translate into actual distances, all while applying differing amounts of pressure to the gas pedal and brake.

Now, you perform that series of actions every time you pull into the street without thinking very much. Your brain has chunked large parts of it. Left to its own devices, the brain will try to make almost any repeated behavior into a habit, because habits allow our minds to conserve effort. But conserving mental energy is tricky, because if our brains power down at the wrong moment, we might fail to notice something important, like a child riding her bike down the sidewalk or a speeding car coming down the street. So we’ve devised a clever system to determine when to let a habit take over. It’s something that happens whenever a chunk of behavior starts or ends — and it helps to explain why habits are so difficult to change once they’re formed, despite our best intentions.

To understand this a little more clearly, consider again the chocolate-seeking rats. What Graybiel and her colleagues found was that, as the ability to navigate the maze became habitual, there were two spikes in the rats’ brain activity — once at the beginning of the maze, when the rat heard the click right before the barrier slid away, and once at the end, when the rat found the chocolate. Those spikes show when the rats’ brains were fully engaged, and the dip in neural activity between the spikes showed when the habit took over. From behind the partition, the rat wasn’t sure what waited on the other side, until it heard the click, which it had come to associate with the maze. Once it heard that sound, it knew to use the “maze habit,” and its brain activity decreased. Then at the end of the routine, when the reward appeared, the brain shook itself awake again and the chocolate signaled to the rat that this particular habit was worth remembering, and the neurological pathway was carved that much deeper.

The process within our brains that creates habits is a three-step loop. First, there is a cue, a trigger that tells your brain to go into automatic mode and which habit to use. Then there is the routine, which can be physical or mental or emotional. Finally, there is a reward, which helps your brain ﬁgure out if this particular loop is worth remembering for the future. Over time, this loop — cue, routine, reward; cue, routine, reward — becomes more and more automatic. The cue and reward become neurologically intertwined until a sense of craving emerges. What’s unique about cues and rewards, however, is how subtle they can be. Neurological studies like the ones in Graybiel’s lab have revealed that some cues span just milliseconds. And rewards can range from the obvious (like the sugar rush that a morning doughnut habit provides) to the infinitesimal (like the barely noticeable — but measurable — sense of relief the brain experiences after successfully navigating the driveway). Most cues and rewards, in fact, happen so quickly and are so slight that we are hardly aware of them at all. But our neural systems notice and use them to build automatic behaviors.

Habits aren’t destiny — they can be ignored, changed or replaced. But it’s also true that once the loop is established and a habit emerges, your brain stops fully participating in decision-making. So unless you deliberately ﬁght a habit — unless you ﬁnd new cues and rewards — the old pattern will unfold automatically.

“We’ve done experiments where we trained rats to run down a maze until it was a habit, and then we extinguished the habit by changing the placement of the reward,” Graybiel told me. “Then one day, we’ll put the reward in the old place and put in the rat and, by golly, the old habit will re-emerge right away. Habits never really disappear.”

Luckily, simply understanding how habits work makes them easier to control. Take, for instance, a series of studies conducted a few years ago at Columbia University and the University of Alberta. Researchers wanted to understand how exercise habits emerge. In one project, 256 members of a health-insurance plan were invited to classes stressing the importance of exercise. Half the participants received an extra lesson on the theories of habit formation (the structure of the habit loop) and were asked to identify cues and rewards that might help them develop exercise routines.

The results were dramatic. Over the next four months, those participants who deliberately identified cues and rewards spent twice as much time exercising as their peers. Other studies have yielded similar results. According to another recent paper, if you want to start running in the morning, it’s essential that you choose a simple cue (like always putting on your sneakers before breakfast or leaving your running clothes next to your bed) and a clear reward (like a midday treat or even the sense of accomplishment that comes from ritually recording your miles in a log book). After a while, your brain will start anticipating that reward — craving the treat or the feeling of accomplishment — and there will be a measurable neurological impulse to lace up your jogging shoes each morning.

Our relationship to e-mail operates on the same principle. When a computer chimes or a smartphone vibrates with a new message, the brain starts anticipating the neurological “pleasure” (even if we don’t recognize it as such) that clicking on the e-mail and reading it provides. That expectation, if unsatisfied, can build until you find yourself moved to distraction by the thought of an e-mail sitting there unread — even if you know, rationally, it’s most likely not important. On the other hand, once you remove the cue by disabling the buzzing of your phone or the chiming of your computer, the craving is never triggered, and you’ll find, over time, that you’re able to work productively for long stretches without checking your in-box.

Some of the most ambitious habit experiments have been conducted by corporate America. To understand why executives are so entranced by this science, consider how one of the world’s largest companies, Procter & Gamble, used habit insights to turn a failing product into one of its biggest sellers. P.& G. is the corporate behemoth behind a whole range of products, from Downy fabric softener to Bounty paper towels to Duracell batteries and dozens of other household brands. In the mid-1990s, P.& G.’s executives began a secret project to create a new product that could eradicate bad smells. P.& G. spent millions developing a colorless, cheap-to-manufacture liquid that could be sprayed on a smoky blouse, stinky couch, old jacket or stained car interior and make it odorless. In order to market the product — Febreze — the company formed a team that included a former Wall Street mathematician named Drake Stimson and habit specialists, whose job was to make sure the television commercials, which they tested in Phoenix, Salt Lake City and Boise, Idaho, accentuated the product’s cues and rewards just right.

The first ad showed a woman complaining about the smoking section of a restaurant. Whenever she eats there, she says, her jacket smells like smoke. A friend tells her that if she uses Febreze, it will eliminate the odor. The cue in the ad is clear: the harsh smell of cigarette smoke. The reward: odor eliminated from clothes. The second ad featured a woman worrying about her dog, Sophie, who always sits on the couch. “Sophie will always smell like Sophie,” she says, but with Febreze, “now my furniture doesn’t have to.” The ads were put in heavy rotation. Then the marketers sat back, anticipating how they would spend their bonuses. A week passed. Then two. A month. Two months. Sales started small and got smaller. Febreze was a dud.

The panicked marketing team canvassed consumers and conducted in-depth interviews to figure out what was going wrong, Stimson recalled. Their first inkling came when they visited a woman’s home outside Phoenix. The house was clean and organized. She was something of a neat freak, the woman explained. But when P.& G.’s scientists walked into her living room, where her nine cats spent most of their time, the scent was so overpowering that one of them gagged.

According to Stimson, who led the Febreze team, a researcher asked the woman,

“What do you do about the cat smell?”

“It’s usually not a problem,” she said.

“Do you smell it now?”

“No,” she said. “Isn’t it wonderful? They hardly smell at all!”

A similar scene played out in dozens of other smelly homes. The reason Febreze wasn’t selling, the marketers realized, was that people couldn’t detect most of the bad smells in their lives. If you live with nine cats, you become desensitized to their scents. If you smoke cigarettes, eventually you don’t smell smoke anymore. Even the strongest odors fade with constant exposure. That’s why Febreze was a failure. The product’s cue — the bad smells that were supposed to trigger daily use — was hidden from the people who needed it the most. And Febreze’s reward (an odorless home) was meaningless to someone who couldn’t smell offensive scents in the first place.

P.& G. employed a Harvard Business School professor to analyze Febreze’s ad campaigns. They collected hours of footage of people cleaning their homes and watched tape after tape, looking for clues that might help them connect Febreze to people’s daily habits. When that didn’t reveal anything, they went into the field and conducted more interviews. A breakthrough came when they visited a woman in a suburb near Scottsdale, Ariz., who was in her 40s with four children. Her house was clean, though not compulsively tidy, and didn’t appear to have any odor problems; there were no pets or smokers. To the surprise of everyone, she loved Febreze.

“I use it every day,” she said.

“What smells are you trying to get rid of?” a researcher asked.

“I don’t really use it for specific smells,” the woman said. “I use it for normal cleaning — a couple of sprays when I’m done in a room.”

The researchers followed her around as she tidied the house. In the bedroom, she made her bed, tightened the sheet’s corners, then sprayed the comforter with Febreze. In the living room, she vacuumed, picked up the children’s shoes, straightened the coffee table, then sprayed Febreze on the freshly cleaned carpet.

“It’s nice, you know?” she said. “Spraying feels like a little minicelebration when I’m done with a room.” At the rate she was going, the team estimated, she would empty a bottle of Febreze every two weeks.

When they got back to P.& G.’s headquarters, the researchers watched their videotapes again. Now they knew what to look for and saw their mistake in scene after scene. Cleaning has its own habit loops that already exist. In one video, when a woman walked into a dirty room (cue), she started sweeping and picking up toys (routine), then she examined the room and smiled when she was done (reward). In another, a woman scowled at her unmade bed (cue), proceeded to straighten the blankets and comforter (routine) and then sighed as she ran her hands over the freshly plumped pillows (reward). P.& G. had been trying to create a whole new habit with Febreze, but what they really needed to do was piggyback on habit loops that were already in place. The marketers needed to position Febreze as something that came at the end of the cleaning ritual, the reward, rather than as a whole new cleaning routine.

The company printed new ads showing open windows and gusts of fresh air. More perfume was added to the Febreze formula, so that instead of merely neutralizing odors, the spray had its own distinct scent. Television commercials were filmed of women, having finished their cleaning routine, using Febreze to spritz freshly made beds and just-laundered clothing. Each ad was designed to appeal to the habit loop: when you see a freshly cleaned room (cue), pull out Febreze (routine) and enjoy a smell that says you’ve done a great job (reward). When you finish making a bed (cue), spritz Febreze (routine) and breathe a sweet, contented sigh (reward). Febreze, the ads implied, was a pleasant treat, not a reminder that your home stinks.

And so Febreze, a product originally conceived as a revolutionary way to destroy odors, became an air freshener used once things are already clean. The Febreze revamp occurred in the summer of 1998. Within two months, sales doubled. A year later, the product brought in $230 million. Since then Febreze has spawned dozens of spinoffs — air fresheners, candles and laundry detergents — that now account for sales of more than $1 billion a year. Eventually, P.& G. began mentioning to customers that, in addition to smelling sweet, Febreze can actually kill bad odors. Today it’s one of the top-selling products in the world.

Andrew Pole was hired by Target to use the same kinds of insights into consumers’ habits to expand Target’s sales. His assignment was to analyze all the cue-routine-reward loops among shoppers and help the company figure out how to exploit them. Much of his department’s work was straightforward: find the customers who have children and send them catalogs that feature toys before Christmas. Look for shoppers who habitually purchase swimsuits in April and send them coupons for sunscreen in July and diet books in December. But Pole’s most important assignment was to identify those unique moments in consumers’ lives when their shopping habits become particularly flexible and the right advertisement or coupon would cause them to begin spending in new ways.

In the 1980s, a team of researchers led by a U.C.L.A. professor named Alan Andreasen undertook a study of peoples’ most mundane purchases, like soap, toothpaste, trash bags and toilet paper. They learned that most shoppers paid almost no attention to how they bought these products, that the purchases occurred habitually, without any complex decision-making. Which meant it was hard for marketers, despite their displays and coupons and product promotions, to persuade shoppers to change.

But when some customers were going through a major life event, like graduating from college or getting a new job or moving to a new town, their shopping habits became flexible in ways that were both predictable and potential gold mines for retailers. The study found that when someone marries, he or she is more likely to start buying a new type of coffee. When a couple move into a new house, they’re more apt to purchase a different kind of cereal. When they divorce, there’s an increased chance they’ll start buying different brands of beer.

Consumers going through major life events often don’t notice, or care, that their shopping habits have shifted, but retailers notice, and they care quite a bit. At those unique moments, Andreasen wrote, customers are “vulnerable to intervention by marketers.” In other words, a precisely timed advertisement, sent to a recent divorcee or new homebuyer, can change someone’s shopping patterns for years.

And among life events, none are more important than the arrival of a baby. At that moment, new parents’ habits are more flexible than at almost any other time in their adult lives. If companies can identify pregnant shoppers, they can earn millions.

The only problem is that identifying pregnant customers is harder than it sounds. Target has a baby-shower registry, and Pole started there, observing how shopping habits changed as a woman approached her due date, which women on the registry had willingly disclosed. He ran test after test, analyzing the data, and before long some useful patterns emerged. Lotions, for example. Lots of people buy lotion, but one of Pole’s colleagues noticed that women on the baby registry were buying larger quantities of unscented lotion around the beginning of their second trimester. Another analyst noted that sometime in the first 20 weeks, pregnant women loaded up on supplements like calcium, magnesium and zinc. Many shoppers purchase soap and cotton balls, but when someone suddenly starts buying lots of scent-free soap and extra-big bags of cotton balls, in addition to hand sanitizers and washcloths, it signals they could be getting close to their delivery date.

As Pole’s computers crawled through the data, he was able to identify about 25 products that, when analyzed together, allowed him to assign each shopper a “pregnancy prediction” score. More important, he could also estimate her due date to within a small window, so Target could send coupons timed to very specific stages of her pregnancy.

One Target employee I spoke to provided a hypothetical example. Take a fictional Target shopper named Jenny Ward, who is 23, lives in Atlanta and in March bought cocoa-butter lotion, a purse large enough to double as a diaper bag, zinc and magnesium supplements and a bright blue rug. There’s, say, an 87 percent chance that she’s pregnant and that her delivery date is sometime in late August. What’s more, because of the data attached to her Guest ID number, Target knows how to trigger Jenny’s habits. They know that if she receives a coupon via e-mail, it will most likely cue her to buy online. They know that if she receives an ad in the mail on Friday, she frequently uses it on a weekend trip to the store. And they know that if they reward her with a printed receipt that entitles her to a free cup of Starbucks coffee, she’ll use it when she comes back again.

In the past, that knowledge had limited value. After all, Jenny purchased only cleaning supplies at Target, and there were only so many psychological buttons the company could push. But now that she is pregnant, everything is up for grabs. In addition to triggering Jenny’s habits to buy more cleaning products, they can also start including offers for an array of products, some more obvious than others, that a woman at her stage of pregnancy might need.

Pole applied his program to every regular female shopper in Target’s national database and soon had a list of tens of thousands of women who were most likely pregnant. If they could entice those women or their husbands to visit Target and buy baby-related products, the company’s cue-routine-reward calculators could kick in and start pushing them to buy groceries, bathing suits, toys and clothing, as well. When Pole shared his list with the marketers, he said, they were ecstatic. Soon, Pole was getting invited to meetings above his paygrade. Eventually his paygrade went up.

At which point someone asked an important question: How are women going to react when they figure out how much Target knows?

“If we send someone a catalog and say, ‘Congratulations on your first child!’ and they’ve never told us they’re pregnant, that’s going to make some people uncomfortable,” Pole told me. “We are very conservative about compliance with all privacy laws. But even if you’re following the law, you can do things where people get queasy.”

About a year after Pole created his pregnancy-prediction model, a man walked into a Target outside Minneapolis and demanded to see the manager. He was clutching coupons that had been sent to his daughter, and he was angry, according to an employee who participated in the conversation.

“My daughter got this in the mail!” he said. “She’s still in high school, and you’re sending her coupons for baby clothes and cribs? Are you trying to encourage her to get pregnant?”

The manager didn’t have any idea what the man was talking about. He looked at the mailer. Sure enough, it was addressed to the man’s daughter and contained advertisements for maternity clothing, nursery furniture and pictures of smiling infants. The manager apologized and then called a few days later to apologize again.

On the phone, though, the father was somewhat abashed. “I had a talk with my daughter,” he said. “It turns out there’s been some activities in my house I haven’t been completely aware of. She’s due in August. I owe you an apology.”

When I approached Target to discuss Pole’s work, its representatives declined to speak with me. “Our mission is to make Target the preferred shopping destination for our guests by delivering outstanding value, continuous innovation and exceptional guest experience,” the company wrote in a statement. “We’ve developed a number of research tools that allow us to gain insights into trends and preferences within different demographic segments of our guest population.” When I sent Target a complete summary of my reporting, the reply was more terse: “Almost all of your statements contain inaccurate information and publishing them would be misleading to the public. We do not intend to address each statement point by point.” The company declined to identify what was inaccurate. They did add, however, that Target “is in compliance with all federal and state laws, including those related to protected health information.”

When I offered to fly to Target’s headquarters to discuss its concerns, a spokeswoman e-mailed that no one would meet me. When I flew out anyway, I was told I was on a list of prohibited visitors. “I’ve been instructed not to give you access and to ask you to leave,” said a very nice security guard named Alex.

Using data to predict a woman’s pregnancy, Target realized soon after Pole perfected his model, could be a public-relations disaster. So the question became: how could they get their advertisements into expectant mothers’ hands without making it appear they were spying on them? How do you take advantage of someone’s habits without letting them know you’re studying their lives?

Before I met Andrew Pole, before I even decided to write a book about the science of habit formation, I had another goal: I wanted to lose weight.

I had got into a bad habit of going to the cafeteria every afternoon and eating a chocolate-chip cookie, which contributed to my gaining a few pounds. Eight, to be precise. I put a Post-it note on my computer reading “NO MORE COOKIES.” But every afternoon, I managed to ignore that note, wander to the cafeteria, buy a cookie and eat it while chatting with colleagues. Tomorrow, I always promised myself, I’ll muster the willpower to resist.

Tomorrow, I ate another cookie.

When I started interviewing experts in habit formation, I concluded each interview by asking what I should do. The first step, they said, was to figure out my habit loop. The routine was simple: every afternoon, I walked to the cafeteria, bought a cookie and ate it while chatting with friends.

Next came some less obvious questions: What was the cue? Hunger? Boredom? Low blood sugar? And what was the reward? The taste of the cookie itself? The temporary distraction from my work? The chance to socialize with colleagues?

Rewards are powerful because they satisfy cravings, but we’re often not conscious of the urges driving our habits in the first place. So one day, when I felt a cookie impulse, I went outside and took a walk instead. The next day, I went to the cafeteria and bought a coffee. The next, I bought an apple and ate it while chatting with friends. You get the idea. I wanted to test different theories regarding what reward I was really craving. Was it hunger? (In which case the apple should have worked.) Was it the desire for a quick burst of energy? (If so, the coffee should suffice.) Or, as turned out to be the answer, was it that after several hours spent focused on work, I wanted to socialize, to make sure I was up to speed on office gossip, and the cookie was just a convenient excuse? When I walked to a colleague’s desk and chatted for a few minutes, it turned out, my cookie urge was gone.

All that was left was identifying the cue.

Deciphering cues is hard, however. Our lives often contain too much information to figure out what is triggering a particular behavior. Do you eat breakfast at a certain time because you’re hungry? Or because the morning news is on? Or because your kids have started eating? Experiments have shown that most cues fit into one of five categories: location, time, emotional state, other people or the immediately preceding action. So to figure out the cue for my cookie habit, I wrote down five things the moment the urge hit:

Where are you? (Sitting at my desk.)

What time is it? (3:36 p.m.)

What’s your emotional state? (Bored.)

Who else is around? (No one.)

What action preceded the urge? (Answered an e-mail.)

The next day I did the same thing. And the next. Pretty soon, the cue was clear: I always felt an urge to snack around 3:30.

Once I figured out all the parts of the loop, it seemed fairly easy to change my habit. But the psychologists and neuroscientists warned me that, for my new behavior to stick, I needed to abide by the same principle that guided Procter & Gamble in selling Febreze: To shift the routine — to socialize, rather than eat a cookie — I needed to piggyback on an existing habit. So now, every day around 3:30, I stand up, look around the newsroom for someone to talk to, spend 10 minutes gossiping, then go back to my desk. The cue and reward have stayed the same. Only the routine has shifted. It doesn’t feel like a decision, any more than the M.I.T. rats made a decision to run through the maze. It’s now a habit. I’ve lost 21 pounds since then (12 of them from changing my cookie ritual).

After Andrew Pole built his pregnancy-prediction model, after he identified thousands of female shoppers who were most likely pregnant, after someone pointed out that some of those women might be a little upset if they received an advertisement making it obvious Target was studying their reproductive status, everyone decided to slow things down.

The marketing department conducted a few tests by choosing a small, random sample of women from Pole’s list and mailing them combinations of advertisements to see how they reacted.

“We have the capacity to send every customer an ad booklet, specifically designed for them, that says, ‘Here’s everything you bought last week and a coupon for it,’ ” one Target executive told me. “We do that for grocery products all the time.” But for pregnant women, Target’s goal was selling them baby items they didn’t even know they needed yet.

“With the pregnancy products, though, we learned that some women react badly,” the executive said. “Then we started mixing in all these ads for things we knew pregnant women would never buy, so the baby ads looked random. We’d put an ad for a lawn mower next to diapers. We’d put a coupon for wineglasses next to infant clothes. That way, it looked like all the products were chosen by chance.

“And we found out that as long as a pregnant woman thinks she hasn’t been spied on, she’ll use the coupons. She just assumes that everyone else on her block got the same mailer for diapers and cribs. As long as we don’t spook her, it works.”

In other words, if Target piggybacked on existing habits — the same cues and rewards they already knew got customers to buy cleaning supplies or socks — then they could insert a new routine: buying baby products, as well. There’s a cue (“Oh, a coupon for something I need!”) a routine (“Buy! Buy! Buy!”) and a reward (“I can take that off my list”). And once the shopper is inside the store, Target will hit her with cues and rewards to entice her to purchase everything she normally buys somewhere else. As long as Target camouflaged how much it knew, as long as the habit felt familiar, the new behavior took hold.

Soon after the new ad campaign began, Target’s Mom and Baby sales exploded. The company doesn’t break out figures for specific divisions, but between 2002 — when Pole was hired — and 2010, Target’s revenues grew from $44 billion to $67 billion. In 2005, the company’s president, Gregg Steinhafel, boasted to a room of investors about the company’s “heightened focus on items and categories that appeal to specific guest segments such as mom and baby.”

Pole was promoted. He has been invited to speak at conferences. “I never expected this would become such a big deal,” he told me the last time we spoke.

A few weeks before this article went to press, I flew to Minneapolis to try and speak to Andrew Pole one last time. I hadn’t talked to him in more than a year. Back when we were still friendly, I mentioned that my wife was seven months pregnant. We shop at Target, I told him, and had given the company our address so we could start receiving coupons in the mail. As my wife’s pregnancy progressed, I noticed a subtle upswing in the number of advertisements for diapers and baby clothes arriving at our house.

Pole didn’t answer my e-mails or phone calls when I visited Minneapolis. I drove to his large home in a nice suburb, but no one answered the door. On my way back to the hotel, I stopped at a Target to pick up some deodorant, then also bought some T-shirts and a fancy hair gel. On a whim, I threw in some pacifiers, to see how the computers would react. Besides, our baby is now 9 months old. You can’t have too many pacifiers.

When I paid, I didn’t receive any sudden deals on diapers or formula, to my slight disappointment. It made sense, though: I was shopping in a city I never previously visited, at 9:45 p.m. on a weeknight, buying a random assortment of items. I was using a corporate credit card, and besides the pacifiers, hadn’t purchased any of the things that a parent needs. It was clear to Target’s computers that I was on a business trip. Pole’s prediction calculator took one look at me, ran the numbers and decided to bide its time. Back home, the offers would eventually come. As Pole told me the last time we spoke: “Just wait. We’ll be sending you coupons for things you want before you even know you want them.”

http://www.nytimes.com/2012/02/19/magazine/shopping-habits.html?_r=1&pagewanted=all

Global Governance (Παγκόσμια Διακυβέρνηση) και στο ... Internet !!!

2012-02-20T21:51:00.001+02:00

Καθημερινή: Διαμορφώνοντας το Internet από την αρχή.

Την προηγούμενη χρονιά, το επίπεδο και η ένταση των κυβερνοεπιθέσεων στο Ιντερνετ άγγιξε ένα φοβερό επίπεδο, σε σημείο που αρκετοί κάνουν αδιανόητες σκέψεις: να αφεθεί το διαδίκτυο σε μαρασμό ή να ξεκινήσει μια νέα, πιο ισχυρή εποχή;

Στο ερώτημα αυτό αρκετοί επιχειρηματολογούν ότι το Διαδίκτυο είναι ένα ενσωματωμένο κομμάτι της κοινωνικής και οικονομικής ζωής που ακόμη και η σκέψη για μια αλλαγή στα θεμέλια του συστήματος, είναι αδιανόητη ή μάλλον επιπόλαια.

Παρόλα αυτά, οι πρόσφατες ενδείξεις δείχνουν ότι οι όποιες προσπάθειες για διασφάλιση του Ιντερνετ γίνονται ολοένα και πιο πολύ αναποτελεσματικές, οπότε η ιδέα για μια ριζοσπαστική εναλλακτική φαίνεται μάλλον αστεία.

Ένα σχετικό παράδειγμα έρχεται από την Neira Jones, επικεφαλής πληρωμών στην Barclaycard η οποία λέει ότι μόνο στη Βρετανία, οι ηλεκτρονικές απάτες ανέρχονται στα 2,7 δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως την ίδια στιγμή που επηρεάζουν 1,8 εκατομύρρια άνθρωποι.

Παράλληλα, έχουμε αυξητικά και άλλες μορφές κυβερνοεπιθέσεων από πολιτικούς ακτιβιστές (γνωστούς και ως χακτιβιστές), μέχρι κατασκοπεία και πόλεμο.

Στην πραγματικότητα, το Ιντερνετ δεν ξεκίνησε ποτέ ως ένα ασφαλές δίκτυο. Αυτοί που σχεδίασαν το Internet Protocol δεν περίμεναν ότι κάποιος θα προσπαθούσε να υποκλέψει πληροφορίες ή να παραβιάσει δικαιώματα.

Και καθώς η διαδικτυακή χρήση επεκτεινόταν από μεγάλους, συγκεντρωμένους υπολογιστές στα P.C και τις κινητές συσκευές, η υποδομή της παρέμεινε η ίδια. Το Ιντερνετ δεν είναι πια μια ενιαία ενότητα αλλά μια συλλογή από «πράγματα» που ενώνονται από ένα και μόνο σημείο -την IP- η οποία είναι τόσο διάχυτη που χρησιμοποιείται για ενώνει συσκευές όπως αυτοκίνητα ακόμη και ιατρικά εργαλεία.

Όπως και να ‘χει, υπάρχει και μία, όχι τόσο δημοφιλής άποψη, η οποία λέει ότι το τωρινό Ιντερνετ μπορεί να επιβιώσει αν μια επαρκής παγκόσμια διακυβέρνηση εφαρμοστεί σ’ έναν συγκεκριμένο χώρο, με συγκεκριμένες τεχνολογίες. Αυτό βέβαια έρχεται σε αντίθεση με όσους επιχειρηματολογούν για ελευθερία του λόγου κ.τ.λ. Παράλληλα, υπάρχει ο ηρακλίδειος άθλος της επιδίωξης μιας διεθνούς συμφωνίας με έναν αναγνωρισμένο και με κύρος οργανισμό. Χωρίς να λησμονείται ότι ένα τέτοιο σχέδιο ήδη εφαρμόζεται στην τηλεφωνία και στις αερομεταφορές.

Οι χρήστες ενδεχομένως θα μπορούν να επιλέγουν πότε θα βγαίνουν από την ζώνη ασφαλείας και θα μπαίνουν σ’ αυτό που αποκαλείται ως ο πιο «ελεεινός χώρος στη γη».

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_20/02/2012_428874

Σημ: Η επισήμανση στο ανωτέρω κείμενο είναι δική μας.

VIDEO - H Google κατασκόπευε εκατομμύρια χρήστες της Apple

2012-02-18T15:41:00.005+02:00

Η Google «κατασκόπευε» τους χρήστες που χρησιμοποιούσαν ως το εργαλείο πλοήγησης το Safari της Apple, προκειμένου να παρακολουθεί και να καταγράφει τις συνήθειες πλοήγησης εκατομμυρίων χρηστών. Την είδηση έφερε στο φως της δημοσιότητας η Wall Street Journal.

Η αμερικανική Google και άλλες διαφημιστικές εταιρείες χρησιμοποιούσαν ειδικούς κώδικες προγραμματισμού, κρυμμένους στις εντολές του Safari, για να παρακολουθούν και να καταγράφουν τις συνήθειες πλοήγησης εκατομμυρίων χρηστών αυτής της εφαρμογής της Apple.

Το πρόγραμμα της Apple είναι ωστόσο κατασκευασμένο έτσι ώστε να εμποδίζει τέτοιες εισβολές, υπογραμμίζει η οικονομική εφημερίδα.

Μόλις η Wall Street Journal επικοινώνησε μαζί της, η Google απενεργοποίησε αυτή τη λειτουργία, αναφέρει η εφημερίδα.

Σε ανακοίνωσή της που απευθύνει στην Wall Street Journal, η Google αρνείται ότι παραβίασε την ιδιωτική ζωή των χρηστών: «αυτά τα 'cookies' (φάκελοι που δείχνουν τις 'επισκέψεις' ενός χρήστη στο διαδίκτυο) δεν συγκεντρώνουν προσωπικές πληροφορίες», υποστηρίζει η εταιρεία.

«Εργαζόμαστε για να κάνουμε να σταματήσει αυτή η πρακτική», δήλωσε προς την εφημερίδα ένας υπεύθυνος της Apple.

Αυτή η παραβίαση της ιδιωτικής ζωής αποκαλύφθηκε από έναν ερευνητή του Πανεπιστημίου του Στάνφορντ, τον Τζόναθαν Μάγερ, και επιβεβαιώθηκε ανεξάρτητα από έναν μηχανικό τον οποίο συμβουλεύθηκε η Wall Street Journal, τον Ασκάν Σολτάνι.

Εκτός από την Google, τρεις ονλάιν διαφημιστικές εταιρείες χρησιμοποιούσαν την ίδια μέθοδο: οι Vibrant Media Inc., WPP PLC'.s Media Innovation Group και Gannett Co.'s PointRoll, υποστηρίζει η Wall Street Journal.

ΠΗΓΗ

http://sakis24.blogspot.com/2012/02/h-google-i-pad-i-phone-video.html

Όραση και Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές

2012-02-17T22:24:00.000+02:00

Οι Η/Υ επηρεάζουν την όραση μας;

Τα προβλήµατα από τη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών αποτελεί τον δεύτερο πιο συχνό λόγο για νεαρά υγιή άτοµα να επισκέπτονται τον οφθαλµίατρο. Αυτό που συµβαίνει σε άτοµα που χρησιµοποιούν για πάρα πολλές ωρές την ηµέρα ηλεκτρονικούς υπολογιστές είναι κατά βάση µία ''ασθενωπεία'', δηλαδή µία δυσκολία στην όραση και φυσικά το δεύτερο πρόβληµα που δηµιουργείται είναι προβλήµατα από την επαναληπτική κίνηση των δακτύλων και των µυών του βραχίονα στα χέρια.

Οι επιπτώσεις που µπορεί να έχουν οι υπολογιστές στην όραση και στα µάτια γενικότερα βρίσκονται ακόµα κάτω από διαρκή παρατήρηση, γενικά όµως δεν έχει διαπιστωθεί κάποια σηµαντική µόνιµη βλάβη.

Περισσότερο από το 50% των χρηστών ηλεκτρονικών υπολογιστών υποφέρουν από κόπωση των ματιών, πονοκεφάλους και θολή όραση. Αυτά τα συμπτώματα αρκετές φορές επηρεάζουν τη γενικότερη υγεία του ατόμου, δημιουργώντας του ένα συνολικό αίσθημα κόπωσης το οποίο οδηγεί σε μειωμένη απόδοση ακόμα και στην εργασία.

Επιπλέον υπάρχουν ενδείξεις ότι, σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις, άτομα με πολύωρη εργασία σε ηλεκτρονικό υπολογιστή, έχουν αυξημένο κίνδυνο για γλαύκωμα.

Με ποιο τρόπο οι Η/Υ επηρεάζουν την όραση μας;

Όταν παρατηρούµε µία οθόνη Η/Υ, αυτό που συµβαίνει είναι ότι χάνουµε την αίσθηση του βάθους, της στερεοπτικής όρασης και επίσης η προσαρµογή µας βρίσκεται σε ένα µόνιµο σηµείο εργασίας. Επίσης, η σύγκλιση των µατιών, (αυτό που συµβαίνει όταν κοιτάµε κοντά -τα δύο µάτια συγκλίνουν το ένα προς το άλλο) βρίσκεται και αυτή σε µία συνεχή υπερδιέργεση. Καθώς επίσης µειώνεται και η συχνότητα µε την οποία ανοιγοκλείνουν τα βλέφαρά µας. Αυτό είναι πολύ σηµαντικά διαφορετικό από το να διαβάζουµε τυπωµένη γραπτή ύλη, γιατί οι περισσότερες οθόνες υπολογιστή, ειδικά αυτές που περιέχουν µία καθοδική λυχνία, δεν δίνουν µία συνεχή εικόνα, αλλά µία εικόνα που περνάει καρέ-καρέ και ο εγκέφαλος τη συνδέει για να βλέπουµε µία συνεχή εικόνα, είναι µία εικόνα η οποία είναι οµόφωτη και έχει πολύ διαφορετικό contrast (αντίθεση) και καθαρότητα. Μετά από πολύωρη χρήση υπολογιστών, αυτό που συµβαίνει είναι ότι τα κωνία, τα κύτταρα αυτά που χρησιµοποιούµε για την αντίληψη της έγχρωµης όρασης, υπερλειτουργούν συνεχώς, πολλές φορές, η εικόνα αυτή από την υπερλειτουργία των κωνίων παραµένει στον εγκέφαλό µας παρ’ότι έχει αλλάξει η εικόνα της οθόνης του υπολογιστή. Αυτό λέγεται “after effect” ή φαινόµενο McCollough και καµµιά φορά αντιστρέφεται η αντίληψη των χρωµάτων.

Πράγµατα που µας απασχολούν µε τη χρήση των Η/Υ είναι κατά πόσο εκτιθόµαστε σε ακτινοβολία ή υπεριώδη ακτινοβολία και κατά πόσο αυτό µπορεί να προδιαθέσει σε καταρράκτη. Πρέπει να σηµειωθεί ότι οι αποδείξεις που υπάρχουν είναι ότι η ακτινοβολία που δεχόµαστε, όσον αφορά τις υπεριώδεις ακτινοβολίες από την οθόνη του υπολογιστή είναι λιγότερες από αυτές από µία λάµπα φθορισµού, άρα δεν υπάρχουν επικίνδυνες ακτινοβολίες για το µάτι και δεν υπάρχει ακόµα απόδειξη ότι µπορεί αυτό να δηµιουργήσει καταρράκτη.

Οφθαλμολογικά συμπτώματα οφειλόμενα στο PC

Πονοκέφαλος κατά τη διάρκεια χρήσης και μετά του PC
Πόνος ανάµεσα στα µάτια
Μάτια ξηρά ή /και ερεθισμένα
Θολή όραση
Αργή επανεστίαση κατά την ώρα χρήσης της οθόνης 
Μετά από πολύωρη χρήση του PC υπάρχει δυσκολία της όρασης των μακρινών αντικειμένων 
Περιστασιακή διπλωπία
Κακή εκτίμηση των χρωμάτων

Γενικότερα σωματικά συμπτώματα οφειλόμενα στο PC

Πόνος στον αυχένα ή/και στους ώμους
Οσφυαλγία
Κόπωση, ίσως και άλγος, στα χέρια και τους καρπούς 
Μειωμένη απόδοση στην εργασία, συχνά λάθη και καταβολή

Τρόποι αποφυγής τέτοιων φαινομένων

Η οθόνη του υπολογιστή θα πρέπει να είναι σε ελαφρώς χαμηλότερο επίπεδο από εκείνο των ματιών.
Το πληκτρολόγιο πρέπει να βρίσκεται σε θέση τέτοια ώστε το κάτω μέρος των βραχιόνων και των καρπών να είναι παράλληλα με το έδαφος. 
Το κάθισμα είναι απαραίτητο να έχει ρυθμιζόμενα μέρη ώστε να προσαρμόζεται στις ανάγκες του χρήστη. 
Οι μηροί πρέπει να είναι επίσης παράλληλοι με το έδαφος, όπως και τα χέρια. 
Η αντίθεση και φωτεινότητα της οθόνης πρέπει να είναι ρυθμισμένες στον επιθυμητό για το χρήστη βαθμό, ώστε να αισθάνεται άνετα και να μην κουράζονται τα μάτια του. 
Ο φωτισμός του χώρου πρέπει να είναι 3 φορές εντονότερος από αυτόν της οθόνης. 
Πρέπει να γίνεται χρήση φίλτρου οθόνης. 
Είναι σημαντικό να εργάζεται κανείς σε μεγάλη οθόνη ώστε να μην καταβάλλεται κόπος για την ανάγνωση ενός κειμένου ή τη συγγραφή του. 
Στην οθόνη δεν πρέπει να αντανακλά φώς από παράθυρο ή άλλη φωτεινή πηγή. 
Είναι απαραίτητο το τακτικό καθάρισμα της οθόνης από την σκόνη.
Ρυθμίστε το μέγεθος γραμματοσειράς στην οθόνη σας, επιλέγοντας μια ρύθμιση με την οποία αισθάνεστε άνετα, αν το πρόγραμμα που χρησιμοποιείτε στον υπολογιστή έχει αυτήν τη δυνατότητα.
Ρυθμίστε τη φωτεινότητα και το κοντράστ της οθόνης σας.
Άτοµα που χρησιµοποιούν συνεχώς υπολογιστές µπορεί να έχουν κάποια µικρή διαθλαστική ανωµαλία, όπως λίγη µυωπία, λίγο αστιγµατισµό, λίγη υπερµετρωπία, κάτι που αν το διορθώσουν µε τη χρήση γυαλιών ή φακών επαφής θα τους βοηθήσει να χρησιιµοποιούν τις συσκευές αυτές µε πολύ µεγαλύτερη άνεση.
Η χρήση συνθετικών δακρύων µπορεί να βοηθήσει µε τη ξηροφθαλμία που µπορεί να προκαλέσει η πολύωρη χρήση ηλεκτρονικών υπολογιστών από µείωση της ταχύτητας και συχνότητας ανοικλεισίµατος των µατιών, όπως επίσης και η σωστή ενυδάτωση της ατµόσφαιρας στην οποία λειτουργεί το άτοµο που χρησιµοποιεί τον ηλεκτρονικό υπολογιστή.
Το σημαντικότερο όλων είναι τα σύντομα και συχνά διαλείμματα 2-3 λεπτών κάθε 15-20 λεπτά εργασίας/ 5 λεπτών για κάθε μισή ώρα εργασίας ή των 10 λεπτών για μια ώρα εργασίας.

Ποια προβλήματα δημιουργούνται από την υπερβολική χρήση των Η/Υ στην παιδική ηλικία;

Στην Αμερική, την Ευρώπη και τα τελευταία χρόνια και στην Ελλάδα τα παιδιά ξοδεύουν 1 με 3 ώρες καθημερινά μπροστά στην οθόνη ενός υπολογιστή είτε για τις σχολικές τους εργασίες είτε για να παίξουν. Πολλές φορές δε, οι γονείς ενθαρρύνουν τα παιδιά τους από την πρώιμη παιδική ηλικία των δύο ή τριών ετών να χρησιμοποιούν τον υπολογιστή. ΄Ετσι, πολύ υψηλό ποσοστό παιδιών σχολικής ηλικίας έχουν πρόσβαση σε υπολογιστή στο σπίτι ή το σχολείο.

Πολλοί παιδοφθαλμίατροι πιστεύουν ότι η υπερβολική χρήση του υπολογιστή κατά την παιδική ηλικία αυξάνει τον κίνδυνο για μυωπία. Αναφέρονται δε σε μελέτες που έχουν γίνει και από τις οποίες προκύπτει ότι οι υπολογιστές έχουν αρνητικό αντίκτυπο στην όραση των παιδιών.

Ειδικότερα σε διάφορες μελέτες που έχουν γίνει αναφέρεται ότι:

25% των παιδιών που χρησιμοποιούν υπολογιστή χρειάζονται διορθωτικά γυαλιά προκειμένου να δουλέψουν άνετα και ακίνδυνα στο κομπιούτερ στο σπίτι ή στο σχολείο.
Το ποσοστό των παιδών στο πρώτο στάδιο μυωπίας έχει αυξηθεί από 12% στο 20% από το 1995 έως σήμερα
Το ποσοστό των παιδιών ηλικίας 7-9 ετών με μυωπία έχει διπλαστιαστεί την τελευταία τριετία, φθάνοντας το 34%

Είκοσι χρόνια πριν, τα περισσότερα παιδιά έπαιζαν σε ανοικτούς χώρους και η μακρυνή τους όραση ήταν περισσότερο σημαντική. Σήμερα, τα περισσότερα παιδιά εργάζονται μπροστά στον υπολογιστή είτε στο σπίτι είτε στο σχολείο. Το να κάθονται μπροστά στο κομπιούτερ, κοιτάζοντας επίμονα την οθόνη του, δημιουργεί προβλήματα που δεν ήταν γνωστά πριν από μερικά χρόνια. Με την χρήση του υπολογιστή το οπτικό σύστημα του παιδιού επικεντρώνεται και πιέζεται περισσότερο από άλλες δραστηριότητες. Η χρήση του κομπιούτερ απαιτεί υψηλού επιπέδου επιδεξιότητες από τα μάτια των μικρών παιδιών που ακόμα το οπτικό τους σύστημα δεν έχει αναπτυχθεί πλήρως. Μόνο όταν αυτό ωριμάσει, το παιδί είναι σε θέση να διαχειριστεί την πίεση και το στρες που προκαλεί η χρήση του υπολογιστή.

Σύμφωνα με την Αμερικάνικη Ακαδημία Οπτομετρών, ο αντίκτυπος από την χρήση των υπολογιστών στην παιδική ηλικία περιλαμβάνει τους ακόλουθους παράγοντες:

Τα παιδιά έχουν περιορισμένο βαθμό αυτο-προστασίας. Μπορούν να δουλεύουν μπροστά στον υπολογιστή για ώρες χωρίς ή με ελάχιστα λεπτά διαλείμματος. Αυτή η παρατεταμένη δραστηριότητα μπορεί να δημιουργήσει προβλήματα εστίασης και προσήλωσης της όρασης.
Τα παιδιά είναι ιδιαίτερα προσαρμοστικά. Πιστεύουν ότι όσα βλέπουν και όπως τα βλέπουν είναι φυσιολογικά ακόμα και αν έχουν πρόβλημα με την όρασή τους. Γι αυτό είναι σημαντικό οι γονείς να παρακολουθούν το χρόνο που τα παιδιά τους ξοδεύουν δουλεύοντας μπροστά στον υπολογιστή.
Τα παιδιά εξ΄ορισμού είναι μικρότερα από τους ενήλικες. Τις περισσότερες φορές οι θέσεις εργασίας των υπολογιστών είναι σχεδιασμένες για να χρησιμοποιούνται από ενήλικες. Αυτό μπορεί να αλλάξει την οπτική γωνία των παιδιών. Οι χρήστες των υπολογιστών θα πρέπει να βλέπουν την οθόνη του ελαφρώς προς τα κάτω, σε γωνία 15°. Επιπλέον, σαν αποτέλεσμα της δυσκολίας με την οποία τα παιδιά φθάνουν το πληκτρολόγιο του υπολογιστή ή ακουμπούν τα πόδια τους στο πάτωμα, μπορεί να αισθάνονται πόνο στο λαιμό, τους ώμους ή την πλάτη.

Συμβουλές για την αποφυγή προβλημάτων από τη χρήση των Η/Υ στην παιδική ηλικία.

Πολλοί παιδοφθαλμίατροι ισχυρίζονται ότι τα παιδιά που χρησιμοποιούν υπολογιστή πολύ πριν το οπτικό τους σύστημα αναπτυχθεί πλήρως βρίσκονται στην καρδιά του προβλήματος που αποκαλείται «computer vision syndrome» δηλαδή οπτικό σύνδρομο που αναπτύσσεται από την υπερβολική χρήση του υπολογιστή.

Προκειμένου να προστατεύσετε τα παιδιά σας από αυτό το σύνδρομο ακολουθείστε τις ακόλουθες συμβουλές:

Πριν ξεκινήσει το σχολείο, κάθε παιδί θα πρέπει να κάνει έναν πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο περιλαμβάνοντας τον έλεγχο κοντινής και μακρινής όρασης.
Οι θέσεις εργασίας για τον υπολογιστή θα πρέπει να είναι έτσι προσαρμοσμένες ώστε να ταιριάζουν σε παιδί και όχι σε ενήλικα.
Η προτεινόμενη απόσταση μεταξύ της οθόνης του υπολογιστή και των ματιών του παιδιού είναι 50-60 εκατοστά. Κοιτάζοντας την οθόνη του κομπιούτερ από μικρότερη απόσταση, η όραση των παιδιών κινδυνεύει από την υπερβολική προσαρμογή των ματιών τους.
Ο χρόνος εργασίας των παιδιών μπροστά σε υπολογιστή θα πρέπει να είναι πάντα ελεγχόμενος και κατά το δυνατόν διακεκομμένος ώστε να παρεμβάλλονται μεσοδιαστήματα ανάπαυσης για το οπτικό και μυοσκελετικό τους σύστημα.
Οι γονείς και οι δάσκαλοι θα πρέπει να αναγνωρίζουν κάθε συμπεριφορά που δείχνει πιθανά προβλήματα όπως: κόκκινα μάτια, συχνό τρίψιμο των ματιών, κλίση του κεφαλιού ή άλλες ασυνήθιστες στάσεις και τέλος παράπονα για θολή όραση ή κουρασμένα μάτια και να απευθύνονται άμεσα στον οφθαλμίατρο.

Θυμηθείτε: Ο οφθαλμίατρός σας είναι πάντα η καλύτερη πηγή που θα σας δώσει υπεύθυνες απαντήσεις πάνω σε θέματα που αφορούν την υγεία των ματιών σας. Σε καμμιά περίπτωση, η πληροφόρηση που θα πάρετε από την ιστοσελίδα μας δεν έχει σκοπό να τον υποκαταστήσει. Απευθυνθείτε σε αυτόν για ολοκληρωμένη πληροφόρηση.

http://www.eyeclinic.com.gr/ofthalmologiko-iatreio-laser-/xirofthalmia.html

«Ευαίσθητο σε κυβερνοεπιθέσεις» το νέο σύστημα ψηφοφορίας των Όσκαρ.

2012-02-15T22:14:00.001+02:00

Να εγκαταλείψει την ψηφοφορία μέσω επιστολών για χάρη της νέας τεχνολογίας, σκοπεύει η Ακαδημία Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών.

Στα Όσκαρ του 2013 τα μέλη της Ακαδημίας θα έχουν επιλέξει τους υποψηφίους ηλεκτρονικά -κάτι που ειδικοί εκτιμούν ότι θα κάνει την ψηφοφορία ευάλωτη σε κυβερνοεπιθέσεις.

Η Ακαδημία θα δώσει τη δυνατότητα στα μέλη της να συμπληρώσουν μια ηλεκτρονική φόρμα από το σπίτι ή το γραφείο τους και να επιλέξουν την καλύτερη ταινία και τα άλλα μεγάλα κινηματογραφικά βραβεία της βραδιάς των Όσκαρ.

Θα συνεργαστεί μάλιστα με εταιρεία της Καλιφόρνια που εξειδικεύεται σε διαδικτυακές ψηφοφορίες. Σύμφωνα με την Ακαδημία, η ψηφοφορία θα έχει «πολλαπλά επίπεδα ασφάλειας» και ειδική τεχνική κρυπτογράφησης που χρησιμοποιείται στο στρατό.

Μπορεί η κίνηση αυτή να φαίνεται απλή, ωστόσο, για τον «δυσκίνητο» κόσμο του Χόλιγουντ αποτελεί σοκ. Πολλοί αναρωτιούνται αν όλα τα μέλη της Ακαδημίας διαθέτουν διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.

Ωστόσο, πολλοί είναι οι ειδικοί που εκφράζουν τις αμφιβολίες τους για την ασφάλεια της διαδικασίας. Αναφέρουν ότι το νέο σύστημα θα διαθέτει πολλά τρωτά σημεία και ενδέχεται να γίνει στόχος κυβερνοεπιθέσεων.

Ειδικοί αναφέρουν ότι ο μεγάλος αριθμός ψηφοφόρων, καθώς και το γεγονός ότι θα μπορούν να ψηφίζουν από απομακρυσμένους υπολογιστές που μπορεί να έχουν ιούς, δεν εξασφαλίζουν το αδιάβλητο της διαδικασίας.

http://news.in.gr/culture/article/?aid=1231166110

ΣΔΟΕ:Αποκάλυψε κύκλωμα εικονικών συνταγογραφήσεων

2012-02-14T19:13:00.008+02:00

σχόλιo ID-ont: Μπράβο στο ΣΔΟΕ που έκανε τη δουλειά του και έπιασε το παράνομο κύκλωμα. Μεγάλη επιτυχία και συγχαρητήρια στους ελεγκτές του. Με αφορμή όμως αυτή την περίπτωση, θα θέλαμε να ρωτήσουμε το εξής:

Με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση θα πιάνονται αυτόματα αυτές οι περιπτώσεις και θα γίνει πιο εύκολη η δουλειά του ΣΔΟΕ; Για να δούμε ένα υποθετικό σενάριο:

Με το παλιό σύστημα (έγχαρτο βιβιλάριο) ο ασθενής έπρεπε να δώσει το βιβλιάριο του σε κάποιο γιατρό και μετά να το πάει στο φαρμακοποιό για να γίνει αυτή η κομπίνα με τα φάρμακα που περιγράφει το δημοσίευμα.

Με το νέο όμως σύστημα (ηλεκτρονική συνταγογράφηση) δεν χρειάζεται να πάει ο ασθενής το βιβλιάριό του στο γιατρό και μετά στον φαρμακοποιό! Το "βιβλιάριο" είναι ήδη στο γραφείο του γιατρού και περιμένει. Λέγεται: ΑΜΚΑ και Ηλεκτρονική Συνταγράφηση". Ο γιατρός με το νέο σύστημα μπορεί να συνταγογραφήσει ότι θέλει και μάλιστα εν αγνοία του ασθενή!

Με αυτόν όμως τον τρόπο το σύστημα κινδυνεύει από μεγαλύτερες απάτες από αυτές που ήδη σήμερα γίνονται. Εκτίθεται σε ακόμη περισσότερες εικονικές συνταγογραφήσεις. Και η αλήθεια είναι ότι τώρα, επειδή το σύστημα είναι νέο, όλοι είναι επιφυλακτικοί και μπορεί να έχει μειωθεί η συνταγογράφηση. Αύριο όμως που όλοι θα έχουν αποκτήσει άνεση ποιός μας εγγυάται ότι δεν θα αυξηθεί η συνταγογράφηση και πολύ περισσότερο η εικονική;

Μόνο οι επιτόπιοι έλεγχοι και οι έλεγχοι πόθεν έσχες μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το πρόβλημα και όχι το καθολικό φακέλωμα των ασθενειών των πολιτών που γίνεται στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης.

Τέλος όσον αφορά τη συγκεκριμένη κομπίνα, αντικαταστήστε το έγχαρτο με το ηλεκτρονικό βιβλιάριο και θα δείτε ότι άνετα η περιγραφείσα κομπίνα γίνεται δυστυχώς και με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση...

http://www.euro2day.gr/: Στα ίχνη κυκλώματος εικονικών συνταγογραφήσεων με παράλληλες εξαγωγές βρίσκεται το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος, το οποίο ξεκίνησε να ξετυλίγει το κουβάρι του ελέγχου από ένα φαρμακείο στην Τρίπολη.

Ο έλεγχος έδειξε ότι ένα μόνο φαρμακείο κάνοντας «δουλειά» με ένα μόνο φάρμακο κατάφερε να ζημιώσει το ελληνικό δημόσιο με το διόλου ευκαταφρόνητο ποσό των 760.000 ευρώ. Το καμπανάκι χτύπησε και το ΣΔΟΕ άρχισε να ψάχνει, για να βρεθεί σύντομα μπροστά σε ένα κύκλωμα στο οποίο εμπλέκονται δεκάδες γιατροί, φαρμακοποιοί από όλη την Ελλάδα, εταιρείες εμπορίας φαρμάκων αλλά και ένα δημόσιο νοσοκομείο στην Αθήνα.

Η κομπίνα στήνεται με τρόπο απλό και το κέρδος βασίζεται στην αδυναμία του κράτους να ελέγξει. Ο γιατρός γράφει τη συνταγή με ακριβά φάρμακα για να βγαίνει κέρδος άξιο λόγου. Ο φαρμακοποιός την εκτελεί. Ασθενής που να χρειάζεται το συγκεκριμένο φάρμακο δεν υπάρχει. Αν υπάρχει είναι... συνεννοημένος με τον γιατρό και ουδέποτε παραλαμβάνει το φάρμακο που είναι γραμμένο στη συνταγή.

Το κουπόνι ο φαρμακοποιός το κολλάει στο βιβλιάριο του ασφαλισμένου ή στο βιβλιάριο άλλου ασφαλισμένου, το κουτί με το φάρμακο όμως το κρατά στα συρτάρια του και κάνει ένα πιστωτικό για την επιστροφή των αδιάθετων φαρμάκων στην εταιρεία.

Η εταιρεία στην οποία επιστρέφονται τα φάρμακα, όμως, είναι άλλη από εκείνη που προμήθευσε αυτά τα φάρμακα στο συγκεκριμένο φαρμακείο. Έτσι το ασφαλιστικό ταμείο πληρώνει στον φαρμακοποιό την αξία του φαρμάκου, το φάρμακο μένει «κέρδος» σε αυτόν κι εκείνος στη συνέχεια το προωθεί σε εταιρεία, η οποία με τη σειρά της το εξάγει στη Γερμανία.

Τέλος καλό, όλα καλά για τα μέλη του κυκλώματος, αν δεν βρισκόταν στον δρόμο τους το ΣΔΟΕ.

Σύμφωνα με πηγές του, ήδη έχουν επιβληθεί πρόστιμα ύψους 1 εκατ. ευρώ σε δέκα φαρμακεία της περιφέρειας Πελοποννήσου. Το κύκλωμα όμως φαίνεται να έχει πλοκάμια σε ολόκληρη την Ελλάδα και ήδη έχουν αρχίσει οι διαδικασίες για το άνοιγμα τραπεζικών λογαριασμών τουλάχιστον 30 εμπλεκομένων.

Παράλληλα, έχει ζητηθεί αμοιβαία συνδρομή από τις αρμόδιες αρχές της Κύπρου (ενδιάμεσος κρίκος στις εξαγωγές) και της Γερμανίας όπου κατέληγαν τα φάρμακα, ώστε να διαλευκανθεί η υπόθεση.

http://www.euro2day.gr/news/economy/124/articles/679797/Article.aspx

Κακόβουλο λογισμικό προσβάλλει νοσοκομειακό σύστημα και κλέβει δεδομένα

2012-02-13T20:55:00.001+02:00

σχόλιο ID-ont: Γιατί δεν διέρρευσαν ΚΑΙ ιατρικά δεδομένα; Μα γιατί ο Η/Υ στον οποίο φυλάσσονται τα ιατρικά δεδομένα ΔΕΝ είναι συνδεδεμένος με το διαδίκτυο. Το ακριβώς αντίθετο δηλ. από αυτό που γίνεται με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση στη χώρα μας! Με την ηλεκτρονική συνταγογράφηση ιατρικά δεδομένα πάνε κι έρχονται στο διαδίκτυο. Κι εμείς τι κάνουμε; Τα κοιτάμε και προσευχόμαστε να μην διαρρεύσουν;

Το νοσοκομείο Goshen Hospital, που βρίσκεται στην Ιντιάνα των ΗΠΑ, μετά τον εντοπισμό κακόβουλου λογισμικού στα πληροφοριακά του συστήματα το οποίο κλέβει δεδομένα, έχει αποστείλει προειδοποίηση σε περισσότερους από 12.000 ανθρώπους.

Σύμφωνα με τα τοπικά ΜΜΕ, το σύστημα περιείχε δεδομένα ανθρώπων που είχαν κάνει αίτηση εργασίας στο νοσοκομείο και κάποιων ασθενών από τα εξωτερικά ιατρεία. Τα δεδομένα αυτά ήταν ονόματα, διευθύνσεις και αριθμοί κοινωνικής ασφάλισης. Σύμφωνα με τους υπευθύνους του νοσοκομείου, τα δεδομένα των ασθενών φυλάσσονται σε άλλον διακομιστή (server), που δεν έχει πρόσβαση στο διαδίκτυο, γι’ αυτό και θεωρούν οτι είναι (μέχρι τη δεδομένη χρονική στιγμή) ασφαλή.

Ο ιός εντοπίστηκε στις 22 Δεκεμβρίου 2011 και το νοσοκομείο προσέλαβε αμέσως έναν ειδικό ασφάλειας για τη διερεύνηση της υπόθεσης αλλά και για να διαπιστωθεί ποια δεδομένα παραβιάστηκαν.

http://www.secnews.gr/archives/39044

Σημ.: Οι επισημάνσεις είναι δικές μας.

Προβλήματα στη λειτουργία των ιστοσελίδων του πρωθυπουργού, του Υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, της ΕΛ.ΑΣ, της Βουλής, του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του Υπουργείου Οικονομικών και του Ευάγγελου Βενιζέλου !!!

2012-02-13T20:12:00.011+02:00

σχόλιο ID-ont: Καλά δεν υπάρχει ιστοσελίδα που να μην έχει πρόβλημα;

Και όταν θα έχει προβλήματα το σύστημα τις κάρτας τότε τι; Δε θα έχει δικαιώματα ο κάτοχός της;

Όπου νά'ναι οι εταιρείες θα αρχίσουν να εφαρμόζουν την Κάρτα Εργαζομένου (θα ενσωματωθεί κι αυτή αργότερα στην Κάρτα του Πολίτη). Θα μπορούσαν οι εταιρείες να την χρησιμοποιήσουν για να ανοίγουν οι υπάλληλοι τόσο τις εσωτερικές όσο και τις εξωτερικές πόρτες. Δηλ., χωρίς την κάρτα αυτή, δεν θα μπορείς ούτε στην τουαλέτα να πας.

Σκεφθείτε τώρα να πάει κάποιος τουαλέτα και να πέσει ο server της κάρτας ενώ είναι μέσα βράδυ και κάνει τις υπερωρίες του σαν γνήσιος σκλάβος. Θα εγκλωβιστεί στη τουαλέτα και θα δεν θα μπορεί να τον σώσει κανείς. Άσε που αν τον πάρει χαμπάρι κανένα security θα τον μπαγλαρώσει επειδή είπαμε, αν η κάρτα δε δουλεύει πρώτη σκέψη της εξουσίας είναι η καχυποψία. Γιατί δε δουλεύει; Μπας και είσαι σεσημασμένος κατουρλής... Είδες τι μπορείς να πάθεις με ένα απλό κατούρημα...

EXPRESS: Προβληματισμός υπάρχει στις αρχές μετά την πτώση των ιστοσελίδων του πρωθυπουργού και άλλων κυβερνητικών, κομματικών και κρατικών ιστοσελίδων, που σημειώθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Ειδικότερα, εκτός λειτουργίας βρέθηκαν οι δικτυακοί τόποι του πρωθυπουργού, του υπουργείου Προστασίας του Πολίτη, της ΕΛ.ΑΣ και της Βουλής.

Όπως έγινε γνωστό από την αστυνομία, το πρόβλημα δημιουργήθηκε από μαζική και ταυτόχρονη είσοδο χρηστών στις συγκεκριμένες ιστοσελίδες, στην οποία δεν μπορούσε να ανταποκριθεί το σύστημα.

Οι τεχνικές υπηρεσίες κατάφεραν να αποκαστήσουν τις βλάβες κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά αυτό επαναλήφθηκε και πάλι σε κάποιες ιστοσελίδες, μεταξύ των οποίων και της αστυνομίας. Εκτός λειτουργίας βρέθηκαν και οι δικτυακοί τόποι του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, του υπουργείου Οικονομικών και του Ευάγγελου Βενιζέλου.

Οι αρμόδιοι αξιωματικοί θεωρούν πολύ πιθανόν να πρόκειται για σκόπιμη και οργανωμένη ενέργεια από χάκερς, γι΄αυτό γίνεται έρευνα από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος.

http://www.express.gr/news/ellada/564651oz_20120213564651.php3

Ελευθερία ή... facebook

2012-02-12T13:01:00.004+02:00

Η αποθήκευση ακόμη και των διαγραμμένων πληροφοριών των χρηστών από την ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης προκαλεί κίνημα αντίδρασης στην Ευρώπη.

Από το πλήθος των 443 εκατομμυρίων ανθρώπων που δικτυώνονται κάθε μέρα στο facebook υπάρχουν και κάποιοι που πηγαίνουν αντίθετα στο ρεύμα. Ενας από αυτούς είναι ο Τζέιμς Σίλβερ, βρετανός δημοσιογράφος και συγγραφέας που αποφάσισε να απενεργοποιήσει τον λογαριασμό του στην ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης. Δεν ήταν μόνο ότι δεν έβρισκε κανένα νόημα σε πληροφορίες του τύπου «ο Μπομπ και η Σοφία σχολίασαν τη φωτογραφία του Μαρκ από το ριγιούνιον της τάξης του '94» και τα «like» που συνόδευαν το ενσταντανέ. Αυτό που τον ενοχλούσε, επίσης, ήταν η σκέψη ότι όλα αυτά τα στοιχεία συγκεντρώνονται κάπου στον κυβερνοχώρο. «Φεύγοντας από το facebook είναι σαν να εγκαταλείπεις μια θρησκευτική κοινότητα» γράφει ο Σίλβερ στην εφημερίδα «Ομπζέρβερ». «Μπορείς να φύγεις αλλά δεν είσαι ποτέ πραγματικά ελεύθερος. Ναι, ο λογαριασμός μου έχει απενεργοποιηθεί, όμως τα προσωπικά μου στοιχεία, οι φίλοι, τα "likes" φυλάσσονται στη ναφθαλίνη σε κάποιο σκοτεινό υπόγειο».

Ο Τζέιμς Σίλβερ θα ανακουφιζόταν μάλλον στη σκέψη ότι οι υπεύθυνοι του facebook δεσμεύθηκαν προ ημερών να δώσουν περισσότερες πληροφορίες για τα δεδομένα που έχει συγκεντρώσει από εκατομμύρια χρήστες. Το facebook είχε συμφωνήσει από τον περασμένο Δεκέμβριο να λάβει μέτρα διαφύλαξης της ιδιωτικότητας των χρηστών του εκτός Βόρειας Αμερικής έπειτα από μια έρευνα διάρκειας τριών μηνών που πραγματοποιήθηκε από ένα ιρλανδικό ινστιτούτο, το οποίο διαπίστωσε έλλειψη διαφάνειας και μια σύνθετη πολιτική στο θέμα της προστασίας της ιδιωτικότητας που περισσότερο συσκοτίζει παρά φωτίζει τις πραγματικές προθέσεις. Την περασμένη Δευτέρα, οι εκπρόσωποι του facebook συναντήθηκαν στη Βιέννη με τους υπευθύνους μιας αυστριακής οργάνωσης υπεράσπισης της ιδιωτικότητας. Της οργάνωσης ηγείται ένας φοιτητής της Νομικής, ο οποίος έχει καταθέσει 22 αγωγές εναντίον του facebook για παράνομη συλλογή προσωπικών δεδομένων που οι χρήστες τους πίστευαν ότι είχαν διαγράψει. Επειτα από εκείνη τη συνάντηση στην αυστριακή πρωτεύουσα που κράτησε έξι ολόκληρες ώρες, εκπρόσωπος του facebook δεσμεύθηκε για περισσότερη διαφάνεια. Η συνάντηση χαρακτηρίστηκε «εποικοδομητική».

Το facebook έπαιζε το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι με τις Αρχές πριν ακόμη γίνει μία από τις πλέον πολυπληθείς κοινότητες στον κόσμο. Οι ρυθμιστικές Αρχές στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν βάλει στο μάτι τους κολοσσούς του κυβερνοχώρου, οι οποίοι χρησιμοποιούν τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών τους για να προσελκύσουν διαφήμιση. Στην Ευρώπη, την υπεράσπιση των χρηστών έχει αναλάβει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Η GOOGLE. Αλλά αν οι υπεύθυνοι του facebook δείχνουν διαλλακτικοί, η Google εμφανίζεται ανυποχώρητη. Οι άνθρωποι της πλέον δημοφιλούς μηχανής αναζήτησης στον πλανήτη απέρριψαν κατηγορηματικά το αίτημα της Κομισιόν να μην τεθεί σε ισχύ από την 1η Μαρτίου, όπως έχει προγραμματισθεί, η νέα πολιτική διαχείρισης των προσωπικών δεδομένων των χρηστών. «Ρωτήστε μας και θα σας εξηγήσουμε αλλά για αναβολή ούτε συζήτηση. Γι' αυτούς τους νέους κανόνες έχουμε κάνει τη μεγαλύτερη επικοινωνιακή εκστρατεία της ιστορίας μας, οποιαδήποτε αλλαγή θα αποπροσανατόλιζε τους πελάτες μας» ήταν η απάντηση.

Αυτή η κοινή μοίρα που μοιράζονται το facebook και η Google δεν καθορίζεται από κάποιους ευρωπαίους γραφειοκράτες. Η απόφαση της αρμόδιας επιτρόπου για θέματα Δικαιοσύνης Βίβιαν Ρέντινγκ να ελεγχθεί η συμβατότητα των πολιτικών διαχείρισης των προσωπικών δεδομένων με το κοινοτικό δίκαιο αποτελεί μέρος μιας γενικότερης αντεπίθεσης. Στις 25 Ιανουαρίου, η ίδια η Ρέντινγκ είχε παρουσιάσει ένα ευρύ πλαίσιο προστασίας των προσωπικών δεδομένων, δεσμευτικό όχι μόνο για τις ευρωπαϊκές επιχειρήσεις αλλά και για τις εξωκοινοτικές που δραστηριοποιούνται μέσω Διαδικτύου στην ευρωπαϊκή αγορά.

Ενα πολύπλοκο ζήτημα δεν θα μπορούσε να ρυθμίζεται παρά από ένα σύνθετο πλαίσιο: ακόμη και οι πιο αισιόδοξοι αναγνωρίζουν ότι θα χρειαστεί τουλάχιστον ένας χρόνος για να υιοθετηθεί και από τις 27 χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

http://www.tanea.gr/kosmos/article/?aid=4693368

Την ιστοσελίδα της CIA «εξολόθρευσαν» οι Anonymous

2012-02-11T23:10:00.002+02:00

σχόλιο ID-ont: Γιατί δεν συμβουλεύεται η CIA τον κο Ραγκούση, τον κο Ρέππα, τον κο Τζωρτζάκη για την ασφάλεια που θα έχει η Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση και η Κάρτα του Πολίτη;

Επίσης θα μπορούσαν να ρωτήσουν και τον κο Λοβέρδο για την ασφάλεια της Ηλεκτρονικής Συνταγογράφησης. Δεν τολμούμε να πιστέψουμε ότι θα μπορούσαν ποτέ hackers να κλέψουν το αρχείο όλων των Ελλήνων πολιτών με όλες τους τις ασθένειες, όπως "χτίζεται" μέρα με την μέρα μέσα από το internet, στο πλαίσιο της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης! Όχι-όχι όταν οι ιατρικές πληροφορίες διατρέχουν το internet είναι ασφαλείς! Μη ασφαλείς είναι μόνο οι πληροφορίες της CIA ...

www.in.gr: Στόχος των Αnonymous έγινε η ιστοσελίδα της Αμερικανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) με αποτέλεσμα να τεθεί την Παρασκευή εκτός λειτουργίας.

«CIA Tango Down» έγραψε ένα μέλος των Anonymous στο λογαριασμό που χρησιμοποιεί συχνά η ομάδα στο Twitter. Η έκφραση «Tango Down» σημαίνει στη διάλεκτο των ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού ότι «εξολοθρεύτηκε ο εχθρός». Οι Anonymous δεν έδωσαν καμία περαιτέρω πληροφορία.

Εκπρόσωπος της CIA, ο οποίος ρωτήθηκε σχετικά, δήλωσε πως «ερευνούμε τις πληροφορίες».

Την Παρασκευή, οι Anonymous ανακοίνωσαν ότι επιτέθηκαν και στον ιστότοπο του Επιμελητηρίου των Ορυχείων του Μεξικού.

Τον Ιανουάριο οι Anonymous είχαν επιτεθεί στους ιστότοπους του αμερικανικού υπουργείου Δικαιοσύνης και του FBI ως αντίποινα για το κλείσιμο από τις αρχές του ιστότοπου Megaupload, ο οποίος κατηγορείται για παραβιάσεις πνευματικών δικαιωμάτων.

Οι Anonymous δεν εξήγησαν τους λόγους για τους οποίους επιτέθηκαν στον ιστότοπο της CIA.

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231149827

Τη γερμανική Βουλή «χτύπησαν» οι Anonymous

2012-02-08T22:46:00.000+02:00

ΥΠΕΚΛΕΨΑΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΕΓΓΡΑΦΑ

Πρόσβαση σε διαβαθμισμένους φακέλους που υφαρπάγησαν από σέρβερ του γερμανικού κοινοβουλίου (Μπούντεσταγκ) και τα οποία αποκαλύπτοντουν λεπτομέρειες των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Γερμανίας στο Αφγανιστάν, απέκτησαν χάκερς της ομάδας Anonymous, οι οποίοι δημοσιοποίησαν τα έγγραφα στο διαδίκτυο.

Οι Anonymous είχαν αναλάβει πέρυσι την ευθύνη για μια σειρά διαρροών διαβαθμισμένων δεδομένων σ' όλο τον κόσμο.

Τα στρατιωτικά έγγραφα είχαν συγκεντρωθεί στο πλαίσιο μιας έρευνας, η οποία έχει τώρα τελειώσει, για την αεροπορική επίθεση που πραγματοποίησαν το Σεπτέμβριο του 2009 αμερικανικά αεριωθούμενα υπό γερμανικές εντολές και κατά την οποία σκοτώθηκαν περισσότεροι από 140 μαχητές των Ταλιμπάν και Αφγανοί άμαχοι.

Ο Ομίντ Νουριπούρ, ένας βουλευτής του κόμματος των Πρασίνων που συμμετείχε στην επιτροπή έρευνας, δήλωσε προς το Γερμανικό Πρακτορείο ότι τα έγγραφα που δημοσιοποιήθηκαν online είναι αυθεντικά. Πρόσθεσε ότι δεν έχει δει τίποτε σ' αυτά που να θέτει σε κίνδυνο ζωές.

Η διοίκηση της Μπούντεσταγκ ανακοίνωσε πως ελέγχει τη διαρροή. Μια εκπρόσωπος δήλωσε ότι είναι δυνατό τα έγγραφα να είναι απλώς παραρτήματα της έκθεσης για την έρευνα, η οποία επέκρινε στα συμπεράσματα την επίθεση του 2009.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22769&subid=2&pubid=63613982

Τα κοινωνικά δίκτυα κυρίαρχο αίτιο για τον εθισμό εφήβων στο Ίντερνετ

2012-02-07T20:21:00.001+02:00

Νέα στοιχεία για τη σχέση των εφήβων με το Internet. Τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης, είναι το πρώτο από τα αίτια, που ευθύνονται για τον εθισμό των εφήβων.

Η χρήση διαδικτύου είναι εξαιρετικά δημοφιλής στους Έλληνες εφήβους και ενδέχεται να οδηγήσει σε ψυχοκοινωνικά προβλήματα, όταν υπάρχει υπερβολική χρήση.

Αυτό είναι ένα από τα βασικά συμπεράσματα πανελλαδικής έρευνας, που βρίσκεται σε εξέλιξη, σε εφήβους 15 και 16 ετών, από τη Μονάδα Εφηβικής Υγείας της Β΄παιδιατρικής πανεπιστημιακής κλινικής του Νοσοκομείου Παίδων «Αγλαϊα Κυριακού».

Σύμφωνα με τα έως τώρα στοιχεία της έρευνας:

- Έχει αυξηθεί το ποσοστό υπερβολικής χρήσης του διαδικτύου.

- Οι επαρχιακές πόλεις παρουσιάζουν μεγαλύτερο ποσοστό συμπεριφορών εθισμού στο διαδίκτυο και οριακής χρήσης σε σύγκριση με τον πληθυσμό της Αττικής.

- Αντίθετα με τα αποτελέσματα έρευνας του 2007, σύμφωνα με τα οποία τα αγόρια είχαν προβάδισμα σε συμπεριφορές εξάρτησης, τώρα παρατηρείται εξίσωση αγοριών - κοριτσιών.

- Ως πρώτη αιτία, που μπορεί να οδηγήσει σε συμπεριφορά εθισμού, είναι τα δίκτυα κοινωνικής δικτύωσης. Ακολουθούν τα online παιχνίδια, τα οποία είχαν την πρωτιά το 2007.

- Τα παιδιά με συμπεριφορές εξάρτησης, παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική διαφορά στη χαμηλή βαθμολογία σχολείου σε σύγκριση με τους εφήβους που ασχολούνται με το διαδίκτυο σε φυσιολογικά πλαίσια. Εξάλλου, τα παιδιά με συμπεριφορές εξάρτησης επιδίδονται σε παιχνίδια τύχης και χρησιμοποιούν υλικό με σεξουαλικό περιεχόμενο σημαντικά συχνότερα από τα υπόλοιπα παιδιά.

- Από το σύνολο των εφήβων 63,7% θα χρησιμοποιούσαν προσωπικά τους δεδομένα (αφορά εξαρτημένους εφήβους από το Διαδίκτυο).

Η Μονάδα Εφηβικής Υγείας από το καλοκαίρι του 2007 εχει δεχθεί εφήβους με στόχο την αντιμετώπιση της υπερβολικής χρήσης τους διαδικτύου.

Συνολικά 150 έφηβοι έχουν απευθυνθεί στη Μονάδα. Σε πρώιμα στάδια το φαινόμενο αντιμετωπίζεται σχετικά εύκολα με ψυχοεκπαίδευση. Σε προχωρημένο στάδιο εθισμού ο έφηβος δεν αναγνωρίζει ότι υπάρχει πρόβλημα, δεν συνεργάζεται, μπορεί να λέει ψέμματα και μπορεί να εξαπατά γονείς και θεραπευτές. Η συμπεριφορά του είναι ατόμου εξαρτημένου από ουσίες.

Η Μονάδα λειτουργεί την τηλεφωνική γραμμή ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΩ (8001180015) και προσφέρει δωρεάν υπηρεσίες σε γονείς και εφήβους, σχετικά με θέματα ασφαλούς χρήσης του διαδικτύου.

Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι στην πρόληψη του φαινομένου της κατάχρησης του διαδικτύου μπορούν να συμβάλουν σημαντικά η οικογένεια και το σχολείο.

Η έρευνα, η οποία προβλέπεται να ολοκληρωθεί τον Ιανουάριο του 2013, γίνεται στα πλαίσια του ευρωπαϊκού ερευνητικού προγράμματος για τη διερεύνηση της συχνότητας και έντασης των συμπεριφορών εξάρτησης στο διαδίκτυο σε Ευρωπαίους εφήβους και χρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_07/02/2012_426478

Αύξηση των εξαρτημένων από το Διαδίκτυο εφήβων

2012-02-07T09:33:00.003+02:00

Στην επαρχία παρουσιάζεται μεγαλύτερο ποσοστό συμπεριφορών εθισμού.

«Είμαι μόνος, μα τελικά ποιος φταίει; Ίσως λέω πολλά, αλλά κάνω λίγα. Για ένα πράγμα είμαι σίγουρος: δεν είμαι αυτός που θα ήθελα να είμαι. Τίποτε από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί εάν δεν ήμουν πραγματικά αδύναμος. Είμαι 17 ετών. Μόνος και γεμάτος θυμό. Φίλοι; Δεν μου έμεινε κανείς. Υπάρχει μόνο ένα άτομο στο οποίο μπορώ να τηλεφωνήσω από το κινητό μου. Σύντομα δεν θα μπορώ να τηλεφωνήσω σε κανέναν. Είναι δικό μου το φταίξιμο που τους έδιωξα έναν-έναν από κοντά μου. Ωστόσο, βαθιά μέσα μου, αισθάνομαι ότι εάν είχα την κατάλληλη στήριξη, θα μπορούσα ακόμη και να τα καταφέρω…».

Τα παραπάνω λόγια ανήκουν σε έναν έφηβο ο οποίος δηλώνει ότι είναι εξαρτημένος από το Διαδίκτυο. Πολλά παιδιά βρίσκονται σήμερα στην ίδια θέση. Κάθονται με τις ώρες μπροστά σε ένα κομπιούτερ, «σερφάροντας» στο Inetrnet και παίζοντας παιχνίδια, αφήνοντας πίσω τους φίλους τους και άλλες σημαντικές για τη σωστή ανάπτυξή τους δραστηριότητες.

«Το φαινόμενο αυτό έχει φέρει σε αμηχανία την επιστημονική κοινότητα παγκοσμίως, σχετικά με το εάν πρόκειται για είδος "εξάρτησης" ή για την κορυφή του παγόβουνου άλλων δυσκολιών και προβλημάτων», τονίζουν ειδικοί της Μονάδας Εφηβικής Υγείας. Γεγονός είναι _ προσθέτουν _ ότι η χρήση του Διαδικτύου μπορεί να είναι η επικρατούσα δραστηριότητα στην καθημερινότητα ορισμένων εφήβων με αποτέλεσμα την παραμέληση βασικών τομέων δράσης, όπως το σχολείο, τα χόμπυ, ο αθλητισμός, οι κοινωνικές σχέσεις κλπ. Μπορεί ακόμη να υπάρξουν διαταραχές του ύπνου, παρεκτροπές στη διατροφή και παραμέληση της σωματικής φροντίδας και υγιεινής.

Οπως επισημαίνουν, προκειμένου να προληφθεί η κατάσταση είναι σημαντικό να υπάρξει ενημέρωση των εφήβων και των οικογενειών τους σχετικά με τα όρια που συστήνονται διεθνώς για τον ημερήσιο χρόνο οθόνης (έως δύο ώρες ημερησίως), να αφιερώνεται χρόνος από τους γονείς για πλοήγηση στο Διαδίκτυο μαζί με τα παιδιά τους, καθώς και να διδάσκονται οι κανόνες ασφαλούς χρήσης του Διαδικτύου στα σχολεία.

Από έρευνα, η οποία πραγματοποιήθηκε το 2010 σε πανελλαδικό δείγμα 1.007 εφήβων ηλικίας 15-16 ετών, προκύπτει ότι υπάρχει τάση αύξησης των ποσοστών υπερβολικής χρήσης. Οι επαρχιακές πόλεις παρουσιάζουν μεγαλύτερο ποσοστό συμπεριφορών εθισμού στο Διαδίκτυο και οριακής χρήσης σε σύγκριση με τον πληθυσμό της Αττικής. Αντίθετα με τα αποτελέσματα του 2007, όπου τα αγόρια είχαν προβάδισμα όσον αφορά τις συμπεριφορές εξάρτησης, τώρα υπάρχει εξίσωση των ποσοστών στα δύο φύλα.

Η πρώτη αιτία που μπορεί να οδηγήσει σε συμπεριφορά εθισμού είναι οι ιστότοποι κοινωνικής δικτύωσης και ακολουθούν τα online παιχνίδια. Στα αποτελέσματα του 2007, η πρώτη αιτία ήταν τα online παιχνίδια.

Τα παιδιά με συμπεριφορές εξάρτησης παρουσιάζουν στατιστικά σημαντική διαφορά στη χαμηλή βαθμολογία σχολείου (βαθμός <12) σε σύγκριση με τους συμμαθητές τους που ασχολούνται με το διαδίκτυο μέσα σε φυσιολογικά όρια.

Ποια είναι τα κριτήρια που οριοθετούν την υπερβολική χρήση;

1. Παραμονή online για όλο και περισσότερο χρόνο.

2. Αποτυχία διαχείρισης του επερχόμενου αισθήματος διέγερσης ή και κατάθλιψης.

3. Παραμονή online για περισσότερο από το προτιθέμενο χρονικό διάστημα.

4. Κίνδυνος απώλειας σχέσης ή ευκαιρίας εξαιτίας της χρήσης.

5. Ψεύδη, προκειμένου να καλυφθεί η αληθής έκτασης της χρήσης.

6. Χρήση προκειμένου να ελεγχθούν τα αρνητικά συναισθήματα.

http://www.tovima.gr/society/article/?aid=442249&h1

code 2600: Ο κόσμος του hacking (ντοκυμαντέρ)

2012-02-06T12:25:00.001+02:00

σχόλιο ID-ont: Φράσεις από το trailer του ντοκυμαντέρ:

-Everything you've ever done is recorded somewhere: Ότι έχεις κάνει στη ζωή σου κάπου είναι καταγεγραμμένο.

- This cyber-threat is one of the most serious economic and notional security challenges we face as a nation (M.Obama). Αυτή η κυβερνο-απειλή είναι η μεγαλύτερη οικονομική και εθνικής ασφάλειας πρόκληση που αντιμετωπίζουμε ως έθνος.

-Hacker: There is nothing you can do to protect yourself. Συνέντευξη από hacker: Δεν μπορείς να κάνεις τίποτα για να προστατευθείς.

-If you cut me of in your car, in few minutes I can call you on your mobile phone and say your social security number: Εάν με ενοχλήσεις με το αυτοκίνητό σου στο δρόμο, σε λίγα λεπτά θα σε πάρω τηλφωνο στο κινητό σου και θα σου πω ποιός είναι ο κωδικός ασφάλισής σου (ΑΦΜ, ΑΔΤ, ΑΜΚΑ μαζί)

ΔΕΙΤΕ ΤΟ TRAILER του ντοκυμαντέρ:

http://www.code2600.com/

ACTA - ένα ακόμη σκαλοπάτι προς την καθολική παρακολούθηση των πολιτών

2012-02-06T11:31:00.003+02:00

σχόλιο ID-ont : Δείτε ένα video με ελληνικούς υπότιτλους για το τι σημαίνει η συμφωνία ACTA την οποία πριν λίγες ημέρες υπέγραψε και η χώρα μας.

Με απλά λόγια αποτελεί την εύσχημη δικαιολογία για την νομιμοποίηση της καθολικής παρακολούθησης των πολιτών στο διαδίκτυο.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ VIDEO:

www.in.gr: Η Ελλάδα υπέγραψε την αμφιλεγόμενη συνθήκη ACTA για την πνευματική ιδιοκτησία.

Εκπρόσωποι 22 χωρών-μελών της ΕΕ, ανάμεσά τους και η Ελλάδα, υπέγραψαν τελικά την αμφιλεγόμενη διεθνή συνθήκη ACTA, η οποία καλύπτει τη διαδικτυακή πειρατεία και πολλά ακόμα θέματα πνευματικής ιδιοκτησίας.

Η είδηση προκαλεί οργισμένες αντιδράσεις, όπως ογκώδεις διαδηλώσεις στην Πολωνία και απειλές από τους «χακτιβιστές» Anonymous, λόγω των καταγγελιών ότι η συνθήκη είναι προϊόν μη δημοκρατικών διαδικασιών και περιστέλλει τις διαδικτυακές ελευθερίες.

Επιπλέον, ο Γάλλος σοσιαλιστής ευρωβουλευτής Καντέρ Αρίφ, ο οποίος είχε αναλάβει να παρακολουθεί τα πρακτικά της συνθήκης, παραιτήθηκε από αυτή τη θέση διαμαρτυρόμενος ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσπαθεί να περιορίσει το δημόσιο διάλογο για το θέμα και ότι δεξιές ομάδες προσπαθούν να επιβάλλουν την ACTA χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες. «Δεν θα λάβω μέρος σε αυτή την παρωδία» δήλωσε ο ευρωβουλευτής.

Η ACTA είναι μια διεθνής συνθήκη με στόχο τον εναρμονισμό της προστασίας του copyright και των στάνταρτ της πνευματικής ιδιοκτησίας. Καλύπτει όχι μόνο τη διαδικτυακή πειρατεία αλλά και τα λεγόμενα προϊόντα μαϊμού -ακόμα και τα πλαστά φάρμακα- και έχει την υποστήριξη της βιομηχανίας μουσικής και κινηματογράφου, καθώς και των φαρμακοβιομηχανιών.

Από το τελικό κείμενο της συνθήκης που επικύρωσαν οι 22 χώρες-μέλη έχουν απαλειφθεί ορισμένα μέτρα, όπως η απαίτηση να κόβονται οι διαδικτυακές συνδέσεις για τους χρήστες που επιμένουν να κατεβάζουν πειρατικό υλικό.

Οι επικριτές της συνθήκης, όμως, επιμένουν:

Η ACTA είναι προϊόν τετραετών διαπραγματεύσεων που κρατήθηκαν εν πολλοίς μυστικές, χωρίς δημόσιο διάλογο, με το επιχείρημα ότι πρόκειται για «εμπορικό» θέμα.
Η συνθήκη θολώνει τα όρια ανάμεσα στα πειρατικά προϊόντα και τα προϊόντα «μαϊμού», αγνοώντας το γεγονός ότι οι καταναλωτές που αγοράζουν προϊόντα «μαϊμού» συχνά νομίζουν ότι πρόκειται για αληθινά.
Η συνθήκη επιβάλλει ποινικές κυρώσεις ακόμα και για παραβάσεις για τις οποίες ισχύουν σήμερα αστικές κυρώσεις. Για παράδειγμα, το αμφιλεγόμενο Άρθρο 23 της συνθήκης προβλέπει ότι ποινικές κυρώσεις πρέπει να επιβάλλονται σε όσους παραβιάζουν ή βοηθούν την παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας σε «μαζική κλίμακα». Αυτό θα σήμαινε ότι οι πάροχοι πρόσβασης θα θεωρούνται υπεύθυνοι αν δεν εμποδίζουν τους πελάτες τους να κατεβάζουν ή να διακινούν πειρατικό υλικό.
Η ACTA βάζει εμπόδια σε τυχόν μελλοντική αλλαγή της νομοθεσίας σε εθνικό επίπεδο, και επιπλέον στερεί από τις αναπτυσσόμενες χώρες τη δυνατότητα να επιλέγουν τις πλέον συμφέρουσες πολιτικές, όπως τη χρήση γενόσημων φαρμάκων.

Διαβάστε στο Wired.co.uk έναν αναλυτικό οδηγό για την ACTA

Πολλοί αναλυτές επισημαίνουν ακόμα ότι η συνθήκη παρουσιάζει σημαντικές ομοιότητες με τα αμφιλεγόμενα νομοσχέδια SOPA και PIPA, τα οποία τελικά αποσύρθηκαν στις ΗΠΑ λόγω ευρείας κατακραυγής από χρήστες, οργανώσεις και υπηρεσίες όπως το Google και η Wikipedia.

H ACTA δεν μπορεί πάντως να τεθεί σε ισχύ προτού τεθεί σε ψηφοφορία τον Ιούνιο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο έχει ήδη εκφράσει ενστάσεις.

Την αντίθεσή τους στη συνθήκη ACTA έχουν δηλώσει πολλές διαδικτυακές εταιρείες και οργανώσεις όπως το Electronic Frontier Foundation, οι Δημοσιογράφοι Χωρίς Σύνορα και η Oxfam.

Ψήφισμα κατά της ACTA έχει εκδώσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, το οποίο επισήμανε ότι «οι κίνδυνοι όσον αφορά την οικονομία και την καινοτομία πρέπει να εκτιμώνται προτού επιβληθούν ποινικές κυρώσεις σε περιπτώσεις όπου ισχύουν ήδη αστικές κυρώσεις».

Οι χώρες-μέλη της ΕΕ που επικύρωσαν τη συνθήκη την Πέμπτη στο Τόκιο είναι: Αυστρία, Βέλγιο, Βουλγαρία, Τσεχία, Δανία, Φινλανδία, Γαλλία, Ελλάδα, Ουγγαρία, Ιρλανδία, Ιταλία, Λετονία, Λιθουανία, Λουξεμβούργο, Μάλτα, Πολωνία, Πορτογαλία, Ρουμανία, Σλοβενία, Ισπανία, Σουηδία και Βρετανία.

Σύμφωνα με το ιαπωνικό υπουργείο Εξωτερικών, οι υπόλοιπες χώρες-μέλη της ΕΕ (Κύπρος, Γερμανία, Εσθονία, Σλοβακία, Ολλανδία) αναμένεται να επικυρώσουν την ACTA μετά την επίλυση εσωτερικών θεμάτων.

Η συνθήκη έχει ήδη επικυρωθεί από τις ΗΠΑ, την Αυστραλία, τον Καναδά, την Ιαπωνία, τη Νότιο Κορέα, το Μαρόκο, τη Νέα Ζηλανδία και τη Σιγκαπούρη.

http://tech.in.gr/news/article/?aid=1231147737

Για τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα ...

2012-02-04T22:14:00.001+02:00

σχόλιο ID-ont: Το νομοσχέδιο που ψηφίστηκε αυτές τις ημέρες, είχε περάσει τον Ιούλιο από το Υπουργικό Συμβούλιο. Τότε γράφαμε:

Πόσο φανταστικός μπορεί να είναι ο κατωτέρω διάλογος;

- Γιατί στους ανθρώπους δεν κάνουμε το ίδιο που θα κάνουμε στις γάτες και τα σκυλιά;

- Μα γιατί οι άνθρωποι αντιδρούν μιας και έχουν ακόμη περισσότερο μυαλό από τις γάτες και τα σκυλιά.

- Οπότε τι θα γίνει με τους ανθρώπους;

- Ε! Γιαυτό ξεκινάμε με την Κάρτα του Πολίτη, προκειμένου να εξοικειωθούν με τα τσιπάκια. Επίσης πρέπει να δούμε πρώτα τι προβλήματα θα παρουσιάσει το εμφύτευμα στα ζώα και μετά το περνάμε και στους ανθρώπους. Άλλωστε είμαστε φιλάνθρωποι και το αποδεικνύουμε απορρίπτοντας το human testing. Όπως και στα φάρμακα προτιμάμε το animal testing !!!

Ένα ακόμη σχόλιο: Στο σημείο 1 κατωτέρω θα δείτε ότι δημιουργείται Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση Ζώων! Για την Ηλεκτρονική Διακυβέρνηση των Ανθρώπων θα χρησιμοποιηθεί το ίδιο πρόγραμμα (software) ή θα δώσουμε επιπλέον χρήματα για να φτιάξουμε καινούριο;

Eπίσης με αυτόν τον νόμο, δεν θα μείνουν παραπονούμενα και τα πρόβατα ότι μόνο αυτά έχουν "ταυτότητα-ηλεκτρονικό στομαχικό βώλο" !

Δεν έχουμε να προσθέσουμε κάτι καινούριο τώρα που ψηφίστηκε ο σχετικός νόμος. Απλά αναρωτιόμαστε τι πρέπει να γίνει επιτέλους σε αυτή τη χώρα προκειμένου να ξυπνήσουν οι συμπολίτες μας. Δεν φτάνουν δυστυχώς φαίνεται όσα ήδη έχουν γίνει στην πλάτη της ταλαίπωρης πατρίδας μας...

Ψηφίστηκε ο νέος νόμος για αδέσποτα και κατοικίδια!

Ο νέος νόμος ''για τα δεσποζόμενα και τα αδέσποτα ζώα συντροφιάς και την προστασία των ζώων από την εκμετάλλευση ή τη χρησιμοποίηση με κερδοσκοπικό σκοπό'' ψηφίστηκε και είναι αυτός που θα ισχύει πλέον στη χώρα μας.

Οι σημαντικότερες αλλαγές που πέρασαν τελικά είναι:

-η Διατήρηση της βάσης δεδομένων των microchips περνά πλέον στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης (ενώ μέχρι σήμερα την ευθύνη είχε ο Πανελ. Κτηνιατρικός Σύλλογος).

-δημιουργείται διαδικτυακή ηλεκτρονική βάση microchips ώστε να μπορούν οι κτηνίατροι να καταχωρούν απευθείας ή να αναζητούν στοιχεία ζώου.
-προβλέπεται προαιρετικά από κάθε Δήμο να επιβάλλει τέλος σήμανσης για τα ιδιόκτητα ζώα έως 3 ευρώ, με σκοπό τα έσοδα που θα συγκεντρώνει να χρησιμοποιούνται για πρόγραμμα/καταφύγιο αδέσποτων
- ο ιδιοκτήτης ζώου θα πρέπει να δηλώνει μέσα σε 5 μέρες την απώλεια του ζώου, με τον αριθμό microchip (για να μην θεωρηθεί εγκατάλειψη αλλά και για να τον εντοπίσουν)
-ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΑΚΡΩΤΗΡΙΑΣΜΕΝΩΝ ΖΩΩΝ ΣΕ ΕΚΘΕΣΕΙΣ. (Μπαίνει έτσι ένα τέλος στους ακρωτηριασμούς αυτιών και ουρών).
-επιτρέπονται 2 ζώα ανά διαμέρισμα και ο κανονισμός της πολυκατοικίας δεν μπορεί να απαγορεύει ζώα - δεν υπάρχει περιορισμός στις μονοκατοικίες
- η ευθύνη διαχείρισης αδέσποτων δεν ανήκει πλέον μόνο στους Δήμους οι οποίοι οφείλουν να έχουν καταφύγια αλλά και στα φιλοζωϊκα σωματεία που μπορούν να συνεργάζονται με τους Δήμους
- η δωρεάν στείρωση αδέσποτων από αλλοδαπούς εθελοντές κτηνιάτρων επιτρέπεται, σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία
-η μεταφορά ζώων επιτρέπεται σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς (και ταξί) και πλοία, τα οποία μάλιστα υποχρεούνται να διαθέτουν καθαρά κλουβιά
-απαγορεύονται ρητώς τα τσίρκο και κάθε είδους θεάματα με ζώα για ψυχαγωγικούς σκοπούς, ακόμα και η παρουσία/διατήρηση ζώων σε πανηγύρια/συναυλίες κλπ.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ καμία αλλαγή δεν προβλέπεται για ζωολογικούς κήπους, pet shops και εκτροφεία θηραμάτων, τα οποία μαζί με τα κέντρα περίθαλψης άγριων ζώων εξαιρούνται.

Ακόμα:
-προβλέπεται ''παράδοση'' ιδιόκτητου ζώου στο Δήμο αν κάποιος δεν επιθυμεί να κρατήσει το ζώο του, ώστε να μην το εγκαταλείψει. Αγνωστο βεβαίως τι θα γίνει με τους Δήμους που δεν έχουν εγκαταστάσεις και καταφύγια!
-απαγορεύονται πλέον αγγελίες υιοθεσίας ή πώλησης σε εφημερίδες/αφίσες/Διαδίκτυο αν δεν αναφέρεται ο αριθμός microchip του ζώου
-προβλέπεται άδεια εκτροφής αλλά και άδεια εκπαιδευτή σκύλων
-προβλέπεται υπογραφή δήλωσης αγοράς ζώου από νέο ιδιοκτήτη όταν πωλούνται ζώα (για να μπει ένα τέλος στις απρόσωπες αγοραπωλησίες που καταλήγουν σε εγκαταλείψεις ζώων)

Ο εισαγγελέας μπορεί να δώσει διαταγή για να κατασχέσει ζώα αλλά και να απαγορεύσει μελλοντική απόκτηση ζώου από άτομα που τα κακομεταχειρίζονται και να ελέγξει καταγγελίες για κυνοκομεία ή εκτροφεία.

ΟΙ ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΚΥΡΩΣΕΙΣ:
Η παράνομη εμπορία ζώων: φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτος και πρόστιμο 5.000-15.000 ευρώ
Η κακοποίηση ζώων: φυλάκιση τουλάχιστον 1 έτος και 5.000 -15.000 ευρώ
Η κλοπή ζώου: φυλάκιση 6 μήνες και 3.000 ευρώ

http://www.adespoto.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=4260:psifistike-aytos-einai-o-neos-nomos-gia-adespota-kai-katoikidia&catid=35:generalnews&Itemid=67

Σήμερα το Υπουργείο Δικαιοσύνσης. Αύριο ποιό;

2012-02-03T16:15:00.008+02:00

σχόλιο ID-ont: Το καλοκαίρι πληροφορηθήκαμε ότι hackers χτύπησαν ιστοσελίδα του Υπουργείου Εσωτερικών. Δεν περιήλθε σε γνώση μας κάποια διάψευση από αρμοδίους.

Σήμερα οι Anonymous χτύπησαν την ιστοσελίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης.

Άραγε υπάρχει ένας Έλληνας πολίτης που να νοιώθει ασφαλής, γνωρίζοντας πως τα προσωπικά του δεδομένα θα είναι στα χέρια της Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και της Κάρτας του Πολίτη με όλους αυτούς που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο;

Δείτε το video που ανάρτησαν στην ιστοσελίδα του Υπουργείου Δικαιοσύνης:

Προσοχή στο GEO-TAGGING (γεωγραφικές συνταταγμένες των ψηφιακών φωτογραφιών σας)

2012-02-02T17:53:00.000+02:00

Μια νέα έρευνα του Πανεπιστημίου Boulder του Colorado έρχεται να προειδοποιήσει τους χρήστες που έχουν προφίλ σε ιστοσελίδες γνωριμιών.

Πολλοί άνθρωποι χρησιμοποιούν τα sites γνωριμιών θέλοντας πρώτα να ελέγξουν το πιθανό ραντεβού τους από την ασφάλεια του υπολογιστή τους και αντίστοιχα εκείνοι δημιουργούν και παρουσιάζουν τα προφίλ τους όπως θέλουν.

Όμως η έρευνα που διεξήγαγε το CU-Boulder σε τέτοιες ιστοσελίδες προειδοποιεί ότι συχνά δεν αφαιρούνται από τις φωτογραφίες που ανεβάζουν οι χρήστες οι συνταγμένες της τοποθεσίας όπου τραβήχτηκαν.

Οι φοιτητές του πανεπιστημίου εντόπισαν συντεταγμένες GPS σε δεκάδες φωτογραφίες προφίλ, γεγονός που μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά επικίνδυνο.

Μπορεί δηλαδή να βγείτε με τους φίλους σας και να τραβήξετε μια φωτογραφία και όταν την ανεβάσετε να εξακολουθούν να υπάρχουν οι συνταγμένες της τοποθεσίας. Ο οποιοσδήποτε μπορεί μέσω αυτής της φωτογραφίας να εντοπίσει που ακριβώς βρισκόσασταν μέσω μιας απλής αναζήτησης στο Google.

«Περίπου 20 με 25 από τις ιστοσελίδες που μελετήσαμε, δεν αφαιρούσαν αυτές τις πληροφορίες από τις πληροφορίες των χρηστών τους», αναφέρει ο επικεφαλής της έρευνας, Kai Larsen.

Όσο για το τι μπορείτε να κάνετε για να προστατευτείτε; «Απενεργοποιήστε από τις ρυθμίσεις των smartphone σας την ύπαρξη συντεταγμένων στις φωτογραφίες, ή απευθυνθείτε στην ιστοσελίδα γνωριμιών για την πολιτική προστασία απορρήτου της, πριν ανεβάσετε την οποιαδήποτε φωτογραφία σας», συμβουλεύει η έρευνα.

http://www.mediagate.gr/Internet/item/15107-Prosohi-stis-fotografies-poy-anevazete-se-site-gnorimion

Διπλάσια τα κρούσματα κυβερνοεκφοβισμού στη χώρα μας

2012-02-02T17:45:00.003+02:00

Σημαντική αύξηση του ποσοστού των ατόμων που ανέφεραν εμπειρίες κυβερνοεκφοβισμού (cyberbullying) στο διαδίκτυο, από 14,8% το 2008 σε 28,3% το 2010, κατέδειξε έρευνα για τον εθισμό στο διαδίκυο.

Aκόμη από τα αποτελέσματα της έρευνας προέκυψε ότι το 14,6% των μαθητών παραδέχθηκε πως είχε εκφοβίσει άλλους στο διαδίκτυο. Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε στο πλαίσιο του ερευνητικού προγράμματος Hippocrates 2010 ήταν μια συνεργασία της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο και του Κέντρου πρόληψης του ΟΚΑΝΑ στην Κω, είχε δύο στάδια: τη διετία 2008-2010 μετρήθηκε διαχρονικά ο εθισμός στο διαδίκτυο και φαινόμενα κυβερνοεκφοβισμού (cyberbullying) σε απογραφικό δείγμα 1220 εφήβων μαθητών 15 ως 18 ετών στην Κω και το 2010 η έρευνα επεκτάθηκε ώστε να συμπεριλαμβάνει και τους μαθητές 12 έως 15 ετών (συνολικά 2020 μαθητές) ενώ παράλληλα προστέθηκαν ερευνητικά ερωτήματα γύρω από τη διαδικτυακή θυματοποίηση και το διαδικτυακό τζόγο.

Κυβερνοεκφοβισμός

Όπως αναφέρουν ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης της Διαταραχής Εθισμού στο Διαδίκτυο, Κωνσταντίνος Σιώμος και Γεώργιος Φλώρος, με αφορμή πρόσφατη παρουσίαση της έρευνας, η βίωση εμπειριών cyberbullying συσχετίζεται αρνητικά με τη πορεία της σχολικής επίδοσης. Τα άτομα που έχουν δεχθεί παρενόχληση μέσω του διαδικτύου τείνουν να έχουν χειρότερη βαθμολογική εξέλιξη σε σχέση με το προηγούμενο εξάμηνο από τα άτομα που δεν είχαν τέτοιου είδους εμπειρίες.

Επίσης, όσοι έχουν βιώσει τέτοιες εμπειρίες τείνουν να αναφέρουν σπανιότερα ότι είναι ευτυχισμένοι από όσους δεν τις έχουν βιώσει, ενώ θύματα του κυβερνοεκφοβισμού είναι συνηθέστερα τα κορίτσια και θύτες αγόρια.

Διαδικτυακός τζόγος

Κατά την έρευνα το 2010 βρέθηκε ότι το 37,3% των εφήβων μαθητών είχε κάποια εμπειρία διαδικτυακού τζόγου, ενώ το 4,1% του συνολικού δείγματος κατηγοριοποιήθηκαν ως πιθανώς εθισμένοι στο διαδικτυακό τζόγο (σύμφωνα με τα επίσημα κριτήρια DSM-IV-MR-J). Αυτοί ήταν 69 αγόρια και 14 κορίτσια.

«Η μελέτη κατέδειξε ότι τα άτομα με προβλήματα παθολογικού τζόγου είχαν έντονη παρορμητικότητα στις διαδικτυακές τους συμπεριφορές, ενώ σε σύγκριση με τα υπόλοιπα ήταν πιθανότερο να περιηγούνται σε ιστοσελίδες πορνογραφικού περιεχομένου, να παίζουν διαδικτυακά παιχνίδια, να προβαίνουν σε αγορές μέσω του διαδικτύου, να χρησιμοποιούν τραπεζικές διαδικτυακές υπηρεσίες, καθώς και να περιηγούνται χωρίς κάποιο προκαθορισμένο σκοπό» εξηγούν οι δύο επιστήμονες.

Τα αποτελέσματα αυτά, εκτιμούν πως καταδεικνύουν την πιεστική ανάγκη επιμόρφωσης και προφύλαξης των εφήβων από την απειλή του διαδικτυακού- χωρίς φραγμού, έλεγχο και όρια- τζόγου. Ο διαδικτυακός τζόγος είναι ιδιαίτερα προσβάσιμος μέσω και των κοινωνικών δικτύων, μπορεί να ξεκινήσει ως εμπειρία, χωρίς να απαιτούνται καθόλου πραγματικά χρήματα και μετεξελίσσεται σταδιακά σε τζογάρισμα με πραγματικά χρήματα, βάζοντας τα θεμέλια ενός συμπεριφορικού εθισμού σε μια κρίσιμη ηλικία για την ψυχολογική και νευροβιολογική ανάπτυξη.

«Ο έφηβος είναι ιδιαίτερα ευάλωτος σε αυτούς τους πειρασμούς καθώς κατά τη διάρκεια της φυσιολογικής ανάπτυξης του εγκεφάλου τα αντίστοιχα κέντρα ελέγχου της συμπεριφοράς έπονται της ανάπτυξης των υποφλοιωδών κέντρων που έχουν σκοπό το άμεσο κέρδος», επισημαίνουν οι κ.κ. Σιώμος και Φλώρος, εκτιμώντας πως η πιθανή νομιμοποίηση του διαδικτυακού τζόγου στις ΗΠΑ θα έχει παγκόσμιες συνέπειες, καθώς θα οδηγήσει στην εκρηκτική ανάπτυξη παιχνιδιών τζόγου μέσω των ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης.

Διαδίκτυο

Από την ανάλυση των αποτελεσμάτων προκύπτει ακόμα ότι το ποσοστό χρήσης του διαδικτύου μεταξύ των εφήβων αυξήθηκε από το 82% το 2008 στο 89% το 2010, ενώ παράλληλα η ηλικία έναρξης της χρήσης του Η/Υ μειώνεται κατά 1,5 έτος, γεγονός που αποδεικνύει πως η κατάχρηση των νέων τεχνολογιών δεν είναι ένα παροδικό φαινόμενο που πρόκειται να αντιμετωπισθεί με τη μεγαλύτερη εξοικείωση του πληθυσμού με τις νέες τεχνολογίες.

Συμπερασματικά με βάση την παραπάνω έρευνα οι δύο ερευνητές, θα μπορούσε να ειπωθεί πως η διείσδυση του διαδικτύου είναι ταχύτατη μεταξύ των παιδιών και των εφήβων, αλλά δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη ταχύτητα διείσδυσης εκπαιδευτικών εφαρμογών του στην σχολική τάξη, στοχεύοντας στη δημιουργική, ηθική και ορθολογική χρήση του μέσου. Αποτέλεσμα αυτής της αναντιστοιχίας είναι η εμπειρική ενασχόληση των παιδιών στη χρήση του διαδικτύου να τα ωθεί στην ανάπτυξη παθολογικών συμπεριφορών προσκόλλησης, που εκφράζονται με τον εθισμό στο διαδίκτυο και οι οποίες έχουν σοβαρές συνέπειες ακαδημαϊκής, κοινωνικής, ψυχολογικής και σωματικής φύσης. «Είναι διεθνώς αποδεκτό πως η σχέση των παιδιών με το διαδίκτυο χτίζεται σταδιακά και σε βάθος χρόνου και ο ρόλος της εκπαίδευσης στην ομαλή μετάβαση από την κοινωνία όπως την γνωρίζαμε στην κοινωνία της πληροφορίας είναι πολύ σημαντικός. Στην έννοια της εκπαίδευσης για την ασφαλή, ηθική και ορθολογική χρήση του διαδικτύου από τα παιδιά οφείλουν να συμμετέχουν οι γονείς, το σχολείο και οι ειδικοί επιστήμονες της διάδρασης των νέων τεχνολογιών με τον άνθρωπο. Οι τελευταίοι οφείλουν να κοινοποιούν τα πορίσματα των ερευνών και της αποτελεσματικότητας των παρεμβάσεών τους, με σκοπό να βοηθούν τα κράτη στην ανάπτυξη ασφαλών πολιτικών υιοθέτησης των νέων τεχνολογιών, λαμβάνοντας υπ’ όψιν τους πάντοτε τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των κοινωνιών όπου αυτές οι πολιτικές εφαρμόζονται» καταλήγουν οι δύο επιστήμονες.

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_01/02/2012_425476

Από την 1η ΜΑΡΤΙΟΥ η GOOGLE μετατρέπεται σε μεγάλο αδελφό

2012-02-01T22:54:00.001+02:00

Σε συνέχεια της ανάρτησης Ο Big Brother της Google δείτε και το σχετικό με το θέμα ρεπορτάζ του δελτίου ειδήσεων του Αντέννα.

Νταβός: Οργανωμένο και χρηματοδοτούμενο το ηλεκτρονικό έγκλημα

2012-01-29T17:14:00.000+02:00

σχόλιο ID-ont:

-Με αφορμή την οικονομική κρίση, προτάθηκε ως λύση το "global governance" των οικονομιών...

-Με αφορμή την νόσο των χοίρων, πήγε να περάσει το "global governance" των κανόνων υγείας (εμβόλιο κλπ).

-Με αφορμή τις κυβερνοεπιθέσεις, νάτο και το "global governance" στο διαδίκτυο...

Την ανάγκη για άμεση και οργανωμένη δράση για την καταπολέμηση του ηλεκτρονικού εγκλήματος επισήμαναν οι συμμετέχοντες στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, στο Νταβός.

Σύμφωνα με τους αξιωματούχους αλλά και τα επιχειρηματικά στελέχη που συμμετείχαν στη συζήτηση για το ηλεκτρονικό έγκλημα και την αντιμετώπισή του, η ανάγκη για μία διεθνή και συλλογική αντιμετώπιση του προβλήματος είναι μεγάλη, καθώς, όπως αναφέρθηκε, οι εγκληματίες κινούνται με ταχύτητες Διαδικτύου, την ώρα που τα κράτη ακολουθούν με ρυθμούς «χελώνας». Όπως αναφέρθηκε στο πάνελ, το προφίλ των χάκερς έχει μεταβληθεί. Δεν είναι πλέον οι «κακοπροαίρετοι» ιδιώτες που πρωταγωνιστούν, αλλά καλά οργανωμένες και παχυλά χρηματοδοτούμενες ομάδες, οι οποίο το κάνουν με στόχο το κέρδος, συνεπικουρούμενοι από δίκτυα κατασκόπων, τρομοκρατών αλλά και ακτιβιστών.

Σύμφωνα με τον Γιούρι Φεντότοφ, επικεφαλής του Γραφείου εγκλήματος και ναρκωτικών των Η.Ε., «υπάρχουν πολλές χώρες που δεν έχουν ούτε καν νομοθεσία για να διώξουν το ηλεκτρονικό έγκλημα, δεν έχουν τα μέσα και τα εργαλεία για να ερευνήσουν και να μοιραστούν τις πληροφορίες που συλλέγουν. Δεν υπάρχει ούτε καν κοινή παραδοχή για το πώς οριοθετείται το ηλεκτρονικό έγκλημα. Πρέπει να είναι ξεκάθαρο συνολικά και συλλογικά τι θεωρείται ως νόμιμο και τι ως παράνομο».

Σε μία από τις μεγάλες πρόσφατες επιθέσεις τον Ιανουάριο, χάκερ κατέβασε το site του Χρηματιστηρίου του Τελ Αβίβ. Είχε προηγηθεί η online δημοσίευση δεκάδων χιλιάδων αριθμών πιστωτικών καρτών Ισραηλινών και η εισβολή σε web sites από χάκερς που ισχυρίστηκαν ότι ήταν από τη Σαουδική Αραβία η τη Γάζα. Από την πλευρά του, ο Σαμί Αμπού Ζουχρί, εκπρόσωπος της Χαμάς, χαιρέτισε αυτές τις ενέργειες ως «σημάδι ότι η δημιουργικότητα της αραβικής νεολαίας φέρνει νέες μορφές αραβικής και ισλαμικής αντίστασης κατά της ισραηλινής κατοχής».

Οι ψηφιακές επιθέσεις, βεβαίως, δεν περιορίζονται σε στόχους της Μέσης Ανατολής. Όπως δήλωσε στο Νταβός ο Έντουαρντ Νάιτ, γενικός σύμβουλος του Nasdaq OMX Group, η εταιρεία του αποτελεί συχνό στόχο επιθέσεων και διαδικτυακών εισβολών. «Δεν υπάρχει σαφήνεια που βρίσκεται η δημόσια και που μη ιδιωτική ευθύνη». Στη σφαίρα του ψηφιακού πολέμου, οι επιθέσεις από ομάδες που εκπροσωπούν εθνικά συμφέροντα σε εταιρείες είναι συχνό φαινόμενο, και ο ιδιωτικός τομέας καλείται να έχει τις δικές του γραμμές άμυνας. Σύμφωνα με τον Κέβιν Τζόνσον, διευθυντικό στέλεχος της αμερικανικής εταιρείας παροχής περιεχομένου, Juniper Networks, πρέπει να υπάρξει συνεργασία ανάμεσα στις κυβερνήσεις και τον ιδιωτικό τομέα. «Η πρόκληση είναι ότι το Διαδίκτυο είναι παγκόσμιο, δεν περιορίζεται από τα εθνικά σύνορα, αλλά οι νόμοι δημιουργούνται και εφαρμόζονται από κράτη, οριοθετούνται από την γεωγραφία. Απαιτείται συνεργεία του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέα».

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_26/01/2012_424396

Το FBI στρέφεται στα social media

2012-01-29T17:03:00.000+02:00

Εργαλείο για να αντλεί πληροφορίες από τα κοινωνικά δίκτυα αναζητά το FBI.

Την προσοχή του στα κοινωνικά δίκτυα στρέφει το FBI, το οποίο επιζητά αποτελεσματικά «εργαλεία», τα οποία θα επιτρέπουν στους ερευνητές τους να βρίσκουν στοιχεία σχετικά με υποθέσεις που διερευνούν.

H αμερικανική υπηρεσία έχει απευθύνει πρόσκληση σε εταιρείες του χώρου της πληροφορικής να υποβάλουν προτάσεις σχετικά με τη δυνατότητα δημιουργίας ενός εργαλείου που θα «βελτίωσε τις τεχνικές συλλογής και διαμοιρασμού χρήσιμων ‘open source’ χρήσιμων πληροφοριών».

Η πρόσκληση αναρτήθηκε στις 19 Ιανουαρίου σε ιστοσελίδα με ευκαιρίες εργασίας στον ομοσπονδιακό τομέα, και στη συνέχεια δημοσιεύτηκε από το New Scientist. Ο ιδιότυπος αυτός διαγωνισμός γίνεται για την εξυπηρέτηση των δραστηριοτήτων του Strategic Information and Operations Center (SIOC).

«Τα κοινωνικά δίκτυα έχουν εξελιχθεί σε μία σημαντική πηγή πληροφοριών, καθώς έχουν γίνει ο χώρος των πρώτων αντιδράσεων σε γεγονότα και εν δυνάμει εξελισσόμενες καταστάσεις» αναφέρεται στην ανακοίνωση. «Οι αναλυτές πληροφοριών πολύ συχνά χρησιμοποιούν κοινωνικά δίκτυα για να λάβουν τις πρώτες ενδείξεις κρίσεων».

Το ζητούμενο εργαλείο «πρέπει να έχει τη δυνατότητα να συγκεντρώνει άμεσα σημαντικές open source πληροφορίες που θα επιτρέπουν στη SIOC να εντοπίζει σημαντικά γεγονότα, περιστατικά και αναδυόμενες απειλές». Επίσης, θα πρέπει να μπορεί να «αναζητεί ταχύτατα και να παρακολουθεί λέξεις- κλειδιά», καθώς και να μεταφράζει γρήγορα στα αγγλικά tweets και άλλες δημοσιεύσεις που γίνονται σε ξένες γλώσσες. Οι ενδιαφέρομενοι έχουν περιθώριο να υποβάλουν τις προτάσεις μέχρι τις 10 Φεβρουαρίου.

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_27/01/2012_424700

Αποβολή μαθητών για hacking

2012-01-29T16:56:00.000+02:00

Την αποβολή τριών μαθητών αποφάσισε σχολείο της Καλιφόρνια. Οι μαθητές είχαν αποκτήσει πρόσβαση στους υπολογιστές των καθηγητών τους αλλάζοντας τη βαθμολογία τους.

Όπως ανέφερε ο διευθυντής του σχολείου καταρχάς οι τρεις μαθητές κατάφεραν να βγάλουν αντίγραφο του κλειδιού που είχε ο επιστάτης. Με το κλειδί αυτό μπήκαν στους υπολογιστές των καθηγητών τους και εγκατέστησαν προγράμματα καταγραφής πληκτρολογίου (keyloggers). Μέσω των προγραμμάτων αυτών υπέκλεψαν τους κωδικούς που χρησιμοποιούσαν οι καθηγητές τους για να συνδεθούν στο σχολικό δίκτυο. Χρησιμοποιώντας τους κωδικούς αυτούς κατάφεραν να συνδεθούν στη βάση δεδομένων του σχολείου και να κάνουν μικροαλλαγές στη βαθμολογία τους.

Επειδή ακριβώς οι αλλαγές αυτές ήταν πολύ μικρές, κανείς δεν θα τις πρόσεχε. Παρόλα αυτά, συνολικά ήταν αρκετές ώστε να ανεβάσουν τους βαθμούς τους από Β σε Α. Η προσπάθεια θα είχε περάσει απαρατήρητη αλλά, δυστυχώς γι' αυτούς ένας από τους τρεις ήταν κάπως άπληστος. Εκτός από τις αλλαγές στους βαθμούς αποφάσισε να υποκλέψει και τα τεστ που επρόκειτο να μπουν μέσα στη σχολική χρονιά. Στη συνέχεια προσπάθησε να τα πουλήσει σε συμμαθητές του.

Όπως ήταν φυσικό, κάποιος πληροφόρησε τη διεύθυνση του σχολείου η οποία ξεκίνησε έρευνα. Αν και μάλλον δεν θα ασκηθεί δίωξη εναντίον τους, η τρεις φίλοι κινδυνεύουν να χάσουν τη χρονιά.

http://www.proho.gr/technews/apoboli-mathiton-gia-hacking

Ανέπαφες πληρωμές σύντομα και στην Ελλάδα

2012-01-29T15:05:00.001+02:00

Ρεπορτάζ για τους κινδύνους που έχουν οι Κάρτες με RFID τσιπάκι:

- VIDEO: Υποκλοπή RFID πιστωτικών καρτών στην Αμερική

Τέλος στη χρήση των μετρητών θέλουν να δώσουν η Visa όπως και πολλοί χρηματοπιστωτικοί οργανισμοί. Ακόμη, βέβαια, πραγματικά ψηφιακά πορτοφόλια δεν έχουμε δει, αλλά απ΄ότι φαίνεται θα δούμε πολύ σύντομα, καθώς εντός του επόμενου διμήνου θα έχει ξεκινήσει πιλοτικό πρόγραμμα για ανέπαφες συναλλαγές με τη χρήση καρτών με ενσωματωμένο chip με το επόμενο βήμα να είναι η χρήση των smartphones για αντίστοιχες εργασίες.

Το πιλοτικό πρόγραμμα το ξεκινά η Visa, η οποία έχει θέσει ως στρατηγικό στόχο της φέτος και για την Ελλάδα την ανάδειξη των ανέπαφων πληρωμών και της χρήσης των κινητών τηλεφώνων για πληρωμές.

Οι ανέπαφες συναλλαγές (contactless payments) αφορούν κυρίως μικρού ύψους πληρωμές με τον καταναλωτή να περνά την κάρτα του ή το smartphone του μπροστά από ένα ειδικό μηχάνημα και η συναλλαγή να ολοκληρώνεται μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα με την αφαίρεση του αντίστοιχου ποσού από το λογαριασμό που είναι συνδεδεμένος με την κάρτα του ή με το κινητό του.

Ουσιαστικά, μιλάμε για μία νέα γενιά πληρωμών όπου, όπως είναι προφανές ότι τα μετρητά δεν είναι και τόσο απαραίτητα. Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι στα demos που πραγματοποίησαν οι άνθρωποι της Visa Europe σε ειδική παρουσίαση που έκαναν στην Ελλάδα πρόσφατα, μας είπαν ότι στις συναλλαγές μέσω κινητού τηλεφώνου, όταν το ποσό είναι κάτω από 25 ευρώ δεν υπάρχει ανάγκη για επιβεβαίωση με κωδικό της συναλλαγής, ώστε η διαδικασία να γίνεται πιο γρήγορα. Είναι προφανές ότι ο κύριος στόχος των ανέπαφων συναλλαγών είναι οι μικρού μεγέθους πληρωμές για τις οποίες ο καταναλωτής θεωρεί ότι είναι λάθος να χρησιμοποιήσει την χρεωστική ή την πιστωτική κάρτα του.

Πάντως, δεν πρόκειται να δούμε απευθείας τη χρήση των smartphones. Το πρώτο στάδιο (ή υπηρεσία αν προτιμάτε) είναι αυτό της χρήσης μίας νέας γενιάς καρτών με ειδικό chip που επιτρέπει την ασύρματη μετάδοση δεδομένων σε πολύ μικρή απόσταση με τη χρήση της τεχνολογίας NFC. Σε αυτή την περίπτωση, ο καταναλωτής περνά την κάρτα του μπροστά από το ειδικό τερματικό και η συναλλαγή ολοκληρώνεται σε ένα δευτερόλεπτο με αφαίρεση του ποσού από τον λογαριασμό του. Στο εξωτερικό, οι ανέπαφες κάρτες χρησιμοποιούνται και σε άλλους τομείς πέραν από συναλλαγές, όπως π.χ. ως ηλεκτρονικό εισιτήριο στα μέσα μαζικής μεταφοράς. Ενδεχομένως, κάτι αντίστοιχο να δούμε και στην Ελλάδα.

Στα smartphones υπάρχουν διάφορες υπηρεσίες, όπως είναι:

1. Προσωπικές πληρωμές (person-to-person payments): Οι καταναλωτές έχουν την δυνατότητα να μεταφέρουν χρήματα από την κάρτα τους Visa σε οποιαδήποτε άλλη κάρτα Visa, οπουδήποτε στον κόσμο, γνωρίζοντας μόνο τον αριθμό κινητού του παραλήπτη ή τον αριθμό της κάρτας.

2. Ανέπαφες πληρωμές μέσω φορητών συσκευών: το smartphone λειτουργεί αντί για κάρτα και η χρέωση γίνεται απευθείας σε έναν συνδεδεμένο λογαριασμό

3. Ψηφιακό πορτοφόλι, με τη φορητή συσκευή να παίζει το ρόλο του ...πορτοφολιού

Όσον αφορά στις συσκευές, η τεχνολογία που χρησιμοποιείται είναι το NFC (Near Field Communication). Με NFC chips έχουν αρκετά από τα νέα smartphones, δεδομένου κιόλας πως η Google έχει ενσωματωμένη την υποστήριξη του NFC στο Android 4.0. Στο iPhone ευελπιστούμε ότι θα το έχει στην επόμενη εκδοχή του. Πάντως, υπάρχουν ειδικά αξεσουάρ για το iPhone που του δίνουν NFC δυνατότητες, ενώ στο Android υπάρχουν ειδικές κάρτες microSD που προσφέρουν κάτι αντίστοιχο.

Οι ανέπαφες συναλλαγές εκτιμάται ότι αποτελούν το μέλλον, με τη Visa να εκτιμά ότι το 2020 οι μισές συναλλαγές θα γίνονται με αυτό τον τρόπο. Για να επιβεβαιωθεί αυτή η εκτίμηση, βέβαια, θα πρέπει, μεταξύ άλλων, να εγκατασταθούν και οι απαραίτητες υποδομές. Και το πιο βασικό κομμάτι είναι ότι απαιτούνται νέες τερματικές συσκευές στα σημεία πώλησης (POS). Οπότε, μόνο αν οι τράπεζες αποφασίσουν ότι πρέπει να ενεργοποιηθούν στο συγκεκριμένο τομέα και αντικαταστήσουν τα POS, θα υπάρξει ταχεία υιοθέτηση των ανέπαφων συναλλαγών.

http://www.deasy.gr/fresh-fish/3113,Anepafes_plhrwmes_syntoma_kai_sthn_Ellad.html

ΙΝΚΑ: Οδηγία φωτοτυπίας ταυτότητας

2012-01-26T15:31:00.000+02:00

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Οδηγία φωτοτυπίας ταυτότητας

Οι καταναλωτές που τους ζητείται φωτοτυπία της ταυτότητας από διάφορες ιδιωτικές εταιρείες ή από το Δημόσιο, για να προστατεύονται από τυχόν πλαστογραφία της ταυτότητάς τους με όλες τις δυσάρεστες συνέπειες, πρέπει να ενεργούν ως εξής:

Αν τους ζητείται φωτοτυπία. Επάνω στην φωτοτυπία της ταυτότητας και στις δύο πλευρές να γράφουν την εταιρεία που συναλλάσσονται και την ημερομηνία πχ: «μόνο για χρήση εταιρείας τάδε, ημερομηνία… ». Τα γραφόμενα να διαπερνούν και τις 2 απεικονίσεις της ταυτότητας.
Αν τους ζητείται σκανάρισμα της ταυτότητας. Σε καμία περίπτωση μην παραδίνουν την ταυτότητά τους για σκανάρισμα, αλλά να ενεργούν όπως στην παραπάνω περίπτωση, να φωτοτυπούν την ταυτότητά τους να γράφουν πάλι «μόνο για χρήση εταιρείας τάδε ημερομηνία…» και να παραδίδουν την φωτοτυπία με το εν λόγω κείμενο για σκανάρισμα.

Αυτές είναι οι ελάχιστες προφυλάξεις για την ασφάλεια της συναλλαγής, μέχρι το ΙΝΚΑ να διερευνήσει πλήρως από πλευράς νομιμότητας το θέμα και να δημιουργήσει αυστηρότερες προφυλάξεις υπέρ των καταναλωτών.

Τέλος το ΙΝΚΑ συνιστά σε περιπτώσεις σαν τις παραπάνω οι καταναλωτές να αποφεύγουν να δίδουν τα προσωπικά τους δεδομένα «στο δρόμο» από τραπεζάκια που στήνονται για πώληση διαφόρων υπηρεσιών, και να προτιμούν τα καταστήματα.

ΠΗΓΗ: http://apantisiinka.blogspot.com/2011/10/blog-post_01.html

ΤΟ ΕΙΔΑΜΕ: http://eleftheroiellines.blogspot.com/2012/01/blog-post_25.html

ΗΠΑ: «Απαραίτητη» μία κρίση για την αλλαγή της νομοθεσίας περί κυβερνοχώρου

2012-01-25T23:02:00.000+02:00

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, μια σαρωτική κρίση κυβερνοεπιθέσεων θα φέρει αλλαγή στη νομοθεσία, για να μπορούν να κάνουν ότι θέλουν με τα ηλεκτρονικά συστήματα.

Άλλωστε μια οικονομική κρίση στην χώρα μας δεν τους έδωσε την δυνατότητα να κάνουν ότι θέλουν με μισθούς, εργασιακές σχέσεις, εθνική κυριαρχία κλπ;

Αύριο-μεθαύριο, μήπως μια "κρίση" ή η απειλή μιας κρίσης, δεν θα είναι αρκετή για να κάνουν τις Κάρτες (Πολίτη, Αγορών, Υγείας κλπ) υποχρεωτικές;

Γενικώς μια κρίση είναι η "λύση" για να περάσουν ότι μέτρα θέλουν. Η ομολογία είναι κυνικότατη: «Θα ακουστούν χίλιες απόψεις σχετικά με το τι είναι το σωστό» και θα χρειαστεί μάλλον μία κρίση για να υπάρξει ομοφωνία.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ έχουν «μοναδικές» δυνατότητες, οι οποίες μπορούν να προστατέψουν αποτελεσματικά τις αμερικανικές εταιρείες από κυβερνοεπιθέσεις, αλλά θα χρειαστεί μία κρίση για να αλλάξουν τα νομικά πλαίσια, τα οποία είναι απαραίτητα για να λάβει χώρα μία συνεργασία τέτοιου είδους, δήλωσε πρώην επικεφαλής των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών.

Υπηρεσίες όπως η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (NSA- National Security Agency) έχουν την εξουσιοδότηση για επιχειρήσεις στο εξωτερικό, αλλά όχι εντός των συνόρων των ΗΠΑ.

«Μέχρι να λάβει χώρα μία κατάρρευση τραπεζών ή να κοπεί η ηλεκτροδότηση εν μέσω χιονοθύελλας για οκτώ εβδομάδες, ή να συμβεί κάτι άλλο τέτοιας έκτασης, το πιθανότερο είναι ότι θα καθόμαστε και θα το συζητάμε και δεν θα κάνουμε τίποτα» είπε ο Μάικ ΜακΚόνελ, πρώην διευθυντής των εθνικών υπηρεσιών πληροφοριών (director of national intelligence).

Τόσο η βουλή των Αντιπροσώπων (που ελέγχεται από τους Ρεπουμπλικανούς) όσο και η Γερουσία (όπου υπερέχουν οι Δημοκρατικοί) επιδιώκουν, με ξεχωριστούς τρόπους, τη διαμόρφωση νομοθεσίας για τη βελτίωση της κυβερνοασφάλειας. Το Δεκέμβριο εγκρίθηκε νομοσχέδιο το οποίο επιτρέπει σε αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες να μοιράζονται πληροφορίες σχετικά με κυβερνοαπειλές με ιδιωτικές εταιρείες. Κάποιοι επικριτές φοβούνται πως αυτό θα μπορούσε να οδηγήσει σε παρακολούθηση ιδιωτικών δεδομένων από την κυβέρνηση.

Ο Χάρι Ρέιντ, επικεφαλής της πλειοψηφίας, δήλωσε πως η Γερουσία θα ασχοληθεί με «λεπτομερή» νομοθεσία περί κυβερνοασφάλειας αργότερα μέσα στο έτος.

«Υπάρχουν πολύ συγκεκριμένα πράγματα που μπορεί να κάνει η κυβέρνηση. Για παράδειγμα, το σπάσιμο κωδικών. Ο ιδιωτικός τομέας δεν κάνει τέτοια πράγματα» είπε σχετικά ο ΜακΚόνελ, πρώην ανώτατο στέλεχος της NSA. «Πώς μπορείς να πάρεις αυτή τη δυνατότητα και να την κάνεις διαθέσιμη στον ιδιωτικό τομέα έτσι ώστε να είναι καλύτερα προστατευμένος;»

Αναφορά του περασμένου έτους υπέδειξε την Κίνα και τη Ρωσία ως χώρες που χρησιμοποιούν μεθόδους κυβερνοκατασκοπείας για να κλέψουν αμερικανικά εμπορικά και τεχνολογικά μυστικά.

Ο ΜακΚόνελ χρησιμοποίησε ως παράδειγμα το ενδεχόμενο η NSA να εντοπίσει μία απειλή κατά του αμερικανικού ιδιωτικού τομέα. «Η NSA είναι ανίσχυρη να κάνει ο,τιδήποτε άλλο από το να κάνει μία αναφορά».

Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, στο χώρο της κυβερνοκατασκοπείας, τύπου παρακολούθησης του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ενός αντιπάλου χωρίς να μένουν ίχνη, οι ΗΠΑ, η Βρετανία και η Ρωσία βρίσκονται στην κορυφή. Επίσης, οι ΗΠΑ έχουν τη δυνατότητα διεξαγωγής κυβερνοεπιθέσεων, με στόχο την υποβάθμιση ή ακόμη και καταστροφή των ηλεκτρονικών συστημάτων μίας αντίπαλης χώρας- και την έχουν χρησιμοποιήσει: σε ερώτηση εάν οι ΗΠΑ έχουν χρησιμοποιήσει τις κυβερνοεπιθετικές τους δυνατότητες, ο ΜακΚόνελ απάντησε θετικά, ενώ χαρακτήρισε την επιχείρηση ως «επιτυχημένη».

«Έχουμε τη δυνατότητα να επιτεθούμε, υποβαθμίσουμε και καταστρέψουμε; Σίγουρα. Αν κάνεις κάτι τέτοιο, τότε ποιες είναι οι συνέπειες; Αυτό είναι το ερώτημα» είπε σχετικά, συμπληρώνοντας ότι προτεραιότητα έχουν η προστασία κρίσιμων υποδομών της χώρας, όπως ο χρηματοοικονομικός τομέας και τα δίκτυα ηλεκτροδότησης και μεταφοράς από κυβερνοεπιθέσεις και η άμυνα απέναντι σε απόπειρες κλοπής πνευματικής ιδιοκτησίας μέσω κυβερνοκατασκοπείας.

«Θα ακουστούν χίλιες απόψεις σχετικά με το τι είναι το σωστό» και θα χρειαστεί μάλλον μία κρίση για να υπάρξει ομοφωνία, συμπλήρωσε σχετικά.

http://portal.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathworld_1_24/01/2012_423858

Ο Big Brother της Google

2012-01-25T16:47:00.000+02:00

Διαβάστε και δείτε σχετικό βίντεο για τις αλλαγές που κάνει η Google όσον αφορά στην πολιτική προστασίας της ιδιωτικότητας και των προσωπικών δεδομένων (Vid).

Η Google ανατρέπει όλα όσα ξέραμε και σπάει την υπόσχεσή της σχετικά με τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών της.

Όπως ανακοίνωσε αλλάζει την πολιτική προστασίας της ιδιωτικότητας και των προσωπικών δεδομένων και στην ουσία αυτή (η πολιτική προστασίας της ιδιωτικότητας των προσωπικών δεδομένων) ενοποιείται κάτω από κοινές αρχές για όλα τα προϊόντα της εταιρείας.

Για παράδειγμα, εάν όντας συνδεδεμένος στη Google ψάχνατε στο διαδίκτυο για σκέιτμπορντς, τώρα εάν πάτε να συνδεθείτε στο Youtube, είναι πιθανό να σας βγάλει προτεινόμενα βίντεο με τον Tony Hawk.

Οι εν λόγω αλλαγές θα τεθούν σε εφαρμογή από την 1η Μαρτίου.

Όπως αναφέρει η εταιρεία στην ανακοίνωσή της η εν λόγω εφαρμογή θα καλύπτει την πλειονότητα των προϊόντων της και θα εξηγεί ποιες πληροφορίες συλλέγουμε και πως τις χρησιμοποιούμε, με έναν πιο εύληπτο τρόπο.

"Μέχρι τώρα διατηρούσαμε πάνω από 70 ξεχωριστές πολιτικές προσωπικών δεδομένων, οι οποίες πλέον ενοποιούνται σε μία κεντρική", αναφέρει χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, αυτές οι αλλαγές αναμένεται να εγείρουν αντιδράσεις σχετικά με την παραβίαση της ιδιωτικότητας καθώς μεταξύ των πληροφοριών που θα συλλέγονται θα είναι η τοποθεσία του χρήστη, η λίστα των επαφών του αλλά και το περιεχόμενο των e-mail του.

Η Google ευελπιστεί να βελτιώσει την εμπειρία του χρήστη σε διαφορετικές υπηρεσίες της και να παράσχει στους διαφημιστές ένα σημαντικό εργαλείο να προσελκύουν πελάτες.

"Εάν είστε συνδεδεμένοι στη Google, μπορείτε να κάνετε πολλά πράγματα, να αναζητήσετε ένα προϊόν, να δείτε τα e-mail σας και να εκφραστείτε στο Google+", τονίζει η εταιρεία, προσθέτοντας πως "για παράδειγμα θα μπορούμε να καταλάβουμε αμέσως τι ψάχνετε και να σας βοηθήσουμε να βρείτε πιο γρήγορα αυτό που ψάχνετε".

Μέχρι τώρα, δηλαδή ένας χρηστής έπρεπε να συναινέσει για την χρήση κάθε υπηρεσίας της Google ξεχωριστά, δηλώνοντας πως αποδέχεται τους όρους χρήσης της, ενώ τώρα η αποδοχή των όρων σχετικά με τα προσωπικά δεδομένα θα καλύπτει όλες τις υπηρεσίες της εταιρείας.

Σύμφωνα με τον Ράιαν Κάλο, διευθυντή για την προστασία της ιδιωτικότητας στο Stanford Center, η Google, προσπαθεί να κάνει ό,τι μπορεί για να απλοποιήσει την πολιτικής προστασίας της ιδιωτικότητας των προσωπικών δεδομένων.

Ωστόσο, τονίζει πως η Google θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτική στο πως θα χρησιμοποιήσει τα δεδομένα των χρηστών της, χωρίς να αποκαλύψει ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα.

http://news247.gr/health/texnologia/o_big_brother_ths_google.1590092.html

Έτσι παρακολουθούν χιλιάδες τηλέφωνα ιδιωτών

2012-01-19T21:25:00.000+02:00

O «Μεγάλος Αδελφός» ζει και βασιλεύει...

Χιλιάδες τηλεφωνικές συνομιλίες και αποστολές μηνυμάτων βρίσκονται καθημερινά στο μικροσκόπιο της ΕΥΠ, στο όνομα της εθνικής ασφάλειας. Με αυτή την κάλυψη, ωστόσο, παρακολουθούνται πολιτικοί, επιχειρηματίες και ιδιώτες, όπως αποκαλύπτει πρώην στέλεχος της Υπηρεσίας στα «Επίκαιρα», για άλλους λόγους και όχι βέβαια «εθνικούς». Ο ίδιος περιγράφει λεπτομερώς τα «κόλπα» των χειριστών των κέντρων και των συσκευών παρακολούθησης για να «μετατοπίζεται» ο στόχος κάτω από τη μύτη των αρμόδιων ελεγκτών, να παρακάμπτονται οι εταιρείες κινητής ή σταθερής τηλεφωνίας και να σβήνονται τα ίχνη της παρακολούθησης.

Σύμφωνα με την πηγή των «Επικαίρων», η ΕΥΠ έχει καταφύγει αρκετές φορές στη βοήθεια «πρόθυμων» υπαλλήλων εταιρειών τη - λεφωνίας, καθώς τεχνικοί που γνωρίζουν το σύστημα δικτύωσης κάθε εταιρείας μπορούν να πετύχουν συνακρόαση συνομιλίας οποιουδήποτε κινητού, όχι, όμως, και την καταγραφή αυτής. Αυτή η τακτική αποδεικνύεται ιδιαίτερα χρήσιμη στην Υπηρεσία, αφού μπορεί να παρακολουθεί πολλαπλάσιο όγκο συνομιλιών απ’ ό,τι η ίδια έχει τη δυνατότητα και, αν προκύψει «θέμα», τότε τίθεται σε λειτουργία είτε το Κέντρο Υποκλοπών της Κατεχάκη είτε οι μεταφερόμενες συσκευές παρακολούθησης. «Μόνο ένας προσεκτικός έλεγχος από τον πάροχο, με προϋπόθεση να γίνεται υποκλοπή την ώρα του ελέγχου, μπορεί να εντοπίσει τη συνακρόαση. Αλλιώς σβήνονται τα ίχνη, αν μιλάμε για κινητό. Για τα σταθερά τηλέφωνα, όμως, δημιουργούνται και παραμένουν ίχνη», εξηγεί πρώην στέλεχος της ΕΥΠ.

«Αθώα» λάθη, που κάνουν τη... διαφορά

Λάθη διατύπωσης, αναριθμητισμοί και ταυτοποιήσεις που δεν ισχύουν είναι μερικές από τις συνήθεις αβλεψίες που εντοπίζονται στα έγγραφα αιτήματα άρσης απορρήτου, προκειμένου να ολοκληρωθεί η παρακολούθηση ενός κινητού. Πίσω, όμως, από τα «αθώα» λάθη μπορεί να κρύβεται οργανωμένο σχέδιο, έτσι ώστε να παρακολουθηθούν κλήσεις, συνομιλίες, ακόμη και ο χώρος που βρίσκεται ένας στόχος, διαφορετικός από εκείνον που καταγράφεται στα επίσημα κρατικά έγγραφα. Στο αίτημα άρσης απορρήτου ο συντάκτης είναι υποχρεωμένος να γράψει «ο αριθμός τηλεφώνου 69... ανήκει στον (στην)... και χρησιμοποιείται από τον (την)...». Συχνά, όμως, διατυπώνεται ως «ο αριθμός τηλεφώνου 69... χρησιμοποιείται από τον (την)...». Κι αν σε πρώτη ανάγνωση η διαφορά στη διατύπωση δεν δείχνει ιδιαίτερα σημαντική, στην πραγματικότητα είναι μεγάλη, όπως εξηγεί το πρώην στέλεχος της ΕΥΠ. «Αυτή η διατύπωση μπορεί να αποβλέπει στην παρακολούθηση του κατόχου, τα στοιχεία του οποίου σκοπίμως δεν αναφέρονται, ενώ, αντίθετα, αναφέρονται τα στοιχεία του ενδεχομένως φανταστικού χρήστη».

Μια έντεχνη παραποίηση αφορά στους αναριθμητισμούς στα νούμερα των κινητών τηλεφώνων-στόχων, που εντοπίζονται μόνο κατόπιν ενδελεχούς μελέτης και αντιπαραβολής των έγγραφων αιτήματος παρακολούθησης και αυτών που αποστέλλει ο πάροχος στην Υπηρεσία με τα στοιχεία κατόχου του συγκεκριμένου αριθμού. Να έχει ζητηθεί, δηλαδή, η άρση απορρήτου του 693243823... και το έγγραφο του παρόχου να δίνει στοιχεία για το 693248323...

Πώς λειτουργούν οι συσκευές παρακολούθησης της ΕΥΠ

Αύξηση της τάξης του 70% στις «κρατικές υποκλοπές» έδειξαν τα πιο πρόσφατα στοιχεία. Το 2009 είχαν εκδοθεί 1.061 εισαγγελικές δια τάξεις και 970 βουλεύματα δι καστικών συμβουλίων, ενώ το 2010 εκδόθηκαν 2.281 εισαγγελικές α - ποφάσεις αλλά και 1.169 σχετικά βουλεύματα δικαστικών συμβουλίων για παρακολουθήσεις – πάντα για λόγους εθνικού και δημόσιου συμφέροντος. Αυτά τα στοιχεία, βέβαια, αφορούν στις νόμιμες συνακροάσεις και κατά περιπτώσεις ηχογραφήσεις, με εισαγγελική από - φαση, επίσημο αίτημα στον πάροχο τηλεφωνικής σύνδεσης και δική του σύμφωνη γνώμη.

Ακολουθείται, όμως, αυτή η οδός σε όλες τις περιπτώσεις; «Όχι», λέει κατηγορηματικά ο συνομιλητής μας, καθώς τα υπερσύγχρονα μέσα που διαθέτουν η ΕΥΠ και η Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία –που κόστισαν πάνω από 8 εκατ. ευρώ– έχουν τη δυνατότητα «παγίδευσης» ακόμα και 1.500 τηλεφώνων, σταθερών και κινητών, σε ημερήσια βάση αλλά και να μην εντοπιστούν από τον πάροχο σύνδεσης των υπό παρακολούθηση κινητών.

Το πρώην στέλεχος της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών δίνει λεπτομέρειες για τον τρόπο λειτουργίας των συσκευών παρακολούθησης, απογοητεύοντας όσους πιστεύουν ότι με τη χρήση διαφόρων τηλεφώνων, ακόμη και κάποιων που δεν είναι κατοχυρωμένα στο όνομά τους, εξασφαλίζουν μια ιδιωτική συνομιλία. «Με τη φυσική παρακολούθηση του στόχου, όταν αυτός παραμένει για μερικά λεπτά στο ίδιο σημείο, πραγματοποιείται σάρωση της περιοχής. Το ίδιο συμβαίνει εάν ο στόχος μετακινηθεί και παραμείνει για λίγο σε άλλη περιοχή. Αν συμβεί και τρίτη φορά, δηλαδή οι διενεργούντες την παρακολούθηση προχωρήσουν σε σάρωση της περιοχής που βρίσκεται ο στόχος για τρίτη φορά, τότε ξέρουν ακριβώς τους μοναδικούς αριθμούς κινητών συσκευών που φέρει αλλά και χρησιμοποιεί ο στόχος».

Ακόμη θεαματικότερα είναι τα αποτελέσματα από τη χρήση των φορητών συσκευών παρακολούθησης, τα θαυματουργά «βαλιτσάκια», με μοναδική προϋπόθεση η απόσταση συσκευής και στόχου να μην είναι μεγαλύτερη των 100 μέτρων. Πλεονεκτήματα των φορητών συσκευών παρακολούθησης είναι το ότι δεν ανιχνεύονται από τις εταιρείες-παρόχους, μπορούν να «πιάσουν» και να παγιδεύσουν κι άλλα τηλέφωνα στην ακτίνα τους εκτός του βασικού στόχου και είναι εξαιρετικά εύκολες στη μεταφορά αλλά και στην απόκρυψη, αφού χωρούν σε μια τσάντα χειρός ή πλάτης. «Τα “βαλιτσάκια” είναι ιδανικά για την παρακολούθηση χώρων με πολλούς και ενδιαφέροντες στόχους-χρήστες κινητών. Σε γραφεία κομμάτων, σε υπουργία, σε πρεσβείες ή σε μεγάλες εταιρείες. Ακόμη και σε διπλωματικές ή άλλες δεξιώσεις, αρκεί οι παρευρισκόμενοι να χρησιμοποιούν τα κινητά τους. Τότε είναι η... χαρά αυτού που παρακολουθεί», συνοψίζει το στέλεχος της ΕΥΠ, γνωρίζοντας την αποτελεσματικότητα των συσκευών από... πρώτο χέρι.

http://www.epikaira.gr/epikairo.php?id=37113&category_id=0

Ένας «κατάσκοπος» στο στομάχι

2012-01-17T17:01:00.006+02:00

Φάρμακα με ενσωματωμένο τσιπ θα καταγράφουν πληροφορίες που θα στέλνουν σε smartphone.

Η τελευταία λέξη στην ιατρική τεχνολογία είναι εδώ, ή μάλλον στη Βρετανία, καθώς εκεί θα ξεκινήσουν σύντομα να πωλούνται τα «έξυπνα φάρμακα» η λήψη των οποίων θα καταγράφεται ηλεκτρονικά μέσω αυτοματοποιημένης διαδικασίας.

Τα νέα αυτά χάπια θα ενσωματώνουν ένα μικροσκοπικό πομπό, στέλνοντας σήμα σε ένα δέκτη που θα φοράει ο ασθενής σαν τσιρότο στο μπράτσο του. Ο πομπός είναι κατασκευασμένος από βρώσιμα υλικά και αντιδρά με τα στομαχικά υγρά.

Ο ειδικός αυτός δέκτης θα ανιχνεύει, την ώρα και την ποσότητα του φαρμάκου που έλαβε ο ασθενής και θα στέλνει τις πληροφορίες αυτές σε υπολογιστές και smartphones στις οποίες τόσο ο γιατρός όσο και ο ασθενής θα μπορούν να ανατρέχουν. Επιπλέον θα καταγράφονται και άλλα ιατρικά δεδομένα του ανθρώπου που θα το φοράει, όπως είναι οι καρδιακοί παλμοί και η θερμοκρασία του σώματος.

Ένα από τα σημαντικότερα πλεονεκτήματα της νέας αυτής τεχνολογίας, είναι πως θα δίνει τη δυνατότητα στον ασθενή να γνωρίζει πότε χρειάζεται να πάρει το επόμενο φάρμακο. Η συσκευή όπου και θα καταγράφονται οι προηγούμενες λήψεις του φαρμάκου, θα έχει προγραμματιστεί ώστε να «θυμάται» πότε και ποια φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται καθημερινά και θα ειδοποιεί το χρήστη ώστε να μην παραλείψει κάποια δόση. Επιπλέον, ο γιατρός θα είναι σε θέση ανά πάσα στιγμή να πληροφορηθεί αν ο ασθενής του παρέλειψε κάποια δόση και τι ποσότητες φαρμάκων κατανάλωσε.

Αυτό, θα βοηθήσει ανθρώπους που πάσχουν από ασθένειες, οι οποίες καθιστούν αναγκαία την καθημερινή λήψη πλήθους φαρμάκων. Τέτοιες είναι οι καρδιοπάθειες και ο σακχαρώδης διαβήτης καθώς οι περισσότερο πάσχοντες μπορεί να παίρνουν περισσότερα από 5 διαφορετικά φάρμακα, 3 φορές την ημέρα.

Ομάδες για την υπερασπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κρατούν επιφυλάξεις απέναντι στη νέα αυτή τεχνολογία που θα είναι διαθέσιμη στο Ηνωμένο Βασίλειο από τον επόμενο Σεπτέμβρη, προειδοποιώντας ότι «πέρα από τα πλεονεκτήματα που προσφέρει στην υγειονομική περίθαλψη δεν πρέπει να υιοθετηθεί με κόστος την απεμπόληση των προσωπικών πληροφοριών».

http://www.newsbeast.gr/health/arthro/289108/enas-kataskopos-sto-stomahi/

Το internet εθίζει σαν ναρκωτικό και καταστρέφει τον εγκέφαλο όπως η κοκαΐνη

2012-01-15T20:04:00.002+02:00

Η πολύωρη χρήση του internet από τους νέους μπορεί να τους εθίσει ακριβώς σαν να έπαιρναν ναρκωτικά ή αλκοόλ, και να καταστρέψει τον εγκέφαλο τους σαν να έκαναν χρήση κοκαΐνης. Η νέα πάθηση που αναγνωρίζουν οι επιστήμονες λέγεται Διαταραχή Εθισμού στο Διαδίκτυο και αφορά τους νέους αλλά και γενικότερα τους ανθρώπους που ξοδεύουν απίστευτο χρόνο καθημερινά, καθισμένοι μπροστά από το κομπιούτερ τους και συνδεδεμένοι online στο internet.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι αυτός ο εθισμός μπορεί να αποβεί εξίσου καταστρεπτικός για τον οργανισμό, όπως ακριβώς θα ήταν εάν κάποιος έπαιρνε κοκαΐνη, αφού διαταράσσει ολόκληρη τη νευρική λειτουργία και καταστρέφει τον εγκέφαλο. Τονίζουν επίσης ότι η συμπεριφορά κάποιου τέτοιου ατόμου όταν του “κόψεις” το internet είναι ίδια με την συμπεριφορά ατόμων με σύνδρομο στέρησης.

Τα συμπτώματα στέρησης σε τέτοια άτομα εμφανίζονται με ρίγη, με παραμιλητά με έμμονες ιδέες και με ακούσιες κινήσεις των χεριών και των δαχτύλων τους σαν να γράφουν σε κάποιο αόρατο πληκτρολόγιο. Όπως τονίζουν Άγγλοι επιστήμονες: “μέχρι τώρα η έρευνα για την ΔΕΔ, είχε επικεντρωθεί στις επιπτώσεις στην ψυχική υγεία και όχι στις επιπτώσεις στο σώμα. Τώρα κοιτάμε και τι συμβαίνει και στο κορμί”.

Και πράγματι, αυτή τη φορά Κινέζοι επιστήμονες μελέτησαν τις μαγνητικές τομογραφίες από τους εγκεφάλους ατόμων εθισμένων αλλά και ατόμων μη εξαρτημένων από το ...internet. Εξετάστηκαν 17 εγκέφαλοι εφήβων εθισμένων και 16 μη εθισμένων και τα αποτελέσματα τα ανακοίνωσε ο Δρ Λέι Χάο από την Κινέζικη Ακαδημία Επιστημών:

“Βρήκαμε ενδείξεις” αναφέρει ο Δρ Χάο, “ότι στους εθισμένους έφηβους έχει διαταραχθεί η φαιά ουσία αλλά και οι νευρικές ίνες που συνδέουν ζωτικά τμήματα του εγκεφάλου που έχουν να κάνουν με τα συναισθήματα, τον αυτοέλεγχο και τη λήψη αποφάσεων. Η ίδια εικόνα που παρουσιάζουν δηλαδή, άτομα τα οποία κάνουν χρήση ναρκωτικών ή και αλκοόλ”.

Οι επιστήμονες υποψιάζονται ότι η ζημιά προκαλείται στην μυελίνη, το μονωτικό λιπαρόι περίβλημα στον εγκέφαλο που βοηθά στη λειτουργία των νεύρων του εγκεφάλου. Η ψυχίατρος Εριέττα Τζόουνς από το imperial college του Λονδίνου χαρακτήρισε την έρευνα των Κινέζων πρωτοποριακή αλλά θα πρέπει η έρευνα να γίνει και σε μεγαλύτερο δείγμα για ασφαλέστερα συμπεράσματα.

http://www.iatropedia.com/articles/read/890

VIDEO: Πρόγραμμα για κάμερες ταυτοποιεί, καταγράφει και παρακολουθεί τους πολίτες

2012-01-12T17:50:00.003+02:00

σχόλιο ID-ont: Δείτε πως "αξιοποιείται" στο Λονδίνο το σύστημα των καμερών που υπάρχει για να εποπτεύει τους δρόμους:

Εταιρεία πληροφορικής ανέπτυξε ειδικό πρόγραμμα με το οποίο μπορεί να αναγνωριστεί κάθε άνθρωπος που περπατάει στο δρόμο. Στο μέλλον, ισχυρίζεται η εταιρεία, οι Ηλεκτρονικοί Υπολογιστές που συνδέονται με αυτές τις κάμερες, θα μπορούν να παρουσιάζουν την διαδρομή που ακολούθησε κάποιος στο δρόμο. "Θα είναι τόσο εύκολη η ανεύρεση ενός ανθρώπου, όσο είναι σήμερα η ανεύρεση μιας πληροφορίας στο google..." ισχυρίζεται ο εκπρόσωπος της εταιρείας.

Επιχείρημα; Μα ο εντοπισμός των κακών φυσικά! Οι καταστροφές που προξένησαν όσοι διαδήλωναν επί 5 ημέρες στην Αγγλία ήταν της τάξεως των 300 εκ δολ. Εάν είχε στα χέρια της ένα τέτοιο σύστημα η Αστυνομία, τότε θα μπορούσε να περικόψει κατά 80% τις δαπάνες ανεύρεσης των κακών...

Και οι αντιρρήσεις για την προστασία των προσωπικών δεδομένων όλου του υπολοίπου πληθυσμού; "Α! Ο κίνδυνος αυτός διογκώνεται. Είναι υπερβολικός! Άλλωστε έχουμε μελέτες που δείχνουν ότι ο κόσμος υποστηρίζει αυτές τις μεθόδους. Δεν νομίζω ότι υπάρχει καμιά ανησυχία" ισχυρίζεται ο εκπρόσωπος της εταιρείας.

Κλείνοντας ο δημοσιογράφος επισημαίνει ότι αυτό το σύστημα μπορεί να αναβαθμισθεί και με άλλα στοιχεία αναγνώρισης των ανθρώπων, όπως βιομετρικά στοιχεία: η ίριδα, το δαχτυλικό αποτύπωμα κλπ...

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΤΟΥ REUTERS:

Το video από την ιστοσελίδα του REUTERS: http://www.youtube.com/watch?feature=player_embedded&v=zsf1VhZ9L7c

Η γελοογραφία από εδώ: http://www.cagle.com/working/101006/keefe.jpg

Το τέλος των κωδικών πρόσβασης

2012-01-12T15:26:00.002+02:00

σχόλιο ID-ont: Πάντως όσο πιο πολύπλοκη γίνεται η τεχνολογία, τόσο πιο αφελή γίνονται τα επιχειρήματα που προβάλλονται για την χρήση βιομετρικών δεδομένων ως passwords.

Δηλ. πόσο λιγότερο εύκολα υποκλέπτονται τα δακτυλικά αποτυπώματα ή η ίριδα ή ο ήχος της φωνής ή ένας κωδικός που σπάει σε τρία μέρη, σε σχέση με τα passwords που χρησιμοποιούμε σήμερα; Αφού όλα για να "ταξιδέψουν" στο διαδίκτυο γίνονται κωδικοί 01 στο δυαδικό σύστημα. Άρα όσο εύκολα υποκλέπτεται και αποκωδικοποιείται το password που γράφουμε στο πληκτρολόγιο, άλλο τόσο εύκολα υποκλέπτεται και αποκωδικοποιείται ο κωδικός της ίριδας, της χροιάς της φωνής ή του δακτυλικού αποτυπώματος.

Το password όμως εάν μου το κλέψουν το αλλάζω. Την ίριδα, το δακτυλικό αποτύπωμα, της χροιά της φωνής, πως μπορώ να τα αλλάξω; (Δείτε παλαιότερη ανάρτησή μας: Κλεμμένα δάκτυλα: Ανίσχυρη η προστασία από την κλοπή των στοιχείων της βιομετρικής ταυτότητας.)

Τελικά όλες αυτές οι λύσεις δεν είναι παρά ... ψευδαισθήσεις ασφάλειας.

Μηπως το «πρόβλημα» της χρήσης δεκάδων κωδικών, θα μπορέσει να φέρει νομοτελειακά τη «λύση» του υπερκωδικού… ή της ΚΑΡΤΑΣ (πχ. Κάρτας του Πολίτη) που θα θυμάται αυτή για εμάς όλους τους κωδικούς;

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Το τέλος των κωδικών πρόσβασης

Αναγνωρίζουν το πρόσωπο, τη φωνή, την κίνηση – Τα νέα passwords δεν χρειάζονται απομνημόνευση

The New York Times

Η απομνημόνευση δεκάδων κωδικών πρόσβασης είναι πραγματικά τιτάνιο έργο για τον ανθρώπινο εγκέφαλο. Σίγουρα η ζωή μας θα απλοποιείτο αν μπορούσαμε να αποκτήσουμε πρόσβαση στο κομπιούτερ μας ακουμπώντας απλώς το χέρι στην οθόνη ή εκφέροντας μια απλή φράση.

Μελλοντικά ίσως δούμε και τις δύο μεθόδους να γίνονται πραγματικότητα. Αμερικανοί επιστήμονες από το Μπρούκλιν προσπαθούν να εκπαιδεύσουν τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές τους να αναγνωρίζουν το άγγιγμα του ιδιοκτήτη, ενώ πολλές τράπεζες ήδη χρησιμοποιούν λογισμικό αναγνώρισης ομιλίας, συμπληρώνοντας έτσι τα κενά ασφαλείας της χρήσης ενός ΡΙΝ.

Οι ειδικοί σε θέματα ασφαλείας ηλεκτρονικών υπολογιστών, άλλωστε, πιστεύουν ότι τέτοιες μέθοδοι θα καταφέρουν τη χαριστική βολή στους αναχρονιστικούς κωδικούς πρόσβασης (passwords).

«Το πιο ενοχλητικό πράγμα σήμερα είναι ότι καθένας μας πρέπει να απομνημονεύει περισσότερους από 40 κωδικούς πρόσβασης, τους οποίους κατά καιρούς πρέπει να αλλάζει» εξηγεί ο Νασίρ Μέμον, καθηγητής της επιστήμης των ηλεκτρονικών υπολογιστών στο πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης. Αυτοί οι κωδικοί, που είναι απαραίτητοι για πολλές συσκευές, ιστοσελίδες και διαδικτυακούς λογαριασμούς, αποτελούν αιτία απόγνωσης και πηγή ανασφάλειας.

Ζητείται ασφάλεια

Το τμήμα ερευνών του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ προσπαθεί να βρει τρόπους έτσι ώστε οι ιδιομορφίες στην πληκτρολόγηση, που χαρακτηρίζουν τον κάθε χρήστη, να χρησιμοποιούνται για την αναγνώριση της ταυτότητάς του. Η Google θέλει να πείσει τους χρήστες των τηλεφώνων της να χρησιμοποιήσουν έναν τρόπο πρόσβασης δύο σταδίων, που θα συνδυάζει τον προσωπικό κωδικό με έναν άλλο που θα αποστέλλεται στο τηλέφωνό τους. Το λογισμικό Android της εταιρείας μπορεί να ξεκλειδώσει το κινητό τηλέφωνο αναγνωρίζοντας το πρόσωπο του κατόχου. Ωστόσο, ούτε αυτό είναι εντελώς ασφαλές, αφού μπορεί να παραπλανηθεί αν κάποιος κρατήσει μπροστά του μια φωτογραφία του κατόχου.

Προφανώς είναι πρόωρο να πούμε ότι οι κωδικοί πρόσβασης πέθαναν, όπως έκανε ο Μπιλ Γκέιτς, το 2004.

Η προσέγγιση του καθηγητή Μέμον είναι αποτελεσματική, επειδή καθένας μας έχει ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο αγγίζει την οθόνη. Τα δάχτυλα είναι διαφορετικά, κινούνται με διαφορετικές ταχύτητες, έχουν το δικό τους, ξεχωριστό στυλ. Οποιος θέλει να αποκτήσει πρόσβαση στο κομπιούτερ του θα το πετυχαίνει εύκολα και χωρίς τη βοήθεια της βιομετρίας.

Οπως αποδείχθηκε από την έρευνά του, πιο δημοφιλείς είναι οι πιο ενστικτώδεις κινήσεις. Μία ήταν η στροφή, κατά 90 μοίρες, της εικόνας μιας κλειδαριάς με συνδυασμό, ενώ μια άλλη ήταν η υπογραφή πάνω στην οθόνη. Πάντως, η χειρονομία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ξεκλειδώσει μια συσκευή, ένα κινητό ή ένα κομπιούτερ ή για να αποκτήσει πρόσβαση σε μια εφαρμογή όπου είναι αποθηκευμένοι πολλοί κωδικοί.

Το πρόβλημα

Οι κωδικοί πρόσβασης αποτελούν αχίλλειο πτέρνα της ασφάλειας των ηλεκτρονικών υπολογιστών λόγω των περιορισμών της ανθρώπινης μνήμης. Καθώς χρειάζεται να δημιουργήσουμε δεκάδες τέτοιους κωδικούς επιλέγουμε είτε αυτούς που είναι τόσο πολύπλοκοι ώστε χρειάζεται να γραφτούν σε ένα χαρτί προκειμένου να μη λησμονηθούν ή είναι τόσο απλοί και χαρακτηριστικοί που τελικά οποιοσδήποτε μπορεί να τους μαντέψει.

Τον τελευταίο καιρό, οι κακοποιοί κλέβουν τους κωδικούς αποστέλλοντας ειδικό λογισμικό στους υπολογιστές των θυμάτων τους ή ακόμα παραπλανώντας τους πιο εύπιστούς να πληκτρολογήσουν οι ίδιοι τους κωδικούς τους σε ιστοσελίδες που δεν παρέχουν καμία ασφάλεια.

Εταιρείες όπως το Facebook και το Twitter προσπαθούν να επιλύσουν το πρόβλημα επιτρέποντας την είσοδο σε εκατομμύρια ιστοσελίδες με το ίδιο όνομα χρήστη και τον ίδιο κωδικό πρόσβασης, ευκολία η οποία, όμως, έχει προφανείς κινδύνους. Οποιος υποκλέψει τον αρχικό κωδικό και όνομα αποκτά άμεσα πρόσβαση και σε όλους τους άλλους λογαριασμούς.

Σπάει σε κομμάτια

Ο Ράσνα Νταμίγια, επιστήμονας και επιχειρηματίας από την Καλιφόρνια, προτείνει μια άλλη λύση, κατακερματίζοντας τον κωδικό για περισσότερη ασφάλεια. Ο χρήστης αρχικά «μπαίνει» στην υπηρεσία UsableLogin όπου τοποθετεί το τμήμα τού κωδικού που διαθέτει. Η υπηρεσία επιβεβαιώνει ότι ο χρήστης χρησιμοποιεί μια εγκεκριμένη συσκευή και τότε του παραδίδει το τρίτο τμήμα του κωδικού, με το οποίο αποκτά πρόσβαση σε οποιαδήποτε ιστοσελίδα θέλει. Εν ολίγοις, το ένα τμήμα του κωδικού πρόσβασης το έχει ο χρήστης, το άλλο είναι αποθηκευμένο στον υπολογιστή ή τη συσκευή που θα χρησιμοποιηθεί και το τρίτο είναι αποθηκευμένο στο Διαδίκτυο.

«Κλειδί» η κίνηση του... ποντικιού

Το κέντρο τεχνολογικών ερευνών του υπουργείου Αμυνας των ΗΠΑ έχει ζητήσει από τους ειδικούς να επινοήσουν μεθόδους έτσι ώστε να είναι εφικτή η διαρκής αναγνώριση του χρήστη με βάση τον τρόπο που καθένας χρησιμοποιεί τη συσκευή, πώς κινεί το «ποντίκι» και πώς χειρίζεται τον γραπτό λόγο σε ένα email ή έγγραφο. Η προσπάθεια αυτή είχε αφορμή την πεποίθηση ότι ένας κωδικός πρόσβασης δεν αρκεί.

Πολλές εταιρείες χρησιμοποιούν «έξυπνες κάρτες» ή μικρές συσκευές που τοποθετούνται στον υπολογιστή και λειτουργούν σαν κλειδιά επιτρέποντας την πρόσβαση στα εσωτερικά δίκτυα. Η βιομετρία, όμως, κερδίζει διαρκώς έδαφος. Τουλάχιστον δέκα αμερικανικές τράπεζες ζητούν από τους πελάτες να επιβεβαιώσουν την ταυτότητά τους λέγοντας στο τηλέφωνο μία φράση, όπως π.χ. «η τράπεζά μου» προτού πληκτρολογήσουν το PIN τους. Ακόμα και αν εκφέρουν την ίδια φράση ένα εκατομμύριο άνθρωποι, τα συστήματα αναγνώρισης φωνής μπορούν να αναγνωρίσουν την ταυτότητα καθενός.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economyagor_1_06/01/2012_468294

Προειδοποίηση για αντίποινα. «Τρομοκράτες» θεωρεί το Ισραήλ τους χάκερ που υπέκλεψαν πιστωτικές κάρτες.

2012-01-09T17:18:00.000+02:00

«Το Ισραήλ έχει τις δυνατότητες να χτυπήσει όσους προσπαθούν να το βλάψουν» ανακοίνωσε το ισραηλινό υπουργείο Εξωτερικών, λίγες ημέρες μετά τη δημοσίευση χιλιάδων αριθμών πιστωτικών καρτών τους οποίους υπέκλεψαν χάκερ από ισραηλινές τράπεζες.

Την περασμένη εβδομάδα, ισραηλινά μέσα ανέφεραν ότι οι χάκερ που πραγματοποίησαν την κυβερνοεπίθεση δήλωναν ότι δρούσαν από το έδαφος της Σαουδικής Αραβίας και ήθελαν να «βλάψουν τη σιωνιστική τσέπη».

Σύμφωνα με το Reuters, την ευθύνη για την υποκλοπή ανέλαβε την περασμένη Πέμπτη ένας χάκερ με το ψευδώνυμο OxMar, ο οποίος δηλώνει Σαουδάραβας.

Φέρεται να είναι 19 ετών και να βρίσκεται στο Μεξικό.

Οι κυβερνοεπιθέσεις αυτού του είδους «συνιστούν παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας συγκρίσιμη με τρομοκρατική επιχείρηση» δηλώνει τώρα ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών του Ισραήλ Ντάνι Άγιαλον.

«Το Ισραήλ έχει τις δυνατότητες να χτυπήσει όσους προσπαθούν να το βλάψουν, και καμία υπηρεσία και κανείς χάκερ δεν θα είναι ασφαλείς από τα αντίποινα» προειδοποίησε, χωρίς να δώσει λεπτομέρειες.

http://news.in.gr/science-technology/article/?aid=1231145077

«Σκουλήκι» έκλεψε 45.000 κωδικούς στο Facebook και εξαπλώνει ιό.

2012-01-07T14:04:00.000+02:00

Ένας νέος μπελάς προστέθηκε στους υπεύθυνους του Facebook και ψάχνουν από πού τρύπωσε το «σκουλήκι» και εξαπλώνει ένα ιό.

Πρόκειται για ένα ιό που τον χαρακτηρίζουν τύπο «σκουληκιού» και χτύπησε κυρίως τη Γαλλία και τη Μεγάλη Βρετανία χωρίς να είναι όμως σίγουρο ότι θα σταματήσει εκεί. Οι ερευνητές λένε ότι πρόκειται για το κακόβουλο λογισμικό Ramnit το οποίο είχε κάνει την εμφάνισή του και τον Απρίλιο του 2010 «επιτιθέμενο» σε τράπεζες. Μέχρι στιγμής οι χάκερς έχουν καταφέρει να κλέψουν 45.000 κωδικούς και να εξαπλώσουν σε πολύ μεγάλο βαθμό τον ιό. Όπως αναφέρουν οι υπεύθυνοι του Facebook που ασχολούνται με το θέμα οι χάκερς χρησιμοποιούν τους κωδικούς που έχουν κλέψει για να μπουν στα προφίλ και να εξαπλώσουν το Ramnit γρήγορα μέσω περίεργων links που εμφανίζονται στους «τοίχους» των χρηστών.

Ο John Weinschenk, διευθύνων σύμβουλος της Cenzic, επιχείρηση ασφαλείας, εξέφρασε την ανησυχία του ότι η υποκλοπή αυτή μπορεί να οδηγήσει σε χειρότερα προβλήματα αν μέσω των λογαριασμών του Facebook οι χάκερς καταφέρουν να έχουν πρόσβαση σε τραπεζικούς λογαριασμούς των χρηστών. «Μέχρι στιγμής, δεν έχουμε δει τον ιό να πολλαπλασιάζεται στο Facebook αλλά έχουμε αρχίσει να εργαζόμαστε για να εντάξουμε τον ιό στα προγράμματα ασφαλείας μας ώστε να μην πλήξει άλλους χρήστες» δήλωσαν υπεύθυνοι του κοινωνικού δικτύου.

Επιπλέον καλούν τους χρήστες να μην κάνουν κλικ σε περίεργα links και να αναφέρουν κάθε περίεργη δραστηριότητα που βλέπουν καθώς ο χρήστης που του έχει κλαπεί ο κωδικός δεν το αντιλαμβάνεται.

http://www.mediagate.gr/Social-Media/item/13002-Skoyliki-eklepse-45-000-kodikoys-sto-Facebook-kai-exaplonei-io